I OZ 979/16 - Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2168230

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2016 r. I OZ 979/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Roman Ciąglewicz (sprawozdawca).

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 4 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 230/16 o odrzuceniu skargi R. P. na decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia (...) grudnia 2015 r., nr (...) w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 230/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 54 § 1, art. 53 § 1 p.p.s.a., odrzucił skargę R. P. na decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia (...) grudnia 2015 r., jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R. P., reprezentowany przez, wyznaczonego w ramach prawa pomocy, radcę prawnego. W zażaleniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 54 § 1, art. 53 § 1 p.p.s.a., przez bezpodstawne przyjęcie, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, w sytuacji, gdy z akt sprawy nie wynika, kiedy skarżący odebrał decyzję. Jego zdaniem, nie można zatem (ponad wszelką wątpliwość) stwierdzić, że skarga została złożona z uchybieniem terminu. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Pełnomocnik skarżącego wniósł także o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, oświadczając, że wynagrodzenie to nie zostało uiszczone w całości ani w części W odpowiedzi na zażalenie Dyrektor Generalnej Służby Więziennej wniósł o jego oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zajęte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Sąd pierwszej instancji trafnie zauważył, że skarga na przedmiotową decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej została błędnie skierowana - bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zamiast za pośrednictwem organu. W takiej sytuacji datą jej złożenia była data przekazania skargi przez Sąd organowi, tj. 23 stycznia 2016 r. Jak wynika z akt sprawy, skarżący odebrał decyzję w dniu 23 grudnia 2015 r., zatem ostatnim dniem do wniesienia skargi był dzień 22 stycznia 2016 r.

Podniesiony w zażaleniu argument, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, jak również w dzienniku korespondencji organu widnieje inny numer ((...) 839), niż numer skarżonej decyzji ((...) 835), wobec czego nie można ustalić, kiedy faktycznie skarżący odebrał decyzję organu, nie może stanowić podstawy do uchylenia skarżonego postanowienia.

Zauważyć bowiem należy, że w odpowiedzi na zażalenie organ zawarł dokładne wyjaśnienie obowiązującego, wg instrukcji kancelaryjnej jednostek organizacyjnych Służby Więziennej, oznaczania spraw. Podkreślono, iż znak sprawy składa się z:

1.

symbolu literowego nazwy komórki organizacyjnej załatwiającej sprawę,

2.

symbolu hasła klasyfikacyjnego dokumentacji według wykazu akt,

3.

numeru, pod którym sprawa została zarejestrowana w spisie spraw,

4.

dwóch ostatnich cyfr roku kalendarzowego, w którym sprawa została wpisana do spisu spraw.

Omyłka w numerze dotyczyła natomiast numeru porządkowego z dziennika korespondencyjnego, umieszczanego w celu ułatwienia odszukania konkretnej sprawy. Organ dodatkowo załączył kopię wypisu z dziennika korespondencyjnego Biura Dyrektora Generalnego, w którym widnieją wpisy spraw oznaczonych nr porządkowymi 835 oraz 839 (która nie dotyczy Romana Piskorza).

Tym samym stwierdzić należy, że zaistniały błąd w oznaczeniu numeru doręczonej decyzji, na zwrotnym potwierdzeniu odbioru oraz w dzienniku korespondencji organu, pozostaje bez wpływu na możliwość prawidłowej identyfikacji daty doręczenia skarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącego, o przyznanie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podnieść należy, że orzekanie o wynagrodzeniu dla pełnomocnika z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należnym od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.), powierzone zostało wojewódzkim sądom administracyjnym w postępowaniu określonym przepisami art. 258-261 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.