Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2204888

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 4 stycznia 2017 r.
I SA/Lu 669/16
Realizacja przedsięwzięcia na podstawie pozwolenia na budowę jako przesłanka zwrotu.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko.

Sędziowie WSA: Krystyna Czajecka-Szpringer (sprawozdawca) Andrzej Niezgoda.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) czerwca 2016 r. nr (...) w przedmiocie odmowy zwrotu wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną decyzją z dnia (...) r. Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania M. T. od decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w L. z dnia (...) r., w sprawie odmowy zwrotu wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz akt sprawy wynika, że decyzją z dnia (...) r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego odmówił zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych wynikających z ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. Nr 177, poz. 1468 z późn. zm.), opierając się o przesłanki określone w art. 20 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi (Dz. U. z 2013 r. poz. 1304 z późn. zm.).

W wyniku rozpoznania odwołania strony od powyższej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że w dniu 31 grudnia 2015 r. strona, jako osoba pozostająca w związku małżeńskim z G. T., złożyła wniosek VZM-1 o zwrot niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym. Jako podstawę żądania zwrotu wydatków wskazano ustawę z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. Nr 177, poz. 1468 z późn. zm.) Do wniosku dołączono 26 sztuk faktur dokumentujących poniesione wydatki w 2014 r. na zakup materiałów budowlanych. Dołączono również umowę nr (...) o budowę lokalu mieszkalnego zawartą w dniu 19 września 2013 r. pomiędzy Spółdzielnią Mieszkaniową "T." z siedzibą w (...), a podatniczką.

Organ odwoławczy przytoczył brzmienie przepisów mających zastosowanie w niniejszej sprawie. Uznał, że zasadnie organ pierwszej instancji odmówił zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, stwierdzając, iż wydatki zostały poniesione po dniu 31 grudnia 2013 r., a więc strona nie ma prawa ubiegać się o zwrot na zasadach wynikających z ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.

Organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z art. 38 i art. 39 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi z dniem 1 stycznia 2014 r. straciła moc ustawa z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym regulująca zasady zwrotu osobom fizycznym części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez te osoby w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub jego części. Powołując się na art. 32 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi organ nadmienił, że jeżeli osoba fizyczna od 1 stycznia 2014 r. poniesie w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych wydatki na zakup materiałów budowlanych w związku z budową domu jednorodzinnego albo nadbudową, rozbudową lub przebudową budynku niemieszkalnego na cele mieszkalne, to po spełnieniu wszystkich warunków przewidzianych ustawą o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi, może ubiegać się o zwrot części poniesionych wydatków. Jednakże przedsięwzięcia mają być realizowane na podstawie pozwolenia na budowę wydanego po dniu 1 stycznia 2014 r. Oznacza to, że o zwrot wydatków, w myśl ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi, mogą ubiegać się jedynie te osoby, które realizowały inwestycje na podstawie pozwolenia na budowę wydanego po 1 stycznia 2014 r.

Następnie organ zauważył, że w aktach sprawy znajduje się akt notarialny na mocy którego przedstawiciele Spółdzielni Mieszkaniowej "T." po uprzednim ustanowieniu odrębnej własności lokalu mieszkalnego nr (...) znajdującego się na pierwszym piętrze budynku przy ul. (...) nr (...) w (...) własność tak wyodrębnionego lokalu mieszkalnego wraz z przynależnymi do niego prawami przenieśli na rzecz M. N., a M. N. oświadczyła, że na to przeniesienie wyraża zgodę. Zatem z tego aktu notarialnego wynika, że strona kupiła mieszkanie, które wybudowała Spółdzielnia Mieszkaniowa "T.".

Dyrektor Izby Skarbowej zauważył, że ustawa o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi daje prawo (po spełnieniu określonych w niej warunków), do otrzymania zwrotu od Skarbu Państwa niektórych wydatków, ale tylko tym osobom, które zdecydowały się na budowę domu jednorodzinnego, bądź wykonującym nadbudowę, przebudowę lub rozbudowę pomieszczenie niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny. Literalne brzmienie powołanych powyżej przepisów w sposób nie budzący wątpliwości wskazuje, że przedmiotowy zwrot uzyskać mogą wyłącznie podatnicy, którzy dokonują budowy domu jednorodzinnego, a nie osoby, które kupują mieszkanie w budynku wielorodzinnym wybudowanym przez spółdzielnię mieszkaniową, jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie.

