I SA/Ol 755/17, Zakres kontroli sądu administracyjnego w sprawah dotyczących wniosków o dofinansowanie projektów. - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2409502

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 listopada 2017 r. I SA/Ol 755/17 Zakres kontroli sądu administracyjnego w sprawah dotyczących wniosków o dofinansowanie projektów.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Strumiłło.

Sędziowie WSA: Wojciech Czajkowski (spr.), Renata Kantecka.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2017 r. sprawy ze skargi Spółki A na informację Zarządu Województwa "(...)" z dnia "(...)", nr "(...)" w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 28 lutego 2017 r. Spółka A w B. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu nr "(...)" pt.: "Poprawa jakości i dostępności usług medycznych w Spółce A", do konkursu nr "(...)" ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014 - 2020 w ramach Osi priorytetowej - Dostęp do wysokiej jakości usług publicznych.

Przedmiotem projektu był zakup wyposażenia niezbędnego do realizacji działań oraz poprawy jakości i dostępności usług medycznych, m.in.: aparatu RTG, ultrasonografu, aparatu do znieczulenia, kardiomonitora, respiratora. Zarząd Województwa, działając jako Instytucja Zarządzająca (dalej również jako: "IZ"), poinformował wnioskodawcę, że projekt przeszedł pozytywnie weryfikację wymogów formalnych i został przekazany do oceny formalno-merytorycznej. Wniosek został przedłożony do oceny formalno-merytorycznej Komisji Oceny Projektów (zwanej dalej: KOP) i przeszedł pozytywnie ocenę kryteriów formalnych, merytorycznych ogólnych (obligatoryjnych) i specyficznych (obligatoryjnych). Następnie zgodnie z § 11 Regulaminu naboru i oceny wniosków o dofinansowanie projektów ze środków RPO do konkursu nr "(...)" (dalej jako: "Regulamin"), projekt został poddany ocenie merytorycznej punktowej. W wyniku tej oceny otrzymał 15 pkt na 27 pkt możliwych do uzyskania, co stanowiło 55,56% maksymalnej liczby punktów, podczas gdy warunkiem uzyskania pozytywnej oceny było uzyskanie co najmniej 60% tej liczby.

Wskazując na powyższe, w uzasadnieniu informacji o negatywnej ocenie projektu z dnia "(...)", IZ podniosła, że dokonana przez KOP ocena projektu wraz z przyznaną punktacją w ramach poszczególnych kryteriów merytorycznych została załączona do pisma. Kryteria merytoryczne wyboru projektów w ramach RPO na lata 2014-2020 zostały zaś zatwierdzone przez Komitet Monitorujący RPO na lata 2014-2020 i określone w Szczegółowym opisie osi priorytetowej Dostęp do wysokiej jakości usług publicznych Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020 (dalej jako: SzOOP). Ocenę merytoryczną przeprowadzono zgodnie z zasadami określonymi w § 11 ust. 26 Regulaminu, stanowiącego, że wniosek o dofinansowanie projektu otrzymuje pozytywną ocenę KOP w przypadku uzyskania co najmniej 60% maksymalnej liczby punktów w ramach kryteriów merytorycznych punktowych uwzględniających stopień spełnienia kryteriów wyboru projektów przewidzianych w Karcie oceny kryteriów merytorycznych punktowych wyboru projektów. W związku z powyższym, na podstawie § 11 Regulaminu przedłożony w niniejszej sprawie projekt otrzymał ocenę negatywną.

W proteście z dnia 6 września 2017 r. wnioskodawca nie zgodził się z oceną KOP w ramach kryterium merytorycznego punktowego nr 4 - Gotowość projektu do realizacji. Wskazał, że powyższe kryterium zostało unormowane w SzOOP oraz załączniku nr 15.2 do Regulaminu konkursu, przy czym definicje te nie były tożsame. Zgodnie z zapisami SzOOP, zróżnicowano stopnie gotowości projektu, za które można uzyskać odpowiednią punktację:

- 0 pkt - gdy brak gotowości,

- 2 pkt - gdy projekt posiada pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy,

- 3 pkt - gdy projekt ma ogłoszone postępowania przetargowe upublicznione zaproszenie do składania ofert (w trybie konkurencyjnym),

- 4 pkt - gdy projekt ma wybranego wykonawcę robót budowlanych i jest gotowy do realizacji lub nie wymaga żadnych pozwoleń i jest gotowy do realizacji.

