Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1278916

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi
z dnia 29 stycznia 2013 r.
I SA/Łd 1484/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi D. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia (...) roku Nr (...) w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

Niniejsza sprawa toczy się ze skargi D. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z (...) r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok w wysokości 25.425 zł.

Pismem z dnia 29 października 2012 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem strony skarżącej zapłata podatku wynikającego z wydanej w dniu (...) r. decyzji może spowodować utratę płynności finansowej prowadzonej przez skarżącego osobiście firmy, co w konsekwencji przyczynić się może nawet do uniemożliwienia pokrycia niezbędnych, związanych z prowadzoną działalnością wydatków. W uzasadnieniu swego wniosku skarżący wskazał nadto, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza polegająca na sprzedaży części do samochodów ciężarowych wymaga ciągłych nakładów finansowych, a egzekucja kwoty 25.425 zł doprowadzić może do nawet do zaprzestania prowadzenia działalności z powodu braku środków niezbędnych na zakup towaru, co będzie trudnym do odwrócenia skutkiem i spowodować może niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody dla utrzymania skarżącego oraz jego rodziny.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270; dalej "p.p.s.a."). Sąd zatem może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę już we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione. Istnienie tego obowiązku jest konsekwentnie powoływane w orzecznictwie sądów administracyjnych (np. postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004).

Podkreślić wypada, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji żadnym razie nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika, są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek zapłaty podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami.

Podstawową przesłanką zastosowania instytucji ochrony tymczasowej jest istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Nie będzie również możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, co byłoby wynikiem wykonania kwestionowanej decyzji administracyjnej. Omawiana instytucja ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności.

W analizowanej sprawie skarżący, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazał na fakt prowadzenia przez siebie działalności gospodarczej, polegającej na sprzedaży części zamiennych do samochodów ciężarowych. Wypełnienia przesłanek wstrzymania decyzji skarżący upatruje - jak wynika z uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - w niebezpieczeństwie utraty płynności finansowej, co w konsekwencji spowodować może nawet konieczność zaprzestania prowadzenia tej działalności.

W ocenie Sądu poza wyrażeniem subiektywnej obawy utraty płynności finansowej, czy też ewentualnej konieczności zlikwidowania prowadzonej przez D. R. działalności gospodarczej, skarżący nie wykazał okoliczności uprawdopodabniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie potwierdzają tego, zdaniem Sądu, twierdzenia skarżącego zawarte w uzasadnieniu wniosku (nie zostały poparte jakimikolwiek dokumentami), a na tej podstawie nie sposób uznać ponad wszelką wątpliwość, aby brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przed rozpatrzeniem sprawy przez Sąd mógł spowodować skutki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

mak

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.