Organ zauważył także, iż zgodnie z powyższą ustawą nie ma możliwości występowania o zwrot VAT w związku z inwestycjami nie wymagającymi pozwolenia na budowę. Oznacza to, że budowa domu jednorodzinnego albo nadbudowa, rozbudowa lub przebudowa musi być prowadzona zgodnie z warunkami prawa budowlanego oraz być prowadzona na podstawie takiego pozwolenia. Z akt sprawy wynika według organu, iż pozwolenie na budowę uzyskała spółdzielnia mieszkaniowa, która na zlecenie podatniczki wybudowała dla strony lokal mieszkalny, zgodnie z zawartą umową o budowę lokalu mieszkalnego. Powyższa umowa została zawarta pomiędzy Spółdzielnią Mieszkaniową "T." a stroną - członkiem spółdzielni, w celu budowy lokalu mieszkalnego dla członka spółdzielni i ustanowienia na jej rzecz prawa odrębnej własności lokalu do tego lokalu po jego wybudowaniu. Zgodnie z § 1 pkt 2 umowy Spółdzielnia wybudowała budynek mieszkalny pod nazwą J. E. zgodnie z projektem budowlanym i pozwoleniem na budowę. W budynku, o którym mowa w § 1 Spółdzielnia zobowiązała się do wybudowania nieobciążonego i wolnego od tytułów egzekucyjnych lokalu mieszkalnego (...) składającego się z 3 pokoi, kuchni, przedpokoju, łazienki, w.c. o powierzchni użytkowej 66,36 m2 z balkonem, położonego na II kondygnacji wraz z przynależną piwnicą oraz miejscem postojowym (§ 2 pkt 1 umowy). Z materiału dowodowego wynika, iż strona nie uzyskała pozwolenia na budowę, ponieważ kupiła mieszkanie od Spółdzielni Mieszkaniowej w budynku wielorodzinnym, na wybudowanie którego, to spółdzielnia mieszkaniowa uzyskała pozwolenie na budowę.

Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że zwrot wydatków dotyczy tylko budowy domu jednorodzinnego lub przebudowy budynku niemieszkalnego na lokal mieszkalny realizowanych na podstawie pozwolenia na budowę wydanego po 1 stycznia 2014 r. Nie spełnienie powyższych warunków pozbawia stronę możliwości uzyskania takiego zwrotu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej podatniczka wniosła o jej uchylenie.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że zawarła w 2013 r. umowę ze Spółdzielnią Mieszkaniową "T." z siedzibą w (...) i rozpoczęła inwestycję w swoje pierwsze mieszkanie, którą zakończyła w 2015 r. W długotrwałym procesie inwestycyjnym, przyjęła w stanie surowym mieszkanie nr (...) przy ul. (...) w (...), w 2014 r. zakupiła na faktury VAT materiały budowlane, które w całości wykorzystała przy urządzaniu mieszkania do stanu zamieszkania, a 3 grudnia 2014 r. podpisała ze Spółdzielnią Mieszkaniową akt notarialny o wyodrębnienie własności lokalu.

Skarżąca w dniu 31 grudnia 2015 r. wystąpiła w ramach praw nabytych wynikających z ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym z wnioskiem do Drugiego Urzędu Skarbowego w L. o zwrot wydatków związanych z nabyciem pierwszego mieszkania i wypłacenie kwoty (...) zł tytułem zwrotu różnic w VAT. Zdaniem skarżącej jej wniosek spełniał wszystkie kryteria przyznania zwrotu wydatków, co także przyznała Izba Skarbowa w zaskarżonej decyzji, natomiast kwestią nierozstrzygniętą pozostał termin zakupu materiałów budowlanych w 2014 r. Ostatnia wersja ustawy z dnia 29 sierpnia 2015 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, nie oznaczała terminu zakupu materiałów budowlanych, nie ustalała terminu składania wniosku, ograniczała jedynie ilość składanych wniosków o zwrot wydatków do pięciu w kolejnych latach, a uwarunkowanych i ograniczonych wysokością podatku dochodowego wpłacanego do Urzędu Skarbowego.

Skarżąca nadmieniła, że decyzją z dnia (...) r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego odmówił wypłacenia kwoty, motywując niewypełnieniem przesłanek określonych w art. 20 ust. 3 pkt 2 ustawy 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi tj. braku pozwolenia budowlanego wydanego po dniu 1 stycznia 2014 r. Mimo wyjaśnienia przez skarżącą w odwołaniu w sposób jednoznaczny, iż na zakres wykonanych robót budowlanych nie było potrzebne pozwolenie budowlane Dyrektor Izby Skarbowej wydał decyzję odmowną, nie wskazując przy tym podstawy prawnej swojego rozstrzygnięcia, co jest istotnym uchybieniem wynikającym z art. 210 ust. 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej.