W ocenie strony, istotny dla oceny kryterium gotowości jest również zapis, że "punkty w ramach kryterium nie sumują się", co wskazuje, że dopuszczono do oceny projekty posiadające różne uwarunkowania formalno-prawne realizacji, które muszą być ocenione z zachowaniem zasady jednakowej i obiektywnej oceny. Nie można bowiem utożsamiać projektu, który nie wymaga żadnych pozwoleń, z projektem, w którym stwierdzono brak gotowości. Projekt strony polega na zakupie nowoczesnego, profesjonalnego sprzętu medycznego i jest zgodny z typem projektów wskazanym w SzOOP. Nie wymaga on pozwolenia na budowę ani żadnych innych pozwoleń, przy czym wnioskodawca we wniosku oraz studium wykonalności wykazał, że projekt i wnioskodawca są gotowi do realizacji. Tym samym projekt powinien otrzymać 4 pkt, gdyż opis przy punktacji jednoznacznie wskazuje, że projekt otrzymuje 4 pkt, gdy "nie wymaga żadnych pozwoleń i jest gotowy do realizacji".

Odnosząc się natomiast do kryterium merytorycznego punktowego nr 1 "Wpływ na bezpieczeństwo użytkowników, oszczędność zasobów oraz jakość użytkowania", strona podniosła, że uzyskała 8 pkt na 14 pkt możliwych na skutek pominięcia przez oceniających, że projekt przewiduje rozwój zdeinstytucjonalizowanych form opieki nad pacjentem, które obejmują m.in.:

- ułatwienie dostępu do niedrogich, trwałych oraz wysokiej jakości usług, w tym opieki zdrowotnej,

- inwestycje w infrastrukturę zdrowotną, które przyczyniają się do rozwoju regionalnego i lokalnego, zmniejszenia nierówności,

- inwestycje w infrastrukturę i wyposażenie w celu ogólnej poprawny wydajności usług medycznych.

Zdaniem strony, zakup sprzętu medycznego w ramach poprawy i dostępności usług medycznych ma również pośrednio na celu poprawę stanu zdrowia osób niesamodzielnych, zmniejszenie liczby i czasu trwania nieuzasadnionych medycznie hospitalizacji osób niesamodzielnych, zwiększenie dostępności do usług medycznych. Wskazane przez oceniających środowiskowe formy opieki są jedynie jednym z elementów tego rozwoju i zostały one podane przykładowo. W ramach ww. kryterium projekt powinien zatem uzyskać 9 pkt. IZ pismem z dnia "(...)" nie uwzględniła powyższego protestu. W odniesieniu do kryterium merytorycznego punktowego nr 1 - "Wpływ na bezpieczeństwo użytkowników, oszczędność zasobów oraz jakość użytkowania", wskazała, że projekt nie przewiduje rozwoju zdeinstytucjonalizowanych form opieki nad pacjentem, w szczególności środowiskowych form opieki. Nie obejmuje przygotowania zawodowego pracowników środowiskowych oraz opiekunów nieformalnych, wsparcia merytorycznego dla opiekunów i rodzin, w tym edukacji pacjenta dotyczącej samoopieki i samopielęgnacji. Projekt nie ma więc na celu przejścia od opieki instytucjonalnej do świadczonej na poziomie lokalnych społeczności.

IZ stwierdziła również, że warunkiem otrzymania punktów w ramach kryterium merytorycznego punktowego nr 4 - "Gotowość projektu do realizacji" było przedłożenie decyzji o pozwoleniu na budowę lub zgłoszenia budowy oraz ogłoszonych postępowań przetargowych, upublicznionych zaproszeń do składania ofert i wskazania wybranego wykonawcy. Wnioskodawca nie spełnił żadnego ww. warunków.

