I SA/Bk 292/19 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2738709

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 6 listopada 2019 r. I SA/Bk 292/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia (...) kwietnia 2019 r. nr (...) w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia (...) lipca 2019 r. sygn. akt I SA/Bk 292/19 odrzucił skargę S. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia (...) kwietnia 2019 r. nr (...) w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

W przedmiotowej sprawie, skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 1.500 zł oraz podanie numeru PESEL. Wezwanie zostało doręczone w dniu (...) czerwca 2019 r. Z wyciągu bankowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że w dniu (...) czerwca 2019 r. skarżący uiścił kwotę 1.500 zł tytułem brakującego wpisu sądowego, jednakże w zakreślonym przez sąd terminie nie uzupełnił braku formalnego w postaci wskazania numeru PESEL.

W związku z niezastosowaniem się skarżącego do wezwania i nieuzupełnieniem w terminie wszystkich braków formalnych skargi, tut. sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: p.p.s.a.)

Skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie z dnia (...) lipca 2019 r., zarzucając naruszenie art. 7 w zw. z art. 80 k.p.a. oraz art. 58 § 1 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi złożonej w przedmiotowej sprawie, w sytuacji gdy został wezwany do uzupełnienia braków formalnych jedynie poprzez uiszczenie opłaty od skargi, którą to opłatę uiścił, z kolei w komplecie dokumentów, które otrzymał z sądu, łącznie 11 kartek, znajdowało się pismo "doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, "zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego", "doręczenie odpisu odpowiedzi na skargę" i "odpowiedź na skargę", a nie było żadnego wezwania do uzupełnienia braków formalnych w zakresie wskazania nr PESEL, a zatem nie został do tego wezwany, a w związku z tym nie zachodziły podstawy do odrzucenia jego skargi z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych, w sytuacji, gdy wszystkie braki formalne do których uzupełnienia został wezwany (tylko opłata od skargi) uzupełnił.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia (...) września 2019 r. (doręczonym w dniu (...) października 2019 r.) oddalił zażalenie skarżącego. W uzasadnieniu wskazał, że w aktach sprawy znajduje się oświadczenie z dnia (...) lipca 2019 r. sporządzone przez Starszego Sekretarza Sądowego, który oświadcza, że wszystkie wezwania z dnia (...) czerwca 2019 r. kierowane do skarżącego zostały przez niego włożone do jednej (wspólnej) koperty i wymienione na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Z akt sprawy wynika, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajduje się wyraźna adnotacja o załączeniu w kopercie: wezwania do wskazania (podania) numeru PESEL, wpis + odpowiedź na skargę, a zatem skarga wniesiona przez skarżącego podlegała odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji z powodu braku formalnego, którego strona skarżąca mimo wezwania nie usunęła.

Pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu (...) października 2019 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, podając jednocześnie swój numer PESEL. W uzasadnieniu wskazał, że wśród dokumentów, jakie otrzymał z sądu w dniu (...) czerwca 2019 r., nie było wezwania do podania numeru PESEL, a jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi, co też uczynił, bowiem bardzo zależy mu na wniesionej skardze. Z uwagi na powyższe, zdaniem skarżącego, nieuzupełnienie braku nastąpiło bez jego winy.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Wniosek nie mógł być uwzględniony.

Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu administracyjnym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie jednak do art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Jak stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).

Nie wystarczy więc powołać okoliczności świadczących o braku winy strony w uchybieniu terminu, lecz należy je również uprawdopodobnić. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu. Nie daje ono pewności, a jedynie wiarygodność prawdopodobieństwo twierdzenia o danej okoliczności (por. J. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 463). Oznacza to, że strona nie musi przedstawiać na poparcie swoich twierdzeń dowodów, dających pewność, że powołane okoliczności wystąpiły, lecz jedynie uwiarygodnić ich wystąpienie.

Sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w jego uchybieniu. Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Dla takiej oceny konieczne jest nie tylko dokonanie analizy okoliczności podnoszonych przez stronę, lecz również całości okoliczności sprawy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2015 r., sygn. akt II GZ 13/15, LEX nr 1640543).

Z akt sprawy wynika, że skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 1.500 zł oraz podanie numeru PESEL. Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu (...) czerwca 2019 r. Z wyciągu bankowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że w dniu (...) czerwca 2019 r. skarżący uiścił kwotę 1.500 zł tytułem brakującego wpisu sądowego, jednakże w zakreślonym przez sąd terminie nie uzupełnił braku formalnego w postaci wskazania numeru PESEL, a zatem sąd postanowieniem z dnia (...) lipca 2019 r. odrzucił jego skargę. Następnie, postanowieniem z dnia (...) września 2019 r., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na ww. postanowienie uznając, że w przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że skarżący został prawidłowo wezwany do wskazania numeru PESEL, o czym świadczy adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru oraz oświadczenie z dnia (...) lipca 2019 r. sporządzone przez Starszego Sekretarza Sądowego, który podał, że wszystkie wezwania z dnia (...) czerwca 2019 r. kierowane do skarżącego zostały przez niego włożone do jednej (wspólnej) koperty i wymienione na zwrotnym potwierdzeniu odbioru.

Skarżący w dniu (...) października 2019 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, podając jednocześnie swój numer PESEL. W uzasadnieniu powtórzył argumentację podniesioną już w zażaleniu powołując się na nieotrzymanie przedmiotowego wezwania do podania numeru PESEL.

Przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 87 § 2 p.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 91/15, LEX nr 1643289).

W okolicznościach niniejszej sprawy nie można było przyjąć, że skarżący uprawdopodobnił wystąpienie okoliczności uniemożliwiających mu uzupełnienie braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL w zakreślonym przez sąd terminie. Z akt sprawy oraz z oświadczenia z dnia (...) lipca 2019 r. sporządzonego przez Starszego Sekretarza Sądowego jednoznacznie wynika, że przedmiotowe wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu, a także, że zawierało pouczenie o konsekwencjach niewykonania nałożonych przez sąd obowiązków w terminie. W tej sytuacji, w ocenie sądu, skarżący nie dołożył należytej staranności i najprawdopodobniej przeoczył ww. wezwanie, a jak już wskazano powyżej - jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia.

Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.