I SA/Bk 243/19, Interes publiczny. - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2697018

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 lipca 2019 r. I SA/Bk 243/19 Interes publiczny.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz.

Sędziowie WSA: Andrzej Melezini (spr.), Jacek Pruszyński.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 lipca 2019 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi B. SA w B. na postanowienie Naczelnika P. Urzędu Celno-Skarbowego w B. z dnia (...) marca 2019 r. nr (...) w przedmiocie odmowy umożliwienia stronie zapoznania się z dokumentami wyłączonymi z akt sprawy oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Naczelnik Podlaskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białymstoku wydał (...) grudnia 2018 r. postanowienie nr (...), nr (...), nr (...), nr (...) odmawiające zapoznania się przez B. S.A. w B. (dalej jako: "Spółka") z następującymi dokumentami Naczelnik P. Urzędu Celno-Skarbowego w B. postanowieniami z: (...) stycznia 2018 r., (...) lutego 2018 r., (...) kwietnia 2018 r., (...) lipca 2018 r., (...) lipca 2018 r., (...) października 2018 r. oraz (...) października 2018 r. wyłączył z akt kontroli celno-skarbowych, nr (...), prowadzonych wobec Spółki następujące dokumenty: decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z (...) grudnia 2015 r. nr (...); decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z (...) lutego 2016 r. nr (...); decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z (...) października 2016 r. nr (...); decyzję Naczelnika Ś. Urzędu Celno-Skarbowego w K. z (...) marca 2017 r. nr (...); decyzję Naczelnika Ś. Urzędu Celno-Skarbowego w K. z (...) kwietnia 2017 r. nr (...); pismo Naczelnika Ś. Urzędu Celno-Skarbowego w K. z (...) lutego 2018 r. nr (...); pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z (...) października 2017 r. wraz z kserokopią informacji SCAC nr (...) dotyczącą podmiotu K.; pismo Naczelnika D. Ś. Urzędu Skarbowego w B. z (...) października 2017 r. oraz kserokopie informacji SCAC nr (...) dotyczącej K. oraz (...) dotyczącej R. s.r.o.; pismo Naczelnika Ś. Urzędu Celno-Skarbowego w K. z (...) października 2017 r. z oraz kserokopie informacji SCAC dotyczącej podmiotu (...) R. s.r.o.; pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z (...) października 2018 r. z załącznikami; pismo Naczelnika M. Urzędu Celno-Skarbowego w K. z (...) października 2018 r. z załącznikami; pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z (...) października 2018 r. z załącznikami; pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z (...) października 2018 r. z załącznikami; pismo Naczelnika M. Urzędu Celno-Skarbowego w K. z (...) października 2018 r. wraz załącznikami; pismo Naczelnika K. Urzędu Celno-Skarbowego w T. z (...) października 2018 r. wraz z załącznikami; formularzami odpowiedzi administracji podatkowych Czech, dotyczących transakcji handlowych B. S.A. z K. s.r.o., D. s.r.o., R. w zakresie danych osób sporządzających te informacje; załącznikami do odpowiedzi administracji podatkowej Czech dotyczącej D. s.r.o., R.; załącznik nr 1 do pisma Naczelnika P. Ś. Urzędu Skarbowego w S. z (...) lipca 2018 r., tj.: protokół kontroli podatkowej w zakresie transakcji zawartych przez P. Sp. z o.o. NIP: (...) z S. Sp. z o.o. NIP: (...) oraz z B. S.A. NIP: (...) za okres (...) listopada 2012 r. - (...) maja 2013 r. w zakresie danych niedotyczących bezpośrednio Spółki; pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z (...) listopada 2017 r. wraz z kserokopiami protokołów kontroli podatkowej prowadzonej wobec P. Sp. z o.o. w zakresie podatku VAT za listopad 2013 r. i marzec 2014 r. w zakresie danych niedotyczących bezpośrednio Spółki, a także kopie dowodów zgromadzonych w toku śledztwa przekazanych przez Prokuraturę Krajową w K.

Uchylając jawność przedmiotowych dokumentów dla Spółki, organ wskazał na interes publiczny przejawiający się koniecznością ochrony danych osób trzecich oraz informacji ich dotyczących, zaś w przypadku dokumentów pozyskanych z Prokuratury Krajowej w K. powołał się na zastrzeżenie prokuratora w zakresie braku zgody na okazanie przedmiotowych dokumentów Spółce z uwagi na dobro prowadzonego śledztwa.

