I SA/Po 16/17 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2438372

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 lutego 2018 r. I SA/Po 16/17

UZASADNIENIE

Sentencja

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku k.p. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi k.p. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...), nr (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do lutego oraz od września do grudnia 2010 r. postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia (...), sygn. akt (...) oddalił skargę k.p. na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej.

Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, pismem z dnia (...) wniosła skargę kasacyjną od w. w wyroku. Równocześnie złożyła sporządzony w dniu (...) na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podała, że z uwagi na sytuację majątkową, w jakiej się znajduje, w związku z prowadzoną egzekucją, w ramach której zajęte ma wynagrodzenie za pracę, nie posiada środków umożliwiających jej uiszczenie opłaty od skargi kasacyjnej. Skarżąca oświadczyła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i z małoletnim synem. Wnioskodawczyni nie posiada domu, mieszkania, nieruchomości rolnej, papierów wartościowych, innych praw majątkowych, wierzytelności, przedmiotów o wartości powyżej 5.000,- zł, posiada miejsce postojowe o pow. (...) we wspólności majątkowej małżeńskiej o wartości (...). Skarżąca podała, że syn jest właścicielem mieszkania. Wnioskodawczyni wskazała, że mąż z tytułu umowy o pracę otrzymuje (...) netto, skarżąca po zajęciu komorniczym (...) netto. Skarżąca podała, że czynsz za mieszkanie wynosi (...), opłata za energię elektryczną (...), opłata za media (...). Do pisma załączyła informację o wynagrodzeniu i ubezpieczeniu za miesiąc (...).

Na wezwanie z dnia (...) do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca w odpowiedzi z dnia (...) oświadczyła, że ona i jej mąż nie posiadają żadnych rachunków bankowych, lokat bankowych, kart kredytowych. Skarżąca posiada samochód dostawczy F, rok prod. (...), o wartości (...). Skarżąca podała, że aktualnie ona i jej mąż uzyskują dochody wyłącznie z umów o pracę. Nie uzyskują natomiast dochodów z żadnego innego tytułu. Wnioskodawczyni podała, że nie prowadzi działalności gospodarczej od (...). Skarżąca podała, że miesięczne stałe koszty utrzymania jej i rodziny wynoszą: (...). Skarżąca wyjaśniła, że jej syn stał się właścicielem mieszkania na mocy umowy darowizny zawartej przez skarżącą i jej męża w dniu (...). Wnioskodawczyni podała, że w latach (...) była właścicielką innego mieszkania, które zbyła, a z uzyskanych środków nabyła mieszkanie, które zostało podarowane synowi. Ponadto do dnia dzisiejszego skarżąca i jej mąż są właścicielami miejsc garażowych w hali garażowej o wartości (...). Z uwagi na toczące się postępowanie egzekucyjne nie mogą one być zbyte. Żadnych innych darowizn w ostatnich (...) latach strony nie czyniły. Skarżąca podała, że nie posiada udziałów w spółkach prawa handlowego i nie pełni funkcji członka zarządu, członka rady nadzorczej czy prokurenta w jakiejkolwiek spółce. Do pisma załączyła zeznania roczne podatkowe za (...), wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach, umowę darowizny z dnia (...) sporządzoną w formie aktu notarialnego Rep. A nr (...).

Na wezwanie z dnia (...) skarżąca w odpowiedzi z dnia (...) podała, że jej mąż nigdy nie prowadził gospodarstwa rolnego.

Na wezwanie z dnia (...) skarżąca w odpowiedzi z dnia (...) oświadczyła, że jej mąż w (...) nie prowadził działalności gospodarczej. Małżonek skarżącej działalność gospodarczą prowadził w okresie (...). Do pisma załączyła wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, z którego wynika, że małżonek z dniem (...) zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej.

Na wezwanie z dnia (...) skarżąca w odpowiedzi z dnia (...) oświadczyła, że mąż nie posiada udziałów w spółkach ani nie pełni funkcji członka zarządu, członka rady nadzorczej ani prokurenta w żadnej spółce. Skarżąca nie jest już właścicielem żadnego samochodu osobowego marki T, natomiast pojazd taki posiadała wspólnie ze swoim mężem i zbyła go (...). Kwota uzyskana ze sprzedaży została przez współwłaścicieli podzielona. Swoją część skarżąca przeznaczyła na spłatę prywatnych pożyczek rodzinnych oraz zaspokojenie bieżących potrzeb rodziny. W chwili obecnej nie posiada już żadnych środków pochodzących ze sprzedaży. Wnioskodawczyni podała, że formalnie jej wynagrodzenie dalej podlega zajęciu, jednakże umowa o pracę była zawarta na czas określony do dnia (...) i nie została ona przedłużona. Z uwagi na stan zdrowia skarżąca przebywa na zwolnieniu lekarskim i otrzymuje jedynie świadczenie chorobowe z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w miesiącu (...) otrzymała zasiłek w kwocie (...).

W świetle art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a.") zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wyjątkiem od tej zasady jest instytucja prawa pomocy i zgodnie z art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (por. art. 245 § 2 i § 3 p.p.s.a.). Art. 246 § 1 p.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje:

1)

w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania;

2)

w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zauważyć należy, że instytucja prawa pomocy wiąże się ściśle z realizacją jednego z podstawowych standardów państwa prawnego, jakim jest prawo do sądu. Stanowi ona wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

Biorąc pod uwagę powyższe zauważa się, że z argumentacji skarżącej i z przedłożonych przez nią kserokopii dokumentów wynika, iż zasadnym jest zwolnienie jej od kosztów sądowych, gdyż wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wnioskodawczyni pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i z małoletnim synem. Skarżąca otrzymywała wynagrodzenie za pracę, które podlegało częściowemu zajęciu egzekucyjnemu, w (...) otrzymała zasiłek chorobowy, mąż skarżącej otrzymuje wynagrodzenie za pracę. Skarżąca i jej mąż nie uzyskują żadnych innych dochodów. Wnioskodawczyni i jej mąż nie posiadają udziałów w spółkach prawa handlowego, nie pełnią funkcji członka zarządu, prokurenta, członka rady nadzorczej, nie prowadzą działalności gospodarczej. Posiadają miejsca postojowe w hali garażowej, przy czym z uwagi na prowadzone postępowanie egzekucyjne nie mogą ich zbyć, nie posiadają samochodu osobowego, posiadają samochód dostawczy F o wartości (...), (...)-letni syn skarżących posiada mieszkanie, które otrzymał od swoich rodziców i w którym wnioskodawczyni razem ze swoją rodziną mieszka. Wnioskodawczyni i jej mąż w całości przeznaczają uzyskiwane środki na miesięczne utrzymanie. Skarżąca wykazała zatem, że nie ma środków pieniężnych na opłacenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 1 i § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.