I SA/Gd 482/15 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku - OpenLEX

I SA/Gd 482/15 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1751434

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 czerwca 2015 r. I SA/Gd 482/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska (spr.).

Sędziowie NSA: Elżbieta Rischka, Małgorzata Tomaszewska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi A na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 18 grudnia 2014 r. nr (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych

1.

uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną;

2.

określa, że zaskarżona interpretacja indywidualna nie może być wykonana;

3.

zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu października 2014 r. Wspólnota Mieszkaniowa "A" z siedzibą w S. (dalej: "Wspólnota") złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zastosowania zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44. Podała, że zarządza nieruchomością wspólną, która jest zabudowana czterema budynkami mieszkalnymi. We wszystkich budynkach znajdują się lokale mieszkalne oraz w jednym z budynków poza lokalami mieszkalnymi znajduje się lokal - kotłownia, która dostarcza energię cieplną dla Wspólnoty oraz sąsiedniej wspólnoty mieszkaniowej. Właścicielem kotłowni jest deweloper, jest on jednocześnie członkiem Wspólnoty. Wszyscy członkowie Wspólnoty (w tym właściciel kotłowni) partycypują w kosztach utrzymania części wspólnych budynków mieszkalnych wnosząc zaliczki. Na koniec roku nadwyżka zaliczek nad rzeczywiście poniesionymi kosztami jest przeznaczana na pokrycie kosztów eksploatacyjnych budynków mieszkalnych roku następnego. Wspólnota nie prowadzi innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

W związku z powyższym wnioskodawca zadał następujące pytanie: "Czy nadwyżka przychodów z tytułu zaliczek na utrzymanie nieruchomości wspólnej pochodzących od właściciela kotłowni nad kosztami utrzymania nieruchomości wspólnej przypadającymi według udziału tego właściciela jest zwolniona z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 15 lutego 1992 o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.; dalej: "u.p.d.o.p.") ?"

Zdaniem Wspólnoty dochód stanowiący nadwyżkę zaliczek na utrzymanie nieruchomości wspólnej pochodzących od właściciela kotłowni nad kosztami utrzymania nieruchomości wspólnej przypadającymi według udziału tego właściciela jest zwolniona z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p. Jest to bowiem dochód uzyskany z gospodarki zasobami mieszkaniowymi przeznaczony na cele związane z utrzymaniem tych zasobów.

Interpretacją indywidualną z dnia 18 grudnia 2014 r. Minister Finansów uznał stanowisko przedstawione we wniosku za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p. wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych; towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

W dalszej części interpretacji organ wskazał, że przez "zasoby mieszkaniowe", o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p. należy rozumieć:

1.

znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz przynależnymi do nich pomieszczeniami oraz wyposażenie techniczne, jak np. dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, balkony, loggie, garaże,

2.

pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj. budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, kotłownie i hydrofornie wolno stojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe,

3.

urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się budynki wyżej wymienione, jak zbiorniki - doły gnilne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków, rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), stacje transformatorowe, budowle komunikacyjne, jak: drogi osiedlowe, ulice, chodniki, inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych, jak np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci.

Związane z wymienionymi budowlami (pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami przychody oraz sfinansowane z nich koszty, stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu u.p.d.o.p.

Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p., wolny będzie od podatku, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych. Ze zwolnienia nie będą natomiast korzystały dochody podmiotów, o których mowa w tym przepisie otrzymane z innych źródeł niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi nawet jeśli zostaną przeznaczone na utrzymanie tych zasobów.

W związku z powyższym opodatkowaniu podlegać będzie ewentualny dochód uzyskany z tytułu zaliczek płaconych od lokalu będącego własnością dewelopera - bez względu na cel, na jaki zostanie przeznaczony. Pomieszczenie w postaci kotłowni nie przynależy bowiem do żadnych mieszkań wykorzystywanych przez członków Wspólnoty na cele mieszkalne, a zatem nie wchodzi w zakres pojęcia zasobów mieszkaniowych.

Po bezskutecznym wezwaniu organu usunięcia naruszenia prawa, Wspólnota złożyła skargę na powyższą interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, zarzucając naruszenie art. 122 w zw. z art. 187 § 1 i art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej polegające na dokonaniu oceny wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez wszechstronnej i całościowej analizy jego treści i w konsekwencji poczynienie błędnych ustaleń.

W uzasadnieniu podkreślono, że forma prawna własności kotłowni nie powinna stanowić kryterium do uznania za zwolnione z podatku dochodów z nią związanych. Zarówno dochód wspólnoty mieszkaniowej z czynszu najmu kotłowni, jak i dochód Wspólnoty pochodzący z opłat na utrzymanie nieruchomości wspólnej pochodzący od właściciela kotłowni, jest dochodem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p., ponieważ kotłownia stanowi zasób mieszkaniowy wykorzystywany na potrzeby mieszkańców lokali mieszkalnych i została umiejscowiona w budynku mieszkalnym w celu dostarczania ciepła do lokali mieszkalnych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach, których katalog zawiera art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - dalej p.p.s.a.). W określonych przez ten przepis przedmiotowych granicach kognicji sądów administracyjnych mieści się m.in. orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego, wydane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W tak określonym zakresie kognicji, Sąd uznał skargę za zasadną.

Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy dochód, z tytułu wnoszonych przez właściciela kotłowni opłat na utrzymanie nieruchomości wspólnej, przeznaczony na utrzymanie zasobów mieszkaniowych, korzysta ze zwolnienia na podstawie wskazanego art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p. wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi-w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi. Wskazane w tym przepisie zwolnienie ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Zwolnione są dochody osiągnięte przez wskazane przez ustawodawcę podmioty i jednocześnie dochody te muszą pochodzić z określonego rodzaju działalności tego podmiotu (z gospodarki zasobami mieszkaniowymi) oraz być przeznaczone na wskazany przez ustawodawcę cel (na utrzymanie tych zasobów). Warunki te muszą być spełnione łącznie.

Nie budzi wątpliwości, że zainteresowany (zwracający się o wydanie interpretacji) należy do grupy podmiotów, których dochód może być zwolniony, wspólnoty mieszkaniowe są bowiem wprost wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p. Ustawodawca nie zdefiniował jednakże pojęcia zasobów mieszkaniowych. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, podziela wyrażane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego poglądy, że przez zasoby mieszkaniowe należy rozumieć te części nieruchomości, które stanowią lokale mieszkalne oraz inne pomieszczenia i urządzenia, które są niezbędne do prawidłowego korzystania z mieszkań w budynku mieszkalnym (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2011 r., II FSK 1651/09, ONSAiWSA z 2011/6/126,z dnia 26 czerwca 2009 r., II FSK 278/08, z dnia 5 maja 2010 r., II FSK 26/09, z dnia 12 lutego 2010 r., II FSK 1551/08, wszystkie dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Takie rozumienie tego pojęcia odpowiada potocznemu znaczeniu tego terminu. Dochody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi to dochody związane z zarządzaniem lokalami mieszkaniowymi i tymi częściami i urządzeniami budynku, które są niezbędne do prawidłowego korzystania z tych części budynku, jakie służą prawidłowemu korzystaniu z lokali mieszkalnych.

Pojęcie zasobów mieszkaniowych identycznie definiuje także Minister Finansów w zaskarżonej interpretacji wskazując, że przez zasoby mieszkaniowe należy rozumieć:

1.

znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz przynależnymi do nich pomieszczeniami oraz wyposażenie techniczne, jak np. dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, balkony, loggie, garaże,

2.

pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj. budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, kotłownie i hydrofornie wolno stojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe,

3.

urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się budynki wyżej wymienione, jak zbiorniki - doły gnilne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków, rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), stacje transformatorowe, budowle komunikacyjne, jak: drogi osiedlowe, ulice, chodniki, inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych, jak np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci.

Koszty zarządu nieruchomością wspólną ponosi każdy z właścicieli lokali, przy czym obowiązek ten związany jest z własnością lokalu i istnieniem części wspólnych nieruchomości (art. 13 ust. 1 i art. 14 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali-j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 93 z późn. zm.). Bez tych części wspólnych korzystanie z budynku i położonych w nim lokali w sposób zgodny z ich przeznaczeniem nie byłoby możliwe. Obowiązek ponoszenia kosztów z tytułu utrzymania nieruchomości wspólnej związany jest zatem z określonym lokalem, korzystanie z którego wymaga także korzystania z części wspólnych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w jednym z budynków Wspólnoty, poza lokalami mieszkalnymi znajduje się lokal - kotłownia, która dostarcza energię cieplną dla Wspólnoty oraz sąsiedniej wspólnoty mieszkaniowej. Właścicielem kotłowni jest deweloper, jest on jednocześnie członkiem Wspólnoty.

Skoro przez zasoby mieszkaniowe należy rozumieć wyposażenie techniczne budynku, jak kotłownie i hydrofornie wbudowane, a także kotłownie i hydrofornie wolno stające, to nie sposób zgodzić się z Ministrem Finansów, że w stanie faktycznym przedstawionym w złożonym wniosku, kotłownia znajdująca się budynku mieszkalnym, doprowadzająca energię cieplną do lokali mieszkalnych, stanowiąca własność członka Wspólnoty, tylko dlatego, że ten członek wspólnoty nie zaspokaja swoich potrzeb mieszkaniowych w posiadanym lokalu nie jest objęta pojęciem zasobu mieszkaniowego Wspólnoty.

Tym samym dochód uzyskany przez wspólnotę z tytułu opłat ponoszonych przez właściciela kotłowni, jako dochód uzyskany z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, korzystać będzie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p., o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną. Rozstrzygnięcie w przedmiocie niemożności wykonania zaskarżonej interpretacji wydano na podstawie art. 152 p.p.s.a., zaś o kosztach orzeczono na mocy art. 200 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.