Pismami z (...) października 2018 r. i (...) listopada 2018 r. pełnomocnik Spółki wniósł o umożliwienie zapoznania się z dokumentami oraz sporządzenia kopii dokumentów, o których mowa ww. postanowieniach.

Z uwagi na powyższy wniosek Naczelnik P. Urzędu Celno-Skarbowego w B. przeprowadził następujące czynności:

- postanowieniem z (...) grudnia 2018 r. włączył do akt prowadzonych kontroli celno-skarbowych kopie dokumentów dotyczące bezpośredniego kontrahenta B.S.A. wyłączonych postanowieniami z (...) stycznia 2018 r. i z (...) października 2018 r., po usunięciu danych podlegających ochronie, tj.: dokumenty przesłane przy piśmie Naczelnika P. Ś. Urzędu Skarbowego w S. z (...) lipca 2018 r.: protokół kontroli podatkowej w zakresie transakcji zawartych w okresie od (...) listopada 2012 r. do (...) listopada 2013 r. pomiędzy P. sp. z o.o., S. sp. z o.o. oraz B. S.A.; pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z (...) listopada 2017 r. wraz z kserokopiami protokołów kontroli podatkowej prowadzonej wobec P. sp. z o.o. w zakresie podatku od towarów i usług od listopada 2013 r. do marca 2014 r.;

- pismem z (...) listopada 2018 r. zwrócił się do Prokuratury Krajowej w K. z zapytaniem, czy dokumenty przesłane przez ten organ, pochodzące z akt śledztwa o sygn. akt (...) (wyłączone postanowieniami z (...) lipca 2018 r. i z (...) kwietnia 2018 r.), mogą być udostępnione Spółce.

Postanowieniami z grudnia 2018 r. o nr: (...), (...), (...) oraz (...) odmówił Spółce zapoznania się z dokumentami wyłączonymi postanowieniami z (...) stycznia 2018 r., (...) lutego 2018 r., (...) lipca 2018 r., (...) października 2018 r. oraz (...) października 2018 r.

W przypadku dokumentów pozyskanych z Prokuratury Krajowej w K. Naczelnik P. Urzędu Celno-Skarbowego w B. nie odniósł się do kwestii objętych wnioskiem Spółki z (...) października 2018 r. z uwagi na fakt, że do dnia wydania przedmiotowego postanowienia nie wpłynęła odpowiedź od tegoż organu w zakresie możliwości udostępnienia tych dokumentów Spółce.

Odmawiając dostępu do wskazanych w postanowieniu z (...) lipca 2018 r. dokumentów, organ powołał się na ochronę interesu publicznego.

Po rozpoznaniu zażalenia, Naczelnik P. Urzędu Celno-Skarbowego w B. wydał postanowienie z (...) marca 2019 r. nr (...), którem utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

W uzasadnieniu organ podniósł, że jawność dokumentów, o których udostępnienie wnioskował pełnomocnik Strony, została wyłączona ze względu na interes publiczny wyrażający się w konieczności ochrony danych osób trzecich oraz informacji ich dotyczących (wyłączone dokumenty zawierają treści dotyczące innych podatników, bądź dane osobowe osób nie będących stroną postępowania). Zauważono, że odmawiając udostępnienia dokumentów organ wskazał, że ochrona interesu publicznego w niniejszej sprawie dotyczy dóbr osób trzecich oraz podmiotów, wymienionych w treści dokumentów, niebędących stroną przedmiotowych kontroli. Organ stwierdził, że wymienione dokumenty nie dotyczą wprost Spółki są jedynie pośrednio związane z przedmiotową sprawą, został więc on uprawniony do wyłączenia z akt sprawy dokumentów ze względu na interes publiczny, którym w niniejszej sprawie jest ochrona danych podatników w zakresie dokonywanych przez nich transakcji.

Organ zaznaczył, że wyłączone z akt sprawy materiały są dokumentami zawierającymi informacje dotyczące innych podmiotów niż kontrolowana jednostka. Nie dotyczą one także w sposób bezpośredni transakcji mających miejsce pomiędzy Spółką a jej kontrahentami, z wyjątkiem: informacji pozyskanych od administracji podatkowych Czech, które jednak po anonimizacji danych osobowych osób sporządzających te formularze zostały włączone w całości do akt sprawy; protokołów kontroli podatkowych sporządzonych wobec bezpośredniego kontrahenta Spółki (P. Sp. z o.o.), które po usunięciu danych podlegających ochronie zostały włączone do akt sprawy.

