Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1946546

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu
z dnia 14 grudnia 2015 r.
I SA/Op 73/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Wójcik.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A. S. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 28 listopada 2014 r., o nr (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, wrzesień 2012 r. w związku z wnioskami skarżącego o uzupełnienie postanowień Sądu z dnia 16 listopada 2015 r. w sprawach o sygn. akt od I SA/Op 73/15 do I SA/Op 79/15 postanawia: oddalić wnioski

Uzasadnienie faktyczne

Przedmiotem skarg wniesionych przez A. S. (dalej określanego jako skarżący), połączonych na rozprawie w dniu 18 listopada 2015 r. na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzonych dalej pod sygn. akt I SA/Op 73/15 - są decyzje Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 28 listopada 2014 r. wydane w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiące: luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, wrzesień 2012 r.

Postanowieniami z dnia 15 października 2015 r. wydanymi w sprawach o sygn. akt od I SA/Op 73/15 do I SA/Op 79/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu nie uwzględnił zawartych w skargach wniosków o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji.

W dniu 26 października 2015 r. skarżący wniósł zażalenia, uiszczając jednocześnie od każdego z nich należny wpis w kwocie 100 zł (łącznie w połączonych sprawach 700 zł).

Postanowieniami z dnia 16 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu działając na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. uchylił postanowienia z dnia 15 października 2015 r. i orzekł o wstrzymaniu wykonana zaskarżonych decyzji.

Pismami z dnia 23 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uzupełnienie powyższych postanowień w zakresie orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego.

Uzasadniając złożone wnioski odwołał się do regulacji art. 205 § 2 i art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 195 § 2 p.p.s.a. i stwierdził, że w sytuacji, gdy doszło do uwzględnienia przez Sąd wniesionych przez niego zażaleń poprzez zmianę zaskarżonych rozstrzygnięć i orzeczenie zgodnie z jego wnioskiem o wstrzymaniu zaskarżonych decyzji, przysługuje mu również prawo do zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, na które składają się wynagrodzenie pełnomocnika według norm przepisanych oraz uiszczony wpis od zażaleń, wynoszący w każdej ze spraw po 100 zł.

Ponieważ w tym przedmiocie nie orzeczono w postanowieniach Sądu z dnia 16 listopada 2015 r. wydanych na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., zasadnym stało się złożenie wniosku o ich uzupełnienie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie, jak w niniejszej sprawie, dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok co do zwrotu kosztów może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.).

Z kolei art. 166 p.p.s.a. stanowi, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

W ramach złożonych przez pełnomocnika wniosków o uzupełnienie postanowień z dnia 16 listopada 2015 r. uwzględniających zażalenia skarżącego od wcześniejszych postanowień z dnia 15 października 2015 r. odmawiających wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji, zawarto żądanie dotyczące zasądzenia kosztów postępowania obejmujących zarówno zwrot uiszczonych wpisów od wniesionych środków zaskarżenia jak i wynagrodzenia pełnomocnika procesowego według norm przepisanych.

Odnośnie zwrotu skarżącemu uiszczonych przez niego wpisów od zażaleń uwzględnionych przez Sąd w trybie art. 195 § 2 p.p.s.a. stanowisko jego co do zasady jest prawidłowe.

W takim przypadku wpis od zażalenia uiszczony przez stronę podlega zwrotowi, jednakże zwrot ten następuje z urzędu jako koszty nienależne na podstawie art. 225 p.p.s.a. Skutkiem powyższego zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2015 r., wydanym po uprawomocnieniu się postanowień z dnia 16 listopada 2015 r., orzeczono o zwrocie z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu uiszczonych przez skarżącego wpisów od zażaleń złożonych w sprawach oznaczonych pierwotnie sygnaturami od I SA/Op 73/15 do I SA/Op 79/15 w kwotach po 100 zł w każdej ze spraw, łącznie w kwocie 700 zł.

Z tego względu nie jest zasadnym uwzględnienie wniosku pełnomocnika o uzupełnienie postanowień Sądu z dnia 16 listopada 2015 r. poprzez orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego w zakresie wpisów uiszczonych od złożonych zażaleń, skoro - na co pełnomocnik sam wskazywał - zwrot ten następuje z urzędu w trybie art. 225 p.p.s.a., a nie w oparciu o regulacje dotyczące kosztów postępowania, o co wnosił w pkt 2 złożonych zażaleń.

Odrębnym zagadnieniem jest ocena zasadności zgłoszonego przez pełnomocnika żądania uzupełnienia omawianych postanowień Sądu w zakresie zawarcia w nich orzeczenia o kosztach postępowania co do zasądzenia od strony przeciwnej należnego mu wynagrodzenia według norm przepisanych.

Uwzględnienie zażalenia w trybie art. 195 § 2 p.p.s.a., skutkujące wprawdzie obowiązkiem zwrotu uiszczonego wpisu, nie stanowi już podstawy do zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym, jako części kosztów postępowania sądowego. Zgodnie z art. 209 p.p.s.a. Sąd orzeka bowiem o zwrocie stronie kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw tylko w orzeczeniach wydanych na podstawie art. 200, art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a.

W szczególności, na co wskazuje się w licznych orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego (przykładowo postanowienia: z dnia 24 marca 2015 r. sygn. akt I OZ 113/15 i z dnia 15 listopada 2012 r., sygn. akt II GZ 395/12- opublikowane na stronie internetowej http//orzeczenia.nsa.gov.pl, jak i pozostałe powołane poniżej orzeczenia) nie ma takiej możliwości w orzeczeniach wydawanych w postępowaniu zażaleniowym, gdyż art. 197 § 2 p.p.s.a. nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym. Przepisy, z których wynika obowiązek ponoszenia określonego ciężaru, nie mogą być bowiem interpretowane w sposób rozszerzający (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07).

Skoro zatem brak jest stosownych ustawowych przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym, zgłoszone w tym przedmiocie żądanie uzupełnienia postanowień Sądu z dnia 16 listopada 2015 r. o rozstrzygnięcie co do kosztów zastępstwa procesowego okazało się niezasadne.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 157 § 1 i § 2 p.p.s.a. w związku z art. 166 i art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.