Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1748757

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi
z dnia 24 czerwca 2015 r.
I SA/Łd 468/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Janicki.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości oraz określenia zobowiązania podatkowego za 2010 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

Skarżąca spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia (...) r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości oraz określenia zobowiązania podatkowego za 2010 r.

W uzupełnieniu skargi zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wobec braku środków finansowych możliwa jest wyłącznie egzekucja z nieruchomości położonej przy ul. A. 96 w Ł. jako jedynego składnika majątkowego Spółki. Egzekucja ta doprowadzi do sytuacji, w której Spółka nigdy nie będzie w stanie zrealizować inwestycji, ponieważ utraci nieruchomość, na której inwestycja ma być prowadzona. Tym samym straci jakikolwiek sens istnienie również samej Spółki, która została powołana wyłącznie w celu prowadzenia inwestycji na zabytkowej nieruchomości i która w związku z tym będzie musiała ulec likwidacji.

W dniu 29 maja 2015 r. spółka uzupełniła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji o kompletne sprawozdanie finansowe spółki za 2014 r. i podkreśliła, że nieruchomość przy ul. A. 96 stanowi jedyny majątek spółki, a wartość księgowa tej nieruchomości wynosi 28.917.872,28 zł.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd może orzec o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W piśmiennictwie (Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, s. 190, W-wa 2006) podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką przeszkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do poprzedniego stanu.

Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 lipca 2006 r. o sygn. akt I FZ 281/06 (opubl. OSP 2007/6/76), przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (p. J. P. Tarno, op. cit.s. 122; postanowienie NSA z 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (p. praca zbiorowa pod red. T. Wosia, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z 14 września 2005 r., sygn. akt II FZ 580/05, niepubl.).

Podzielając powyższe poglądy, podnieść należy, że w niniejszej sprawie rozpoznanie wniosku skarżącej Spółki o wstrzymanie wykonania decyzji wymaga w pierwszej kolejności dokonania analizy, czy zaskarżone rozstrzygnięcie posiada przymiot wykonalności.

Powołaną w sentencji decyzją odmówiono Spółce stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości. Jest to rodzaj aktu prawnego nienoszącego znamion wykonalności. Orzeczenie to nie nadaje bowiem stronie uprawnień oraz nie ustala obowiązków o charakterze materialnoprawnym, takich jak np. nałożenie zobowiązań pieniężnych. Stosownym wnioskiem mogłaby być natomiast objęta decyzja kreująca zobowiązanie pieniężne (w tym przypadku decyzja w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego), podlegające przymusowemu ściągnięciu (wykonaniu) w trybie egzekucji administracyjnej. Tymczasem decyzja, na mocy której "odmawia" się wnioskodawcy określonego działania nie prowadzi do podjęcia przez organy administracji jakichkolwiek działań, których wstrzymania można byłoby się domagać.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

AKE.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.