Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1097831

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 12 kwietnia 2011 r.
I SA/Lu 790/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg B.M. i J.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) nr (...) w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy postanawia przyznać J. M. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Lublinie.

Uzasadnienie faktyczne

1. Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2011 r. skargi zostały odrzucone.

2. Postanowienie odrzucające skargi zostało doręczone skarżącym w dniu 4 lutego 2011 r. Skarga kasacyjna nie została złożona.

3. Skarżący w dniu 10 marca 2011 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

W treści urzędowego formularza wniosku podał, że żona nie pracuje, nie uzyskuje własnych dochodów. Gospodarstwo domowe prowadzi z żoną. Uzyskuje wynagrodzenie miesięcznie (...) brutto. Zaciągnął kredyt w kwocie (...) zł. Nie mają majątku, oszczędności. Utrzymują dwoje dzieci. Miesięczne koszty utrzymania to kwota rzędu (...).

4. Wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega merytorycznego rozpoznaniu. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - p.p.s.a. / prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Pojecie "przed wszczęciem postępowania", dla wyznaczenia granic prawa ubiegania się o prawo pomocy w związku z postępowaniem sądowym, należy odnosić do wszczęcia postępowania w każdej instancji; nie tylko do wszczęcia postępowania pierwszej instancji przez wniesienie skargi, ale także do wszczęcia postępowania drugiej instancji przez wniesienie skargi kasacyjnej po upływie terminu z art. 177 § 1 p.p.s.a.

Prawidłowa wykładnia art. 243 § 1 p.p.s.a. powinna uwzględniać, że zgodnie z art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Wykładnia art. 243 § 1 p.p.s.a. powinna być dokonywana w sposób gwarantujący realizację zasad z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej / Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 / oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności.

5. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

6. Okoliczności podane przez skarżącego we wniosku wyczerpują przesłankę z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przez to uzasadniają przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym, całkowitym zakresie.

7. Z tych względów należało postanowić jak w sentencji na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.