Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 60530

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 23 maja 1996 r.
I SA 1291/95

UZASADNIENIE

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 maja 1996 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Niezależnych Producentów Filmowych i Telewizyjnych w Warszawie na decyzję Ministra Kultury i Sztuki z dnia 28 lipca 1995 r. Nr DPA. 041/Z26/95 w przedmiocie zezwolenia na podjęcie działalności w zakresie zbiorowego zarządzania i ochrony praw autorskich

1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Ministra Kultury i Sztuki z dnia 30 maja 1995 r DP.023/Z/26/95,

2) zasądza od Ministra Kultury i Sztuki na rzecz Stowarzyszenia Niezależnych Producentów Filmowych i Telewizyjnych w Warszawie kwotę 10 zł (dziesięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

Minister Kultury i Sztuki - działając na podstawie art. 104 ust. 3 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. Nr 24, poz. 83) - decyzją z dnia 30 maja 1995 r. DP.023/Z/26/95 odmówił Stowarzyszeniu Niezależnych Producentów Filmowych i Telewizyjnych w Warszawie zezwolenia na podjęcie działalności w charakterze organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi przysługującymi producentom telewizyjnym do wyprodukowanych przez nich programów i filmów, decyzją zaś z dnia 28 lipca 1995 r. DPA.041/Z/26/95 - wydaną po ponownym rozpatrzeniu - sprawy utrzymał w mocy tę decyzję.

Minister uznał, że Stowarzyszenie - "wobec braku własnej struktury organizacyjnej jak również braku pozytywnych prognoz co do możliwości jej szybkiego utworzenia" - nie daje rękojmi należytego zarządzania powierzonymi prawami, chociaż spełnia formalne wymagania.

Występując ze skargą Stowarzyszenie Niezależnych Producentów Filmowych i Telewizyjnych zarzuciło, że Minister niewłaściwie korzysta z uznania administracyjnego i pozbawia twórców należnej im ochrony prawnej, nie wyjaśnił przesłanek jakimi się kierował i nie wskazał konkretnych powodów odmowy a decyzje nie mają uzasadnienia faktycznego.

W odpowiedzi Minister Kultury i Sztuki podtrzymał swoje stanowisko, podając że wnikliwie rozpatrzył sprawę i "właśnie dbałość o interesy twórców przesądziła o odmowie udzielenia zezwolenia z uwagi na brak rękojmi należytego zarządzania powierzonymi prawami".

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stan faktyczny i prawny tej sprawy jest taki sam, jak sprawy ze skargi Stowarzyszenia Polskich Artystów Grafików Projektantów w Warszawie, zakończonej wyrokiem z dnia 12 sierpnia 1996 r. I SA 1274/95, i przedstawiona wówczas ocena prawna również obecnie znajduje zastosowanie. Można zatem powtórzyć, że uznanie administracyjne nie oznacza dowolności, podczas gdy nie tylko Stowarzyszenie, lecz i sąd nie wie, jakie warunki należało spełnić, aby - w przekonaniu Ministra Kultury i Sztuki, który powinien je określić, jeżeli nie uczyniła tego ustawa - dawać wymaganą rękojmię, w szczególności w czym ma się ona wyrażać i czego oczekuje się od stowarzyszenia, które ubiega się o zezwolenie na zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na postawie art. 207 § 1 pkt 3 kpa oraz na mocy art. 208 kpa, w związku z art. 68 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.