W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skardze na powyższą ocenę strona, wnosząc o uznanie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, zarzuciła naruszenie art. 37 ust. 1, art. 37 ust. 5, art. 57 oraz art. 58 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217 z późn. zm.), dalej jako: "ustawy wdrożeniowej".

W zakresie kryterium "Wpływ na bezpieczeństwo użytkowników, oszczędność zasobów oraz jakość użytkowania" strona podniosła, że przedstawiony przez nią projekt przewiduje rozwój zdeinstytucjonalizowanych form opieki nad pacjentem, w szczególności środowiskowych form opieki. Użycie słowa w szczególności oznacza, że istotne znaczenie mają środowiskowe formy opieki nad pacjentem, ale dopuszczone są także inne przypadki rozwoju zdeinstytucjonalizowanych form tej opieki. Wyrażenie "w szczególności" nakazuje bowiem uwzględnienie wszystkich form rozwoju zdeinstytucjonalizowanych form opieki, a nie tylko wskazanych przez IZ w informacji o nieuwzględnieniu protestu. Zaznaczyła również, że zakup sprzętu medycznego ma na celu poprawę stanu zdrowia osób niesamodzielnych, zmniejszenie liczby i czasu trwania nieuzasadnionych medycznie hospitalizacji wśród osób niesamodzielnych, zwiększenie dostępności do usług medycznych na poziomie lokalnym. W ocenie strony, IZ pominęła jej argumenty, a ponadto nie wyjaśniła w sposób miarodajny, dlaczego wskazane przez nią formy zdeinstytucjonalizowanych form opieki, nie mogą być uwzględnione.

W skardze zarzucono ponadto, że wadliwa była weryfikacja prawidłowości oceny projektu w zakresie kryterium merytorycznego nr 4 "Gotowość projektu do realizacji". Odwołując się do punktacji przyjętej w SzOOP oraz załączniku nr 15.2 do Regulaminu konkursu, strona nie zgodziła się z IZ, że warunkiem spełnienia kryterium było przedłożenie decyzji o pozwoleniu na budowę lub zgłoszenia budowy, ogłoszone postępowanie przetargowe, zaproszenie do składania ofert, czy wskazanie wybranego wykonawcy. Podniosła, że jej projekt polega na zakupie nowoczesnego, profesjonalnego sprzętu medycznego i jest zgodny z typem projektów wskazanych w SzOOP. Bezspornie nie wymaga on pozwolenia na budowę ani żadnych innych pozwoleń. We wniosku o dofinansowanie oraz studium wykonalności (m.in. rozdz. 2.3.4) zilustrowano w sposób jednoznaczny, że projekt i wnioskodawca są gotowi do realizacji. Przystępując do realizacji projektu dokonano identyfikacji skali problemów, aby określić dalszą strategię działania. Wykazano potrzeby oraz techniczne i ludzkie możliwości ich realizacji. Przyjęto do realizacji wariant II określony w studium wykonalności, przewidujący przeprowadzenie zakupu sprzętu i wyposażania na oddziałach: ginekologiczno - położniczym, chirurgii ogólnej, poradni diagnostycznej i poradni rentgenowskiej. W tabeli na stronach 17 - 21 studium wykonalności, zgodnie z warunkami określonymi przez IZ, wnioskodawca jednoznacznie wskazał, iż projekt jest gotowy do realizacji, albowiem nie wymaga żadnych pozwoleń. Co więcej, stwierdził, iż posiada potencjał instytucjonalny (w tym kadrowy) i finansowy do realizacji projektu, wymagane zaplecze techniczne i lokalowe, pozytywną opinię Wojewody, a także podpisaną umowę z NFZ na świadczenie usług medycznych, opartych na sprzęcie objętym wnioskiem. W punkcie 2.3.4 studium wykonalności wykazano, iż projekt jest gotowy do realizacji, albowiem:

- zakup wyposażenia technicznego oraz sprzętu medycznego nie wymaga uzyskania dodatkowych pozwoleń i decyzji administracyjnych,

- do planowanego projektu nie zachodzi konieczność wykupu terenu,

- wnioskodawca posiada prawo do dysponowania nieruchomością na potrzeby realizacji i zachowania trwałości projektu,

- posiada stosowne regulaminy w zakresie procedury zakupu sprzętu oraz

- dokumentację przetargową dla całego zakresu prac przewidzianych w projekcie.

