Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 47959

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 3 marca 1999 r.
I SA 1365/98

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Włoskiewicz (spr.).

Sędziowie NSA: Joanna Runge-Lissowska, Jan Tarno.

Protokolant: Jadwiga Kaniewska.

Uzasadnienie faktyczne

Państwowy Terenowy Inspektor Sanitarny - działając na podstawie § 10 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze zm.) - decyzją z dnia 3 kwietnia 1998 r. orzekł o braku podstaw do stwierdzenia u Tadeusza Z. choroby zawodowej: przewlekłego spastycznego zapalenia oskrzeli (pkt 4 wykazu chorób zawodowych), Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny zaś decyzją z dnia 7 lipca 1998 r. utrzymał w mocy tę decyzję.

Tadeusz Z. od 1951 r. do 1991 r. pracował na różnych stanowiskach związanych z wykonywaniem pracy spawacza i był narażony na pyły i gazy spawalnicze. W 1991 r. został zaliczony doli grupy inwalidzkiej z ogólnego stanu zdrowia (gruźlica płuc) z możliwością podjęcia pracy zarobkowej. Od 1994 r. pracuje jako portier w wymiarze 1/2 etatu.

Poradnia Zawodowa Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy orzeczeniem lekarskim z dnia 26 listopada 1997 r. stwierdziła m.in. - "po obserwacji w kierunku przewlekłego nieżytu oskrzeli u pacjenta z przebytą w 1991 r. gruźlicą płuc w okresie rozpoczynającej się niewydolności oddechowej" - przewlekłe zapalenie zatok, przewlekły nieżyt błony śluzowej nosa i przewlekły przerostowy nieżyt i zwyrodnienie błony śluzowej krtani, konkludując, że "w świetle ww. schorzeń oraz analizy zatrudnienia (od 1991 r. praca bez narażenia na czynniki drażniące drogi oddechowe) brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej" u Tadeusza Z.

Poradnia Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy - lekarska jednostka odwoławcza - orzeczeniem z dnia 11 marca 1998 r. rozpoznała u Tadeusza Z. "przewlekły spastyczny nieżyt oskrzeli w okresie wydolności oddechowej", konkludując, że "wyniki przeprowadzonych w IMP badań układu oddechowego, a w szczególności brak cech niewydolności układu oddechowego nie dają merytorycznych podstaw do rozpoznania choroby zawodowej".

Obydwa organy inspekcji sanitarnej - powołujące orzeczenia lekarskie - odmówiły stwierdzenia choroby zawodowej, gdyż choroby nie rozpoznały właściwe lekarskie jednostki orzecznicze.

Występując ze skargą Tadeusz Z. zarzucił, że decyzje organów inspekcji sanitarnej są nietrafne a orzeczenie Instytutu Medycyny Pracy niezrozumiałe, gdyż do chorób zawodowych zalicza się przewlekłe zapalenie oskrzeli, to zaś rozpoznano, przy czym jeszcze oczywiste jest narażenie na czynniki szkodliwe (pyły i dymy spawalnicze), jeżeli przez 40 lat wykonywał przede wszystkim pracę spawacza.

W odpowiedzi Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny podtrzymał swoje stanowisko i ponownie wyjaśnił, że właściwe jednostki lekarskie orzekły o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej.

Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy wyjaśnił dodatkowo, że skarżący nie był narażony na czynniki powodujące przewlekłe choroby oskrzeli objęte pkt 3 Wykazu chorób zawodowych, natomiast - jako spawacz - był narażony na pyły i gazy drażniące (aerozole) powodujące przewlekłe zapalenie oskrzeli objęte pkt 4 Wykazu, stąd rozpoznanie prowadzono właśnie w kierunku ustalenia tej choroby.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do § 10 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze zm.), warunkiem koniecznym stwierdzenia przez organy inspekcji sanitarnej choroby zawodowej jest jej lekarskie rozpoznanie przez właściwe jednostki orzecznicze, w tej sprawie zaś jednostki te zgodnie orzekły, że do rozpoznania choroby nie było podstaw.

Do lekarskiego rozpoznania choroby nie było podstaw dlatego, że - w świetle pkt 4 Wykazu chorób zawodowych będącego załącznikiem do powołanego rozporządzenia - chorobę zawodową stanowi przewlekłe zapalenie oskrzeli wywołane działaniem m.in. aerozoli drażniących, lecz tylko w razie stwierdzenia niewydolności narządu oddechowego, natomiast u skarżącego nie stwierdzono tej niewydolności.

Wobec powyższego - nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi - orzeczono jak w sentencji na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.