Organ podniósł także, że wyłączone dokumenty w przeważającej mierze pochodzą z akt postępowań prowadzonych wobec innych podatników (z wyłączeniem informacji pozyskanych od administracji podatkowych Czech wraz z załącznikami) i obejmują: decyzje wydane wobec podmiotów nie będących bezpośrednimi kontrahentami Spółki., w których to decyzjach dokonano oceny rzetelności rozliczeń podatkowych tych podmiotów; informacje o ustaleniach dokonanych w toku prowadzonych, bądź zakończonych postępowań wobec podmiotów nie będących bezpośrednimi kontrahentami Spółki wraz z załączonymi do przedmiotowych informacji dokumentami m.in.: protokołami przesłuchań, odpowiedziami na zapytania SCAC; protokoły kontroli podatkowych sporządzonych wobec innych podmiotów, nie będących bezpośrednimi kontrahentami Spółki. wraz z załącznikami, tj.m.in.: ewidencjami prowadzon3mi dla celów VAT, fakturami VAT, dokumentami przewozowymi, protokołem oględzin, protokołem czynności sprawdzających, protokołami przesłuchania oraz wykazem kontroli oraz czynności sprawdzających; protokoły z czynności sprawdzających, sporządzonych wobec innych podmiotów, niebędących bezpośrednimi kontrahentami Spółki wraz z załącznikami, tj.: faktury VAT, dokumenty CMR; protokoły kontroli podatkowych sporządzone wobec bezpośredniego kontrahenta Spółki.

Nie zgadzając się z powyższym postanowieniem, Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Zaskarżając je w całości zarzuciła naruszenie:

- art. 178 § 1 oraz art. 179 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800 z późn. zm., dalej jako: "o.p.") w zw. z art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508 z późn. zm., dalej jako: "ustawa o KAS") przez błędne uznanie, że w sprawie wystąpiły podstawy do odmowy umożliwienia zapoznania się przez Spółkę z dokumentami, pomimo że interes publiczny nie uzasadnia wyłączenia ich w całości z akt sprawy;

- art. 217 § 2 oraz art. 179 § 1 w zw. z art. 94 ust. 1 pkt 2 ustawy o KAS przez brak należytego uzasadnienia postanowienia, tj. brak wskazania przyczyn odmowy udostępnienia Spółce poszczególnych dokumentów oraz zaniechanie odniesienia się do zarzutów Spółki przedstawionych w zażaleniu na postanowienie pierwszej instancji;

- a przez to naruszenie art. 121 § 1 oraz art. 127 o.p. w zw. z art. 94 ust. 1 pkt 2 ustawy o KAS, tj. naruszenie zasady prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie oraz zasady dwuinstancyjności postępowania.

Mając na uwadze powyższe, Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia pierwszej instancji oraz zasądzenie na rzecz Spółki zwrotu kosztów postępowania, a także rozważenie przez sąd możliwości rozpoznania sprawy na rozprawie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawowana jest o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Jeśli zaś Sąd nie dopatrzy się niezgodności decyzji lub postanowienia z przepisami powszechnie obowiązującymi prawa materialnego bądź procesowego, to skargę oddala na zasadzie art. 151 p.p.s.a.

Sprawa niniejsza została rozpoznana w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ skarga dotyczyła postanowienia (art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 p.p.s.a.). Sąd uznał przy tym, że sprawa nie ma charakteru skomplikowanego z uwagi na jej istotę, a wpływ ustaleń dokonywanych na podstawie wyłączonych z akt sprawy dokumentów będzie mógł być oceniany na etapie odwołania od ewentualnej decyzji w sprawie.

Badając niniejszą sprawę na podstawie opisanych wyżej kryteriów zaskarżone postanowienie należało uznać za prawidłowe.

Istota sporu koncentrowała się wokół problemu, czy organy podatkowe prawidłowo i zasadnie uniemożliwiły podatnikowi zapoznanie się z dokumentami zawierającymi dane osób trzecich oraz informacje ich dotyczące, wskazując na interes publiczny przejawiający się koniecznością ochrony tych danych i informacji W ocenie Sądu słusznie organy podatkowe odmówiły umożliwienia zapoznania się z dokumentami wyłączonymi z akt sprawy.