W ocenie strony, organ dokonał wadliwej interpretacji spornego kryterium, przy czym wadliwość procedur konkursowych polegająca na nieprecyzyjnym zdefiniowaniu określonych pojęć, pozbawiły ją prawa do skutecznego złożenia wniosku o dofinansowanie projektu, z naruszeniem art. 37 ust. 1 i 5 ustawy wdrożeniowej.

Końcowo skarżąca Spółka zarzuciła, że IZ w sposób niezgodny z art. 57 ustawy wdrożeniowej przeprowadziła ocenę protestu, powołując nową Komisję Oceny Projektu, co powinno nastąpić dopiero po pozytywnym rozstrzygnięciu protestu i cofnięciu projektu do ponownej oceny.

W odpowiedzi na skargę IZ wniosła o jej oddalenie. Stwierdziła, że projekt wnioskodawcy nie przewiduje deinstytucjonalizacji form opieki nad pacjentem w formie przedstawionej w "Ogólnoeuropejskich wytycznych dotyczących przejścia od opieki instytucjonalnej do opieki świadczonej na poziomie lokalnych społeczności", "Krajowym Programie Przeciwdziałania Ubóstwu i Wykluczeniu Społecznemu 2020" oraz "Krajowych ramach strategicznych. Policy paper dla ochrony zdrowia na lata 2014 - 2020". Wszelkie usługi na zakupionym w ramach tego projektu sprzętu miałyby być świadczone w siedzibie strony skarżącej, a nie poza nią. Ponadto strona nie spełniła wymogu ogłoszenia postępowania przetargowego na zakup sprzętu medycznego ani nie zastosowała trybu konkurencyjności w celu realizacji projektu. Nie wskazała też daty rozpoczęcia zamówień publicznych.

IZ wyjaśniła również, że skorzystanie przez nią z pomocy nowych ekspertów przy rozpoznawaniu protestu miało na celu zachowanie bezstronności i przejrzystości postępowania odwoławczego.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.

Stosownie do przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1647 z późn. zm.), art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a.") oraz art. 3 § 3 p.p.s.a., w związku z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 217 z późn. zm., dalej jako: "ustawa wdrożeniowa"), zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego orzekającego w przedmiocie informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, jest zbadanie legalności tego aktu pod względem zgodności z prawem. W myśl przepisu art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej, sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając że:

a)

ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję przeprowadzającą konkurs,

b)

pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez instytucję właściwą do przeprowadzenia konkursu.

Chodzi zatem o ustalenie, czy dokonująca oceny projektu Instytucja Zarządzająca prawidłowo zinterpretowała i zastosowała przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego.

W związku z analizą przesłanej wraz ze skargą dokumentacji konkursowej, kierując się powyższymi przesłankami i badając zaskarżone rozstrzygnięcie w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, Sąd stwierdził, że zarzuty skarżącej Spółki nie zasługują na uwzględnienie, bowiem dokonana ocena projektu nie narusza przepisów prawa.

Zgodnie z art. 37 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. W myśl przyjętych w ustawie zasad realizacji programów operacyjnych, wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym albo pozakonkursowym (art. 38 ust. 1 pkt 1 i 2 u.z.r.p.). W tym pierwszym trybie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję. Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały określoną liczbę punktów. Właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie regulaminu (art. 41 ust. 1 u.z.r.p.). Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje zaś prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Negatywną jest natomiast ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny (art. 53 ust. 1 i 2 u.z.r.p.).

