Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2054757

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie
z dnia 6 czerwca 2016 r.
I SA/Ol 402/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Ryszard Maliszewski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2016 r. w Olsztynie wniosku P. G. o przywrócenie terminu do złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "(...)" nr "(...)" w przedmiocie zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń-sierpień 2013 r. postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 23 marca 2016 r., sygn. akt I SA/OI 402/15 oddalił skargę P.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "(...)" nr "(...)" w przedmiocie zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń-sierpień 2013 r.

Pismem z dnia 2 czerwca 2016 r., które wpłynęło do Sądu 3 czerwca 2016 r., skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wskazanego wyroku i doręczenie odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że z przyczyn niezawinionych od niego, nie został on złożony w terminie. Był on reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący wskazał, że uchybienie terminu do złożenia takiego wniosku było błędem pełnomocnika. O powyższym fakcie skarżący dowiedział się 31 maja 2016 r.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.

W pierwszej kolejności należy zatem zauważyć, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. i zasługuje na merytoryczne rozpoznanie.

Z kolei oceniając brak winy w uchybieniu terminu, sąd powinien uwzględnić wszystkie okoliczności konkretnej sprawy, stosując obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Z brakiem winy mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi, niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (zob. postanowienie NSA z dnia 13 września 2012 r., sygn. akt II FZ 689/12, LEX nr 1223294).

Za brak winy uważa się sytuację, gdy zainteresowany nie był w stanie pokonać przeszkody przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych. Do takich przeszkód zalicza się m.in. stany nadzwyczajne, problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (zob. postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GZ 257/12, LEX nr 1223957). Z kolei wina w uchybieniu terminu to również wina osób trzecich upoważnionych przez danego uczestnika postępowania do dokonania określonej czynności procesowej w postępowaniu.

Wiosek strony o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik lub kurator procesowy, musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminowi ze strony pełnomocnika lub kuratora procesowego (por. orzeczenie SN z dnia 9 maja 1960 r., IV CR 559/59, OSNCK 1960, Nr 4, poz. 120).

Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela ugruntowane w judykaturze stanowisko, zgodnie z którym zaniedbania osób, którymi posłużyła się strona (czy jej pełnomocnik) obciążają ją samą (pełnomocnika), a tym samym nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 marca 2000 r., sygn. akt II CKN 554/00, LEX nr 51986; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 1999, sygn. akt I PKN 76/99, publ. OSNP 2000/11/431; postanowienie sądu apelacyjnego w Lublinie z dnia 25 lutego 1999 r., sygn. akt I ACa 17/99, publ. Apel.-Lub. 1999/2/5).

W oparciu o powyższe - mając na względzie, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją zostanie uprawdopodobniony brak winy w jego uchybieniu - należy stwierdzić, iż w niniejszym postępowaniu przesłanka warunkująca przywrócenie terminu z art. 87 § 2 p.p.s.a. nie została spełniona.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadniania wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.