Zasadą jest, że w każdym stadium postępowania organ podatkowy obowiązany jest udostępnić stronie akta sprawy. Korzystając z tego prawa, strona może przeglądać te akta oraz sporządzać z nich notatki, kopie lub odpisy (art. 178 § 1 o.p.). Może też żądać uwierzytelnienia odpisów lub kopii akt sprawy lub wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów (art. 178 § 3 o.p.). Akta sprawy są udostępniane w lokalu organu podatkowego i w obecności pracownika tego organu (art. 178 § 2 o.p.). Z treści art. 178 o.p. nie wynika jednak dla organu obligatoryjny nakaz, obowiązek, udostępniania akt sprawy, zawsze gdy strona wystąpi z takim żądaniem. W istocie, przepis ten stanowi o uprawnieniach strony. Wniosek złożony w tej mierze podlega ocenie organów, które przy jego rozpatrywaniu winny mieć na względzie głównie to, że przedmiotowa norma jest wyrazem realizacji wielu zasad ogólnych postępowania, a w szczególności zasady czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania (art. 123 o.p.) oraz jawności postępowania dla strony (art. 129 o.p.).

Prawo wglądu do akt sprawy doznaje jednak ograniczeń stosownie do art. 179 § 1 o.p. w odniesieniu do dokumentów zawierających informacje niejawne, a także innych dokumentów wyłączonych przez organ z akt sprawy ze względu na interes publiczny.

Zgodnie art. 51 ust. 3 Konstytucji RP, każdy ma prawo dostępu do dotyczących go urzędowych dokumentów i zbiorów danych. Ograniczenie tego prawa może określić ustawa. Jak zastrzeżono w treści wskazanego przepisu, konstytucyjne prawo dostępu do akt nie ma charakteru absolutnego i może być ograniczone przez przepisy rangi ustawowej. Powołany powyżej art. 179 § 1 o.p. stanowi przykład ustawowego unormowania, limitującego prawo dostępu do urzędowych dokumentów i zbiorów danych, stąd też zarzut naruszenia art. 51 ust. 3 Konstytucji RP uznać należało za oczywiście chybiony (por. wyrok NSA II FSK 3974/17).

Użyte w art. 179 § 1 o.p. pojęcie "interesu publicznego" nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. Niemniej jednak, posiłkując się dotychczasowym dorobkiem judykatury można przyjąć, że przez "interes publiczny" należy rozumieć korzyść służącą ogółowi, dyrektywę postępowania, nakazującą respektowanie takich wartości wspólnych dla całego społeczeństwa jak: sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy publicznej (zob. np. wyroki: WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 24 kwietnia 2018 r., III SA/Gl 203/18, WSA w Lublinie z 16 listopada 2007 r., I SA/Lu 506/07; WSA w Opolu z 28 marca 2008 r., I SA/Op 311/07; WSA w Szczecinie z 17 czerwca 2009 r., I SA/Sz 260/09).

Zatem "interesem publicznym" w rozumieniu art. 179 o.p. jest także dobro osób trzecich, których dotyczą wyłączone z akt sprawy dokumenty, w szczególności gdy zawierają istotne informacje o tych podmiotach gospodarczych. Przykładowo w wyroku NSA z 30 marca 2012 r. sygn. II FSK 1876/10 jednoznacznie wskazał, że "ochronę danych objętych tajemnicą skarbową identyfikujących podatników niezwiązanych ze sprawą, które ujęte są w wyłączonych materiałach należy zakwalifikować jako interes publiczny".

W art. 179 § 1 o.p. chodzi więc m.in. o ograniczenie stronie postępowania podatkowego wglądu do dokumentów zawierających informacje chronione tajemnicą skarbową o innym podmiocie niż strona. Czynny udział strony w postępowaniu podatkowym nie może umożliwiać dostępu do informacji o innym podatniku.

Wniosek złożony w tej mierze podlega ocenie organów, które przy jego rozpatrywaniu winny mieć na względzie głównie to, że przedmiotowa norma jest wyrazem realizacji wielu zasad ogólnych postępowania, a w szczególności zasady czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania (art. 123 o.p.) oraz jawności postępowania dla strony (art. 129 o.p.).

Nadmienić należy także, że zgodnie z konstytucyjną zasadą praworządności z art. 7 Konstytucji RP, powieloną w art. 120 o.p., która jest podstawową zasadą państwa prawnego działanie "na podstawie przepisów prawa" oznacza działanie w ramach zakreślonych przez wymienione w art. 87 Konstytucji źródła powszechnie obowiązującego prawa, a mianowicie: Konstytucję, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz akty prawa miejscowego.

