Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2086935

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu
z dnia 11 lipca 2016 r.
I SA/Op 589/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Gocki.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 21 września 2015 r. Nr (...) w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Przedmiotem skargi wniesionej przez M. P. (dalej też jako: skarżący, strona) jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 21 września 2015 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.

Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy, przy czym ponieważ zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718) - dalej p.p.s.a., wniosek taki składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (wzór zawiera załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r. poz. 1257), pismem z dnia 7 grudnia 2015 r. wezwano skarżącego o uzupełnienie wniosku, poprzez złożenie go na aktualnie obowiązującym urzędowym formularzu (druk PPF) w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

Doręczenie powyższego wezwania nastąpiło w dniu 23 grudnia 2015 r. w trybie art. 73 p.p.s.a.

Ponieważ skarżący w zakreślonym mu terminie nie złożył wniosku na wymaganym aktualnym formularzu, zarządzeniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu z dnia 2 lutego 2016 r., na podstawie art. 257 p.p.s.a., pozostawiono jego wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Również to zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a.

W konsekwencji, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 marca 2016 r., na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 29 marca 2016 r. i w terminie w nim zakreślonym skarżący wniósł pismo datowane na dzień 3 kwietnia 2016 r., w którym zawarł jednocześnie sprzeciw na zarządzenie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy i zażalenie na zarządzenie do uiszczenia wpisu sądowego.

Skarżący wskazał, że wraz ze skargą złożony został wniosek o przyznanie mu prawa pomocy, uzupełniony następnie na wezwanie Sądu w dniu 14 grudnia 2015 r. poprzez ponowne jego złożenie na urzędowym druku. Ponieważ wniosek ten według niego nie został dotychczas rozpoznany, brak było też podstaw do wezwania go do uiszczenia wpisu od skargi.

Z uwagi na tak sformułowany zakres przedmiotowy złożonego środka zaskarżenia, skarżący wniósł zarówno o uchylenie zarządzenia o wezwaniu go do uiszczenia wpisu sądowego, jak i wskazując na brak rozpatrzenia złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wniósł o przyznanie mu zwolnienia od kosztów sądowych.

Ponieważ pismo procesowe skarżącego z dnia 3 kwietnia 2016 r. dotyczyło zarówno zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 marca 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 100 zł, jak i stanowiło sprzeciw od zarządzenia referendarza z dnia 2 lutego 2016 r.o. pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału, nadano z osobna bieg każdemu ze złożonych przez skarżącego odrębnych środków zaskarżenia.

W przedmiocie prawa pomocy, prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z dnia 8 kwietnia 2016 r. odrzucono sprzeciw złożony od zarządzenia referendarza z dnia 2 lutego 2016 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania Natomiast zażalenie złożone na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 marca 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 100 zł, zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2016 r. sygn. II FZ 300/16.

W tym stanie rzeczy Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 9 czerwca 2016 r. zobowiązał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 7 marca 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi poprzez opłacenie wpisu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczone zostało do rąk skarżącego w dniu 23 czerwca 2016 r., wobec czego termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 30 czerwca 2016 r. Pomimo upływu terminu wpis nie został uiszczony.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 p.p.s.a.

Zgodnie z tym ostatnim przepisem, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Jak wynika z akt sprawy, prawomocne zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, doręczone skarżącemu 23 czerwca 2016 r., zawierało wszystkie niezbędne dane, a więc dokładne określenie kwoty, terminu i sposobu uiszczenia opłaty, jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek jego nieuiszczenia w terminie. Pomimo tego wezwania skarżący w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, który upływał w dniu 30 czerwca 2016 r. (czwartek) wpisu nie uiścił.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił odrzucić skargę.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.