I SA/Gd 1115/19 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2715310

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 września 2019 r. I SA/Gd 1115/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu w dniu 3 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. O. (...) w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w (...) z dnia 11 kwietnia 2019 r. nr (...) w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

W. O. (...) w G., dalej jako Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w (...) z dnia 11 kwietnia 2019 r. nr (...) w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 czerwca 2019 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm. - dalej jako "p.p.s.a.") oraz złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut...) zgodnie z art. 29 p.p.s.a., w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona w dniu 19 czerwca 2019 r. (k. 15 akt sądowych).

W zakreślonym terminie nie przedłożono pełnomocnictwa ani jego uwierzytelnionego odpisu, nie przedłożono również dokumentu wykazującego umocowanie pełnomocnika i sposób reprezentacji Skarżącego.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.

Art. 46 § 3 p.p.s.a. stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Obowiązkiem przedstawiciela lub organu osoby prawnej albo osoby uprawnionej do działania w imieniu osoby prawnej jest wykazanie swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu, stosownie do przepisów art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. Do dokumentów tych zalicza się m.in. odpis pełny lub odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego, o którym mowa w ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 700 z późn. zm.), a od dnia 1 stycznia 2012 r. także pobrany samodzielnie wydruk komputerowy aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru, o którym mowa w art. 4 ust. 4aa tej ustawy, względnie uchwały odpowiednich organów osoby prawnej podjęte w trybie określonym przepisami Kodeksu spółek handlowych.

Jeżeli osoba prawna działa przez pełnomocnika to jego obowiązkiem jest dołączenie do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelny jego odpis (art. 37 § 1 p.p.s.a.), ale też dokumentów wykazujących umocowanie do działania osób udzielających mu tego pełnomocnictwa w imieniu osoby prawnej (organu uprawnionego do reprezentowania osoby prawnej). Konieczne jest wykazanie, że osoby udzielające takiego pełnomocnictwa były uprawnione do działania w imieniu mocodawcy (organu osoby prawnej) w dniu udzielania umocowania a nie tylko w dacie wniesienia skargi.

Zatem wykazanie umocowania do działania przed sądem administracyjnym poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, a także dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, jest konieczne dla przyjęcia prawidłowej reprezentacji Skarżącego przez pełnomocnika przed tut. Sądem i jego uprawnienia do podejmowania czynności w imieniu Skarżącego.

Wymienione dokumenty stanowią wymogi formalne pisma (skargi) w postępowaniu sądowym, których brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., czyli na wezwanie przewodniczącego w terminie 7 dni. Nieuzupełnienie takiego braku formalnego, poprzez nieprzedłożenie stosownego dokumentu w wyznaczonym terminie, obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym.

W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego oraz dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, a także pouczony o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca ww. pismo wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi, przesłana na prawidłowy adres pełnomocnika Skarżącego, została doręczona w dniu 19 czerwca 2019 r. W zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 26 czerwca 2019 r., nie uzupełniono braków formalnych skargi. Pełnomocnik Skarżącego bowiem nie przedłożył oryginału ani uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa, nie przedłożył również wydruku informacji odpowiadającej aktualnemu odpisowi KRS ani żadnego innego dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. Nie było zatem możliwe ustalenie, czy osobą uprawnioną do reprezentowania Skarżącego była osoba, której podpis widnieje na złożonej skardze.

Reasumując Sąd uznał, że pełnomocnik Skarżącego nie wywiązał się z nałożonych na niego obowiązków i nie uzupełnił braków formalnych skargi, w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 26 czerwca 2019 r. Braki te uniemożliwiły Sądowi nadanie sprawie dalszego biegu.

Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.