W ocenie Sądu rozstrzygając w niniejszej sprawie organ zasad tych nie naruszył wyłączając z akt sprawy dokumenty i wskazując na potrzebę ochrony interesu publicznego, którego istotą w danym przypadku jest dobro osobiste osób trzecich oraz podmiotów wymienionych w treści tych dokumentów nie będących Stroną niniejszego postępowania.

Wbrew zarzutom skargi, w postanowieniu z (...) marca 2019 r. organ szczegółowo odniósł się do wszystkich wyłączonych dokumentów wskazując, iż wyłączone dokumenty w przeważającej mierze pochodzą z akt postępowań prowadzonych wobec innych podatników (z wyłączeniem informacji pozyskanych od administracji podatkowych Czech wraz z załącznikami - poz. 16 i 17 postanowienia z (...) grudnia 2018 r. o odmowie zapoznania się z dokumentami) i obejmują: (1) decyzje wydane wobec podmiotów nie będących bezpośrednimi kontrahentami B. S.A., w których to decyzjach dokonano oceny rzetelności rozliczeń podatkowych tych podmiotów (poz. 1-5, 14 ww. postanowienia z (...) grudnia 2018 r.), (2) informacje o ustaleniach dokonanych w toku prowadzonych, bądź zakończonych postępowań wobec podmiotów nie będących bezpośrednimi kontrahentami B. S.A. wraz z załączonymi do przedmiotowych informacji dokiunentami m.in.: protokołami przesłuchań, odpowiedziami na zapytania SCAC (poz. 6, 7, 8, 9 i 15 ww. postanowienia z (...) grudnia 2018 r.), (3) protokoły kontroli podatkowych sporządzonych wobec innych podmiotów, nie będących bezpośrednimi kontrahentami B. S.A. wraz z załącznikami, tj.m.in.: ewidencjami prowadzonymi dla celów VAT, fakturami VAT, dokumentami przewozowymi, protokołem oględzin, protokołem czynności sprawdzających, protokołami przesłuchania oraz wykazem kontroli oraz czynności sprawdzających (poz. 10, 12 i 13 ww. postanowienia z (...) grudnia 2018 r.), (4) protokoły z czynności sprawdzających, sporządzonych wobec innych podmiotów, nie będących bezpośrednimi kontrahentami B. S.A. wraz z załącznikami, tj.: faktury VAT, dokumenty CMR (poz. 11 ww. postanowienia z (...) grudnia 2018 r.), (5) protokoły kontroli podatkowych sporządzone wobec bezpośredniego kontrahenta B. S.A. (poz. 18 i 19 ww. postanowienia z (...) grudnia 2018 r.).

Dodatkowo organ zasadnie zwrócił uwagę, iż wyłączone dokumenty obejmują akta postępowań prowadzonych wobec innych firm, które to dokumenty objęte są tajemnicą skarbową, zaś na organie podatkowym spoczywa obowiązek przestrzegania wspomnianej tajemnicy Co prawda z treści art. 179 § 1 o.p., jak słusznie zwraca uwagę Skarżąca, nie wynika wprost, iż ochrona tajemnicy skarbowej stanowi podstawę odmowy udostępnienia akt w formie postanowienia, nie mniej nie można jednak wykluczyć możliwości uzasadnienia konieczności ochrony tajemnicy skarbowej ze względu na interes publiczny. Jest to bowiem tajemnica prawnie chroniona (por. wyrok WSA w Białymstoku z 17 września 2008 r. sygn. I SA/Bk 229/08).

Zauważyć należy, iż pojęcie ochrony danych osób trzecich należy rozumieć w znaczeniu szerokim, w którym mieszczą się m.in. informacje stanowiące tajemnicę handlową dot. innych podmiotów (por. wyrok WSA w Białymstoku z 5 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SA/Bk 58/17). Przez tajemnicę handlową rozumie się m.in. takie informacje jak: wartość transakcji, przedmiot transakcji, źródła zaopatrzenia, treść umów handlowych, jak również inne informacje posiadające wartość gospodarczą.