W niniejszej sprawie, wobec negatywnej oceny przez IZ zgłoszonego przez Spółkę A projektu, strona skarżąca zarzuciła organowi błędne uznanie, że projekt nie przewiduje rozwoju zdeinstytucjonalizowanych form opieki nad pacjentem, w szczególności środowiskowych form opieki. Zarzuciła też wadliwą weryfikację w zakresie kryterium merytorycznego "Gotowość projektu do realizacji", co skutkowało niesłuszną jej zdaniem, oceną merytoryczną punktową, poprzez zaliczenie jedynie 15 na 27 punktów (a więc 55,56%, gdy warunkiem pozytywnej oceny było uzyskanie co najmniej 60% tej liczby).

Odnosząc się do tych zarzutów IZ, zwróciła uwagę, że brak zdeinstytucjonalizowania usług w ramach projektu, związany był m.in., z zamiarem ich świadczenia na zakupionym w ramach projektu sprzęcie w siedzibie wnioskodawcy, a nie poza nią. Wnioskodawca nie spełnił też wymogu ogłoszenia postępowania przetargowego na zakup sprzętu medycznego, ani nie zastosował trybu konkurencyjności w celu realizacji projektu i nie podał daty rozpoczęcia zamówień publicznych, czego konsekwencją było przyznanie przez ekspertów KOP w ramach pierwszego z wymienionych kryteriów merytorycznych, jedynie 8 na 14 pkt możliwych i nie przyznanie żadnego punktu za drugie z nich.

W tym miejscu zauważenia wymaga, że w myśl art. 44 ust. 2 u.z.r.p., właściwa instytucja powołuje komisję oceny projektów spośród swoich pracowników. W skład tej komisji mogą też wchodzić eksperci, o których mowa w art. 49 ustawy, a więc osoby posiadające wiedzę, umiejętności, doświadczenie lub wymagane uprawnienia w dziedzinie objętej programem operacyjnym, w ramach której jest dokonywany wybór projektu, bądź wiedzę w zakresie celów i sposobu realizacji danego programu operacyjnego.

Skarżąca stawiając powyższe zarzuty podważa w istocie kompetencje ekspertów, którzy są fachowcami w określonych dziedzinach, a posiadane przez nich wiadomości są wykorzystywane przez organy w konkretnych sprawach, których rozstrzyganie wymaga takich właśnie wiadomości. Rola ekspertów jest zaś podobna do tej, którą pełnią biegli sądowi powoływani w sprawach rozpoznawanych przed sądami powszechnymi, w których wymagane jest posiadanie wiadomości specjalnych. Poza tym, z przedstawionych do kontroli Sądu akt wynika, że w postępowaniu konkursowym, w tym złożonym proteście skarżąca miała możliwość przedstawienia szerszej argumentacji w celu podważenia dokonanej przez ekspertów oceny. Szerszą polemikę podjęła zaś dopiero w skardze.

Należy w tym miejscu zwrócić również uwagę na zakres kontroli sądowej sprawowanej w sprawach ze skarg na negatywny wynik procedury odwoławczej, unormowanej w systemie realizacji programu operacyjnego. Możliwości sądu administracyjnego w analizowanej kategorii spraw są bowiem ograniczone. Jego rolą jest w szczególności zbadanie, czy zaskarżona ocena organu została sformułowana w postępowaniu wolnym od naruszeń prawa i odpowiadającym zasadom wynikającym z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Sąd administracyjny nie został natomiast wyposażony w kompetencje, aby ocenić i podważyć wiedzę fachową ekspertów dokonujących merytorycznej oceny projektu. Nie ma bowiem wiedzy specjalistycznej, przy czym w postępowaniu przed sądem administracyjnym wyłączono możliwość przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. Tym samym sąd administracyjny nie ma kompetencji ani też odpowiednich narzędzi procesowych, aby dokonać merytorycznej oceny projektu, co byłoby równoznaczne z niedozwolonym na gruncie Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (z nielicznymi wyjątkami), zastępowaniem organu w orzekaniu.

