Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2231177

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim
z dnia 28 lutego 2017 r.
I SA/Go 87/17

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Niedzielski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi k.p. na niewykonanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 17 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Go 45/16 postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 17 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Go 45/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., na skutek skargi wniesionej przez k.p. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) grudnia 2015 r. nr (...) utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z dnia (...) września 2015 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r., uchylił zaskarżoną decyzję w całości oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W piśmie z dnia (...) grudnia 2016 r., wniesionym bezpośrednio do tutejszego Sądu, oznaczonym sygn. akt I SA/Go 45/16 k.p. wskazał, że składa skargę na Burmistrza, który nie wykonuje prawomocnie wydanego wyroku w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 grudnia 2016 r. powyższa skarga, została przekazana Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu, o czym poinformowano skarżącego.

W piśmie z dnia (...) stycznia 2017 r., stanowiącym odpowiedź na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało, iż skarga została przekazana Burmistrzowi zgodnie z właściwością.

Z kolei Burmistrz w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że w skardze skarżący zarzuca mu bezczynność. Stwierdził, że skarga jest nieuzasadniona, gdyż nie dopuścił się bezczynności w tym zakresie. Burmistrz wyjaśnił, że wnioskiem z dnia (...) sierpnia 2016 r. skarżący zwrócił się do niego o wypłatę kwot wynikających z zapłaconego podatku od nieruchomości za lata 2011-2015. Burmistrz zaznaczył, że rozpatrzył wniosek w zakresie lat 2011-2014, natomiast w zakresie 2015 r. udzielił odpowiedzi pismem z dnia (...) października 2016 r., że do rozpatrzenia żądania niezbędna jest wiedza "stwierdzenie, czy z obrotu prawnego wyeliminowana została decyzja Burmistrza (...) z dnia (...).09.2015 r. wymierzająca podatek od nieruchomości za ten rok" oraz, że tej wiedzy do dnia udzielania informacji nie posiada. Nadto zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o podanie, na jakim etapie jest postępowanie w sprawie podatku od nieruchomości za 2015 r.

Burmistrz wskazał, że w dniu 21 grudnia 2016 r. do Urzędu Miejskiego wpłynęła decyzja (...) z dnia (...) grudnia 2016 r. uchylająca ww. decyzję Burmistrza w całości i umarzająca postępowanie w sprawie. Wyjaśnił, że tym momencie decyzja Burmistrza została wyeliminowana z obrotu i dopiero wpłacony na jej podstawie podatek podlegał zwrotowi. Zaś zwrot zapłaconego podatku od nieruchomości w wysokości 344 zł nastąpił w dniu (...) stycznia 2017 r. na rachunek bankowy skarżącego. W ocenie Burmistrza powyższe fakty nie uzasadniają twierdzenia, że dopuścił się bezczynności w zakresie zwrotu skarżącemu podatku od nieruchomości za 2015 r.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, że ze względu treść skargi oraz fakt, że wyrokiem z dnia 17 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Go 45/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uchylił w całości jedynie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) grudnia 2015 r. nr (...) utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z dnia (...) września 2015 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r., Sąd uznał, iż przedmiotem skargi k.p. jest niewykonanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 17 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Go 45/16.

Podstawę normatywną żądania skarżącego stanowi zatem art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm. - powoływanej dalej jako "p.p.s.a.").

Wyjaśnić należy, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658). Na mocy tej ustawy znowelizowano między innymi treść art. 154 § 1 p.p.s.a., który w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r. stanowił, że: "W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny". Natomiast od dnia 15 sierpnia 2015 r. przepis ten, zgodnie z art. 1 pkt 42 lit. a ustawy zmieniającej stanowi, że: "W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny".

Wobec powyższego, stwierdzić należy, że art. 154 § 1 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r., nie dopuszcza możliwości wniesienia skargi na niewykonanie każdego wyroku sądu administracyjnego lecz jedynie na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, a taka sytuacja w niniejszej sprawie nie wystąpiła. Tym samym skargę k.p. na niewykonanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 17 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Go 45/16 uznać należało za niedopuszczalną.

Na marginesie zaznaczyć należy, że nawet gdyby przyjąć, jak uczynił to organ, że skarga k.p. stanowi w istocie skargę na bezczynność Burmistrza, odniosła by ona ten sam skutek bowiem zgodnie z regulacją art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W przypadku skargi na bezczynność w postępowaniu podatkowym takim środkiem, zgodnie z art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej, jest ponaglenie na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 do organu podatkowego wyższego stopnia a skarżący z takim ponagleniem nie wystąpił.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, postanowił jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.