W ocenie Sądu, wyłączając z akt sprawy dokumenty organ zasadnie dokonał ich oceny pod kątem ww. informacji, w efekcie powyższego część dokumentów, po usunięciu danych pozwalających na identyfikacje podmiotów wyszczególniony w tych dokumentach, została udostępniona Skarżącej, tj.: (1) materiały dotyczące w sposób bezpośredni transakcji mających miejsce pomiędzy B. S.A., a jej kontrahentami obejmujące: informacje pozyskane od administracji podatkowych Czech, protokoły kontroli podatkowych sporządzone wobec bezpośredniego kontrahenta B. S.A. (P. Sp. z o.o.), (2) dokumenty przesłane przy piśmie Naczelnika P. Ś. Urzędu Skarbowego w S. z (...) lipca 2018 r.: protokół kontroli podatkowej w zakresie transakcji zawartych w okresie od (...) listopada 2012 r. do (...) listopada 2013 r. pomiędzy P. sp. z o.o., S. sp. z o.o. oraz B. S.A., (3) pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z (...) listopada 2017 r. wraz z kserokopiami protokołów kontroli podatkowej prowadzonej wobec P. sp. z o.o. w zakresie podatku od towarów i usług za miesiące od listopada 2013 r. do marca 2014 r., przy czym dokumenty wymienione w pkt 2 i 3 zostały włączone do akt niniejszej sprawy w związku z wnioskiem Skarżącej z (...) października 2018 r. i (...) listopada 2018 r. o umożliwienie zapoznania się z dokumentami oraz sporządzenia kopii dokumentów.

W ocenie Sądu organ uzasadniając zasadność wyłączenia poszczególnych dokumentów zawarł rzetelne informacje. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia brak jest rozbieżności, na które powołuje się Skarżąca na stronie 6 skargi. W rzeczywistości bowiem wyłączone dokumenty (wskazane pod poz. 7, 8 i 9 postanowienia z (...) marca 2019 r., tj. kserokopie informacji SCAC) są informacjami przekazanymi z innych postępowań oraz dotyczą podmiotów w żaden sposób niezwiązanych z kontrolowaną jednostką i prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą. W materiałach tych pojawiają się co prawda informacje dotyczące zagranicznych kontrahentów tych podmiotów, którzy są jednocześnie kontrahentami Skarżącej, z tym że dane te nie dotyczą bezpośrednio Spółki, gdyż nie zostały umieszczone pod jej kątem, a podmiotów wobec których prowadzone są kontrole.

Rację ma organ wskazując w odpowiedzi na skargę na niekonsekwencję jaka wyłania się z zarzutów oraz wniosków Skarżącej zawartych w przedmiotowej skardze. Z jednej bowiem strony wskazuje ona, że wszystkie dokumenty które zostały wyłączone z akt sprawy winny zostać zanonimizowane i pod taką postacią jej udostępnione, z drugiej zaś nawet w przypadku dokumentów już zanonimizowanych (organ pierwszej instancji dokonał w pełni racjonalnie takiej anonimizacji w sytuacjach gdy uznał, że jest to możliwe i zasadne) Skarżąca zaskarża fakt nieudostępnienia jej całości tych dokumentów, tj. nie zgadza się z faktem, że umożliwiono jej zapoznanie się z tymi dokumentami tylko w ograniczonej formie (por. formularz odpowiedzi administracji podatkowej Czech).

Za bezzasadny należy również uznać zarzut naruszenia przez organ podatkowy art. 217 § 2 o.p. Zaskarżone postanowienie zawierało rzetelne, wręcz wzorcowe uzasadnienie faktyczne i prawne będące podstawą odmowy umożliwienia zapoznania się przez Spółkę z dokumentami wyłączonym z akt sprawy. Za chybiony należy również uznać zarzut naruszenia art. 121 § 1 o.p., tj. naruszenie zasady prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie. Postępowanie było prowadzone z zachowaniem wszelkich zasad proceduralnych i z poszanowaniem praw podatnika. Jednocześnie, Skarżący wskazuje, iż w niniejszej sprawie miało miejsce naruszenia art. 127 o.p., tj. zasady dwuinstancyjności postępowania, jednakże nie wskazuje na czym przedmiotowe naruszenie miałoby polegać zważywszy, iż przedmiotowa sprawa podlegała dwukrotnemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu.

W konsekwencji należało stwierdzić, że organ nie naruszył art. 179 § 1 w zw. z art. 178 § 1 o.p. w zw. z delegującym do stosowania Ordynacji podatkowej art. 94 ust. 1 pkt 2 ustawy o KAS Nie naruszył także art. 121 § 1 i art. 127 o.p. Niemożliwym jest bowiem korzystanie z wyłącznej ochrony prawnej i przysługujących praw przez jeden podmiot z naruszeniem uprawnień i dóbr innej osoby czy też interesu publicznego.

W tym stanie rzeczy działając na mocy art. 151 p.p.s.a. skargę należało oddalić.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.