W ocenie skarżącej odmowa wypłacenia kwoty (...) zł w dniu uzyskania przez nią praw nabytych wynikających z innych ustaw, "19 września 2013 r. w oparciu o przesłanki określone w art. 20 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi było niezasadne. Przedmiotowa ustawa w uwzględnieniu praw nabytych, dopuszcza takie sytuacje art. 32 ust. 4 "Do spraw wszczętych, a niezakończonych przed dniem 1 stycznia 2014 r. stosuje się przepisy dotychczasowe".

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 38 w związku z art. 39 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi z dniem 1 stycznia 2014 r. straciła moc ustawa z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym regulująca zasady zwrotu osobom fizycznym części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez te osoby w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub jego części. Na mocy zaś przepisu art. 32 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi osoby fizyczne, które przed 2014 r. poniosły wydatki na zakup materiałów budowlanych mają prawo ubiegać się po dniu 31 grudnia 2013 r. o zwrot części wydatków na zasadach wynikających z ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.

Jak wynika z akt podatkowych wydatki na zakup materiałów budowlanych, ujęte przez skarżącą we wniosku o zwrot (...), zostały poniesione w 2014 r. W tym stanie faktycznym należy podzielić stanowisko organów podatkowych, że w świetle wyżej powołanych przepisów brak jest podstaw do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w oparciu o zasadny wynikające z ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.

Organy podatkowe rozpatrzyły wniosek skarżącej także w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi w brzmieniu obowiązującym w 2014 r.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, osoba fizyczna, która po dniu 1 stycznia 2014 r. poniosła wydatki na zakup materiałów budowlanych, ma prawo ubiegać się o zwrot części tych wydatków. Stosownie do art. 20 ust. 3 powyższej ustawy o zwrot wydatków można się ubiegać jeżeli:

1)

wydatki zostały poniesione w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych w związku z:

a)

budową domu jednorodzinnego albo b) nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny;

2)

przedsięwzięcie, o którym mowa w pkt 1, było realizowane na podstawie pozwolenia na budowę wydanego po dniu 1 stycznia 2014 r.,

3)

powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego, o których mowa w pkt 1, nie przekracza odpowiednio:

a)

75 m2 i 100 m2,

b)

85 m2 i 110 m2- w przypadku gdy osoba fizyczna w dniu wydania pozwolenia na budowy, o których mowa w pkt 2, wychowywała przynajmniej troje dzieci spełniających warunki, o których mowa w art. 7 ust. 1a;

4)

osoba fizyczna do końca roku kalendarzowego, w którym wydano pozwolenie na budowę lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego albo dokonano zgłoszenia budowy, nie ukończyła 36 lat;

5)

do dnia złożenia wniosku o zwrot wydatków osoba fizyczna nie była:

a)

właścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego,

b)

osobą, której przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, którego przedmiotem jest lokal mieszkalny lub dom jednorodzinny,

c)

właścicielem lub współwłaścicielem budynku, jeżeli jego udział w przypadku zniesienia współwłasności obejmowałby co najmniej jeden lokal mieszkalny

- z wyłączeniem domu jednorodzinnego albo lokalu mieszkalnego, o którym mowa w pkt 1.

Zasadnie organy podatkowe odmówiły zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych na podstawie powyższych przepisów. Sąd podziela stanowisko organów podatkowych, że o zwrot wydatków, w świetle wyżej wskazanego stanu prawnego, mogą ubiegać się jedynie te osoby, które realizowały inwestycje, o których mowa w pkt 1 tej ustawy na podstawie pozwolenia na budowę wydanego po 1 stycznia 2014 r. Kryterium tego skarżąca niewątpliwie nie spełnia, czego zresztą nie kwestionuje.

Z aktu notarialnego z dnia 3 grudnia 2014 r., rep. A Nr (...) wynika, że Spółdzielnia Mieszkaniowa"T." ustanowiła odrębną własność lokalu mieszkalnego nr (...) znajdującego się na pierwszym piętrze budynku przy ul. (...) nr (...) w (...) i własność tak wyodrębnionego lokalu mieszkalnego wraz z przynależnymi do niego prawami przeniosła na rzecz skarżącej. Zatem z przedstawionego aktu notarialnego wynika, iż skarżąca kupiła mieszkanie, które wybudowała Spółdzielnia Mieszkaniowa "T.". Natomiast z treści wskazanych powyżej przepisów ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi wynika, że prawo do otrzymania zwrotu od Skarbu Państwa niektórych wydatków - po spełnieniu określonych w niej warunków - przysługuje tylko tym osobom, które podjęły budowę domu jednorodzinnego, bądź wykonującym nadbudowę, przebudowę lub rozbudowę pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny.

