Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 748388

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim
z dnia 15 grudnia 2010 r.
I SA/Go 1013/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Grzęda.

Sędziowie WSA: Dariusz Skupień (spr.), Joanna Wierchowicz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi T.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie właściwości organu oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

T.M. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) sierpnia 2010 r. nr (...), którym uchylono postanowienie tego organu z (...) lipca 2010 nr (...), uznano się niewłaściwym w sprawie oraz przekazano złożony przez skarżącego wniosek do Regionalnej Izby Obrachunkowej.

W sprawie wystąpił następujący stan faktyczny.

Wnioskiem z dnia (...) maja 2010 r. T.M., skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wniósł o uchylenie uchwały nr XXXII/222/10 Rady Miasta z dnia (...) kwietnia 2010 r. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że uchwała została podjęta w sprawie udzielenia pomocy finansowej samorządowi Województwa w formie dotacji celowej w 2010 r. w kwocie 1.908.075,00 zł do zadania inwestycyjnego, które polega na przebudowie skrzyżowania dróg wojewódzkich nr (...) tj. ul. (...) i ul. (...) na skrzyżowanie bezkolizyjne (rondo), oraz remont tych dróg. Skarżący zarzucił naruszenie paragrafu 66 pkt 2 podpunkt 1-7, pkt 3, pkt 4 uchwały nr XV 121/08 Rady Miejskiej Statutu Gminy.

Postanowieniem z dnia (...) lipca 2010 r. nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało się niewłaściwym w sprawie i przekazano złożony przez skarżącego wniosek do organu właściwego tj. Wojewody. Na to postanowienie skarżący wniósł zażalenie, zawarte w piśmie z (...) sierpnia 2010 r. nazwanym przez niego jako "wniosek - protest".

Postanowieniem z (...) sierpnia 2010 r. nr (...), które jest przedmiotem wniesionej skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, uchyliło zaskarżone postanowienia z dnia (...) lipca 2010 r., uznało się niewłaściwym w sprawie oraz przekazało złożony wniosek Regionalnej Izbie Obrachunkowej.

W uzasadnieniu stwierdzono, że właściwym do rozpoznania złożonego przez skarżącego wniosku dotyczącego uchylenia uchwały Rady Miejskiej z dnia (...) kwietnia 2010 r. nr XXXII/222/10 jest na podstawie art. 11 ustawy z dnia 7 października 1992 o regionalnych izbach obrachunkowych, Regionalna Izba Obrachunkowa.

Na to postanowienie skargę wniósł T.M., podnosząc że jego zdaniem właściwym organem do rozpoznania wniosku o uchylenia uchwały jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze.

Skarżący przed rozprawą, złożył także pismo z (...) grudnia 2010 r., które wpłynęło do tutejszego Sądu 6 grudnia 2010 r. Podniósł w nim, że Regionalna Izba Obrachunkowa może rozpatrywać wniosek pod względem zasadności wydawania pieniędzy z budżetu, natomiast on podniósł, że uchwała Rady Miejskiej z (...) kwietnia 2010 r. pkt 15 została wydana z naruszeniem prawa, w związku z powyższym wniósł o uchylenie uchwały Rady Miasta z dnia (...) kwietnia pkt 15 jako niezgodnej z obowiązującym porządkiem prawnym i statutem.

Organ w udzielonej odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważyło następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego było postanowienie wydane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia (...) sierpnia 2010 r., w którym ten organ uznał się niewłaściwym do rozpoznania złożonego przez skarżącego wniosek o uchylenie uchwały Rady Miejskiej z dnia (...) kwietnia 2010 r. oraz przekazał ten wniosek do rozpoznania Regionalnej Izbie Obrachunkowej. Natomiast z treści skargi, a w szczególności pisma skarżącego z dnia (...) grudnia 2010 r., wynika że wnosi on o uchylenie kwestionowanej uchwały Rady Gminy, jednak przedmiotem zaskarżenia, rozpoznawanym przez tutejszy Sąd nie jest uchwała Rady Gminy a postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) sierpnia 2010 r., które zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwany dalej p.p.s.a., podlega sądowej kontroli.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze jako jedną z podstaw wydanego orzeczenia będącego przedmiotem kontroli Sądu, wskazało regulacje art. 1, art. 2 ustawy z dnia 12 października1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (jedn. tekst: Dz. U. Nr 79, poz. 856 z 2001 r. z późn. zm.)

Z wskazanych regulacji wynika, że samorządowe kolegia odwoławcze, zwane dalej "kolegiami" są organami wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej.

W tych sprawach, kolegia są organami właściwymi w szczególności do rozpatrywania odwołań od decyzji, zażaleń na postanowienia, żądań wznowienia postanowienia lub do stwierdzenia nieważności decyzji.

Przedmiotem wniesionej przez skarżącego skargi nie był indywidualny akt z zakresu administracji publicznej, ale uchwała Rady Gminy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo uznało się niewłaściwym do rozpoznania złożonego przez skarżącego wniosku albowiem nie jest organem uprawnionym do kontroli uchwał podejmowanych przez Rady Gminy. Podjęta przez radę gminy uchwała dotyczyła "udzielenia z budżetu gminy pomocy finansowej w formie dotacji celowej", nadzór nad takimi uchwałami, co słusznie stwierdziło Samorządowe Kolegium Odwoławcze, sprawuje Regionalna Izba Obrachunkowa, wynika to z art. 11 pkt 4 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (t.j. Dz. U. Nr 55, poz. 577 z 2001 r. z późn. zm.).

Mając więc na uwadze powyższe, wniesioną skargę, jako niezasadną na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało oddalić.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.