Reasumując, stosownie do treści art. 61 ust. 8 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, zakres kontroli sądów administracyjnych w sprawach dotyczących wniosków o dofinansowanie projektów w ramach określonych tą ustawą, ogranicza się do zbadania zgodności z prawem zaskarżonych aktów wydanych w postępowaniu toczącym się przed właściwą instytucją. Tylko zaś stwierdzenie naruszenia prawa procesowego lub materialnego, w sposób mogący mieć wpływ na wynik oceny, może skutkować uchyleniem kontrolowanego przez sąd aktu.

W rozpoznawanej sprawie Sąd takich nieprawidłowości nie stwierdził.

W związku z zarzutami strony skarżącej kwestionującymi wynik oceny ekspertów co do spełnienia przez projekt kryteriów merytorycznych, zauważenia wymaga, że na etapie postępowania konkursowego stronie zapewniono możliwość składania zastrzeżeń w celu skutecznego podważenia tej oceny i zmiany dotychczasowego stanowiska organu. Jak zaś już wskazano, szerszą argumentację stanowiącą próbę podważenia stanowiska IZ przedstawiła dopiero w skardze. Podkreślić należy, że w postępowaniu konkursowym wniosek skarżącej Spółki został poddany indywidualnej i niezależnej ocenie ekspertów, która nie budzi zastrzeżeń. Na jej podstawie IZ, w sposób zrozumiały przedstawiła stanowisko w zakresie spornych kryteriów, wyjaśniając, że przyznanie 8 na 14 możliwych punktów w zakresie kryterium merytorycznego punktowego nr 1 "Wpływ na bezpieczeństwo użytkowników, oszczędność zasobów oraz jakość użytkowania", spowodowane było stwierdzeniem, że projekt nie przewiduje rozwoju zdeinstytucjonalizowanych form opieki nad pacjentem, w szczególności środowiskowych form opieki i nie ma na celu przejścia od opieki instytucjonalnej do świadczonej na poziomie lokalnych społeczności. Przekonywująco wykazała również nie spełnienie żadnego z warunków otrzymania punktów w ramach kryterium merytorycznego punktowego nr 4 - "Gotowość projektu do realizacji", co w okolicznościach sprawy, w sposób oczywisty związane jest, nie z podnoszonym przez Spółkę brakiem pozwolenia na budowę, lecz nie ogłoszeniem przez wnioskodawcę postępowań przetargowych, upublicznionych zaproszeń do składania ofert i nie wskazaniem wybranego wykonawcy. Przy czym podkreślenia wymaga, że w związku z zarzutami protestu, ocena spornych kryteriów została w sprawie dokonana dwukrotnie, przez niezależne składy Komisji Oceny Projektów.

Słuszne zwróciła uwagę IZ, że skorzystanie z pomocy nowych ekspertów przy rozpoznawaniu protestu miało na celu zachowanie bezstronności i przejrzystości postępowania odwoławczego. Wbrew twierdzeniom skarżącej, nie stanowiło więc wady postępowania konkursowego. Nie ma podstaw do uznania jak podnosiła skarżąca, że doszło w związku z udziałem w ramach procedury konkursowej nowych ekspertów, do naruszenia art. 57 ustawy wdrożeniowej, skoro pozwoliło to przy rozpoznawaniu protestu na respektowanie obu wymienionych zasad.

Bezzasadny jest też zarzut dotyczący wadliwości przyjętych procedur konkursowych i nieprecyzyjnego zdefiniowania określonych pojęć. W tej kwestii zauważyć należy, że przystępując do konkursu strona powinna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich. Przy czym przystąpienie do konkursu oznacza akceptację tych zasad. Dlatego aktualne zarzuty strony skarżącej powinny odnosić się do sposobu przeprowadzenia oceny projektu, a nie zasad konkursu znanych od początku konkursu. Zasady te nie mogą być przez stronę kontestowane w ramach niniejszego postępowania.

Mając powyższe na uwadze, wobec nie stwierdzenia, iż w związku z dokonaną przez IZ oceną projektu doszło do naruszenia przepisów prawa, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie orzekł jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.