Nadto ustawodawca określił, że zwrot VAT dotyczy wydatków związanych z inwestycjami, dla których zgodnie z ustawą Prawo budowlane wymagane jest pozwolenie na budowę wydane po dniu 1 stycznia 2014 r. Zatem jednym z koniecznych warunków uzyskania zwrotu części wydatków, który spełnić musi osoba ubiegająca się o taki zwrot jest posiadanie pozwolenia na budowę wydanego po dniu 1 stycznia 2014 r. Wykładnia językowa art. 20 ust. 3 pkt 2 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi prowadzi do wniosku, że przedmiotowy zwrot uzyskać mogą wyłącznie te osoby, które realizują przedsięwzięcie budowlane, o którym mowa w art. 20 ust. 3 ww ustawy na podstawie pozwolenia na budowę, a nie osoby, które kupują mieszkanie w budynku wielorodzinnym wybudowanym przez spółdzielnię mieszkaniową, jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie.

Z umowy z dnia 19 marca 2013 r. nr (...) o budowę lokalu mieszkalnego wynika, że Spółdzielnia wybuduje budynek mieszkalny pod nazwą J. E. zgodnie z projektem budowlanym i pozwoleniem na budowę. Realizując postanowienia tej umowy spółdzielnia wybudowała lokal mieszkalny (...) o powierzchni użytkowej 66,36 m2 położony na pierwszej kondygnacji wraz z przynależną piwnicą oraz miejscem postojowym, którego odrębna własność została przeniesiona na skarżącą aktem notarialnym z dnia 3 grudnia 2014 r. Zatem z tak ustalonego stanu faktycznego wynika, że skarżąca nie uzyskała pozwolenia na budowę, ponieważ kupiła mieszkanie od spółdzielni mieszkaniowej w budynku wielorodzinnym, na wybudowanie którego to spółdzielnia mieszkaniowa uzyskała pozwolenie na budowę.

W skardze skarżąca podnosi, że wskutek praw nabytych, które jej zdaniem wynikają z art. 32 ust. 4, ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi organ podatkowy nie powinien wydać decyzji odmownej.

Zarzuty te nie zasługują na uwzględnienie. Regulacja przejściowa określona w art. 32 ust. 1 wskazanej ustawy stanowi, że osoba fizyczna, która przed dniem 1 stycznia 2014 r. poniosła wydatki na zakup materiałów budowlanych, o których mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym ma prawo ubiegać się po dniu 31 grudnia 2013 r. o zwrot części tych wydatków na dotychczasowych zasadach. Zgodnie natomiast z art. 32 ust. 2 tej ustawy wniosek o zwrot części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych i udokumentowanych fakturą wystawioną dla osoby fizycznej w okresie:

1.

od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. - składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2014 r.;

2.

od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2007 r. - składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2015 r.;

3.

od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. - składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2016 r.;

4.

od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. - składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2017 r.-5. od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. - składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2018 r.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że przepisy przejściowe dają prawo do ubiegania się o zwrot wyłącznie tych wydatków, które zostały poniesione najpóźniej do 31 grudnia 2013 r. Wskazuje na to zarówno brzmienie art. 32 ust. 1, w którym jest mowa o zwrocie tych wydatków, które osoba fizyczna poniosła przed dniem 1 stycznia 2014 r., a także treść art. 32 ust. 2 pkt 1- 4, z których wynika, że najpóźniejszym terminem poniesienia wydatków jest 31 grudnia 2013 r. i w odniesieniu do nich uprawnienie do złożenia wniosku przysługuje stronie aż do 31 grudnia 2018 r.

Art. 32 ust. 4 ww ustawy stanowi, że do spraw wszczętych, a nie zakończonych przed dniem 1 stycznia 2014 r., stosuje się przepisy dotychczasowe. To uregulowanie ma zastosowanie do spraw wszczętych przed dniem 1 stycznia 2014 r. i nie zakończonych przed tym dniem z wniosków o zwrot niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym udokumentowanych fakturą wystawioną dla osoby fizycznej w okresie od 1 maja 2004 r. do 31 grudnia 2013 r.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca z wnioskiem o zwrot niektórych wydatków wystąpiła po 1 stycznia 2014 r. a faktury dokumentujące poniesione wydatki zostały wystawione w 2014 r., więc nie spełniała warunków do skorzystania z możliwości, jaką dają ww przepisy przejściowe, tj. z prawa ubiegania się o zwrot części poniesionych wydatków na zasadach, o których mowa w ustawie z 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.

Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 210 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Wbrew twierdzeniu skarżącej w jej uzasadnieniu wskazano podstawę prawną z przytoczeniem treści przepisów prawnych oraz uzasadniono ich zastosowanie lub brak podstaw do ich zastosowania w kontekście ustalonego w sprawie stanu faktycznego.

Mając zatem na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, gdyż zasadnie odmówiono skarżącej zwrotu części wydatków mieszkaniowych poniesionych w 2014 r.

Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), skargę oddalił.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.