Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1973833

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie
z dnia 5 stycznia 2016 r.
I SA/Ol 545/15

UZASADNIENIE

Sentencja

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "(...)" Nr "(...)" w przedmiocie: umorzenia postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu składek postanawia: 1) umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych 2) odmówić ustanowienia adwokata WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 12 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę J. P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "(...)". w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu składek Wnioskiem z dnia 13 listopada 2015 r. skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata. Z oświadczenia wnioskodawcy wynikało, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i synem. Jest właścicielem domu o powierzchni 110 m2, jak wskazał, do remontu, o szacunkowej wartości 200.000,00 zł, samochodu "(...)" o wartości szacunkowej 20.000,00 zł zakupionego na raty. Wskazał że 50% wartości samochodu zostało już spłacone. Posiada również samochód "(...)" jak podał do kasacji o wartości 1.000,00 zł W wyposażeniu domu posiada standardowy używany sprzęt gospodarstwa domowego nie przedstawiający większej wartości. Innego majątku nie posiada. Wnioskodawca wyjaśnił, iż jest osobą bezrobotną bez dochodu i bez prawa do zasiłku, jego żona również jest osobą bezrobotną bez dochodu i prawa do zasiłku. Syn "(...)" prowadzi od września 2015 r. działalność gospodarczą, z której uzyskał dochód w miesiącu wrześniu 2015 r. 147,00 zł netto. Skarżący wyjaśnił, iż kredyt samochodowy jest niespłacany. Wskazał, iż opłaty za prąd, wodę, gaz, telefony opłacane są po terminach. Wyjaśnił, iż ponosi koszty leczenia w wysokości 100,00 zł oraz koszty ubezpieczenia majątku 250 zł na rok.

Argumentując wniosek wskazał, iż 15 sierpnia 2015 r. zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej. Zarówno skarżący jak i jego żona są osobami bezrobotnymi, nie uzyskują dochodów, nie posiadają innych źródeł finansowych. Rodzina korzysta z pomocy Caritas w zakresie żywności oraz odzieży oraz pomocy rodziny w zakresie opłat za media. Wnioskodawca podniósł, iż nie może znaleźć pracy z uwagi na brak kwalifikacji, wiek oraz stan zdrowia.

W związku z koniecznością uzupełnienia informacji na temat sytuacji materialnej skarżącego, wnioskodawca wezwany został do złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych dotyczących sytuacji majątkowej i finansowej jego i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym (w zakresie dotyczącym wszystkich ponoszonych wydatków i ich udokumentowania, udokumentowania uzyskiwanej pomocy ze strony osób trzecich, w zakresie posiadania trzech samochodów przez wnioskodawcę lub jego syna, przedłożenia wyciągów z rachunków bankowych z okresu ostatnich sześciu miesięcy przez wszystkie osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym, kopii dokumentów z których wynika wysokość przychodów, straty oraz dochodów z tytułu prowadzonej przez syna działalności gospodarczej za okres 18 sierpnia 2015 r. do 31 października 2015 r., kopii dokumentów z których wynika wartość i rodzaj składników majątku wykorzystywanego do prowadzonej przez syna działalności gospodarczej).

Termin uzupełnienia wniosku o wskazane w wezwaniu dokumenty i oświadczenia został zakreślony na 7 dni od daty doręczenia wezwania. Przesyłka zawierająca to wezwanie, została wysłana na adres wskazany przez skarżącego. Do dnia posiedzenia niejawnego do tutejszego sądu nie wpłynęły żądane w wezwaniu dokumenty i oświadczenia skarżącego.

Rozpoznając niniejszy wniosek w pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż wobec tego, iż z mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. "e" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., skarżący nie ma w niniejszej sprawie obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jako zbędne podlega umorzeniu stosownie do art. 249a p.p.s.a. Tym samym w zakresie merytorycznego rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku pozostaje kwestia ustanowienia adwokata.

Zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wtedy, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z treści przytoczonych przepisów wynika, że w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy, to na stronie spoczywa ciężar wykazania, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek, czy też tylko niektórych kosztów postępowania. To strona ma zatem przekonać rozpoznającego wniosek o przyznanie prawa pomocy, że znajduje się w sytuacji uprawniającej ją do otrzymania prawa pomocy.

Składając formularz wniosku, powinna tym samym skrupulatnie go wypełnić, a w sytuacji, gdy zawarte w nim oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości (art. 255 p.p.s.a.), przedłożyć dodatkowe oświadczenia i dokumenty źródłowe pozwalające na zweryfikowanie złożonego przez nią oświadczenia i dokonanie oceny jej rzeczywistej sytuacji materialnej.

Informacje zawarte we wniosku złożonym na urzędowym formularzu nie były wystarczające do oceny rzeczywistej sytuacji rodzinnej, majątkowej i możliwości płatniczych skarżącego. Nie było zatem możliwe ustalenie rzeczywistej sytuacji majątkowej wnioskodawcy ani jego możliwości płatniczych.

Należy odnotować, że doręczenie wezwania, o którym mowa wyżej nastąpiło na zasadach określonych w art. 73 § 1-4 p.p.s.a., to jest w trybie tzw. doręczenia zastępczego. Zgodnie z treścią przywołanego unormowania, w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi będącemu osobą fizyczną w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym wraz z informacją o możliwości odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.

W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa wyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia wspomnianego czternastodniowego okresu.

Wezwanie do uzupełnienia wniosku wysłane na wskazany w formularzu "PPF" adres ("(...)") awizowano w dniu 27 listopada 2015 r. oraz powtórnie w dniu 7 grudnia 2015 r. (adnotacje umieszczone na zwróconej przesyłce). Przesyłka nie została jednak podjęta. Taki stan rzeczy skutkować musiał przyjęciem, że doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 11 grudnia 2015 r., w trybie tzw. doręczenia zastępczego wynikającego z art. 73 p.p.s.a., zaś wyznaczony w jego treści siedmiodniowy termin upłynął odpowiednio w dniu 18 grudnia 2014 r. W terminie tym skarżący nie uzupełnił danych dotyczących jego sytuacji materialnej, w konsekwencji czego niemożliwe było rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 3, art. 249a i art. 239 pkt 1 lit. "e" p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.