Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2100831

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 5 lipca 2016 r.
I OZ 707/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 107/15 o wezwaniu J. L. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 107/15 o odrzuceniu skargi J. L. na Starostę Będzińskiego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 21 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 107/15 odrzucił skargę J. L. na Starostę Będzińskiego, z uwagi na jej niesprecyzowanie.

Zażalenie na ww. postanowienie wniósł J. L.

Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2016 r., sygn. II SA/Gl 107/15, powołując się na § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), wezwał J. L. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego zażalenia w kwocie 100 zł, pod rygorem jego odrzucenia. Powyższe zarządzenie J. L. otrzymał w dniu 18 kwietnia 2016 r. (k. 194 akt).

Zarządzeniem z dnia 6 maja 2016 r. J. L. został wezwany do uzupełnienia zażalenia przez jego podpisanie. Powyższe zarządzenie skarżący otrzymał w dniu 13 maja 2016 r. (k. 207 akt).

W związku z nadesłaniem przez skarżącego pisma z dnia 19 maja 2016 r. wraz z załącznikami, zarządzeniem z dnia 1 czerwca 2016 r. Z-ca Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy uznał, że zażalenie z dnia 23 kwietnia 2016 r. zostało przez skarżącego podpisane prawidłowo. Zażalenie na ww. zarządzenie z dnia 8 kwietnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu wniósł J. L.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Zażalenie nie kwestionuje ani podstawy prawnej wydania zaskarżonego zarządzenia, ani określenia wysokości należnego wpisu.

Stosownie do art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zasadą w postępowaniu sądowym jest niepodejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. Opłata sądowa, do której zaliczany jest również wpis od zażalenia do sądu administracyjnego, powinna być uiszczona przy wniesieniu do sądu pisma, które takiej opłacie podlega (art. 219 § 1 p.p.s.a.). W wypadku pism, które nie są należycie opłacone, przewodniczący wydziału, na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., wzywa w drodze zarządzenia stronę wnoszącą pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Kwestia wysokości wpisu została uregulowana w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.).

Skarżącego J. L. wezwano do uiszczenia opłaty od pisma będącego jego zażaleniem na postanowienie Sądu z dnia 21 marca 2016 r. odrzucające skargę. Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 wymienionego rozporządzenia, wpis od tego zażalenia złożonego przez skarżącego wynosi 100 złotych. Zasadnie zatem określono w zaskarżonym zarządzeniu zarówno wysokość wpisu od złożonego zażalenia, jak i podstawę prawną jego uiszczenia.

W warunkach powyższej sprawy konieczne jest wyraźne podkreślenie, że w odniesieniu do skarżonego zarządzenia nie wystąpił przypadek, o którym mowa w art. 220 § 4 p.p.s.a. Przepis ten stanowi wyjątek od ogólnej zasady obowiązku uiszczenia opłaty przez osobę składającą pismo w postaci zażalenia na postanowienia sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3, to jest podlegających odrzuceniu przez sąd z powodu nieuiszczenia należnego wpisu pomimo wezwania. Dotyczy on wyłącznie osób, których środki prawne określone w tym przepisie zostały odrzucone z powodu nieuzupełnienia tego braku formalnego pisma. Ze wzajemnej relacji § 4 i 3 w art. 220 p.p.s.a. wynika, że warunkiem uznania podmiotu za zwolnionego od obowiązku uiszczenia kolejnej opłaty (wpisu) w rozumieniu § 4, jest uprzednie wezwanie tego podmiotu do uiszczenia należnego wpisu, a następnie odrzucenie środka prawnego wymienionego w § 3 z powodu nieuzupełnienia tego braku.

W niniejszej sprawie J. L. został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych tej skargi, tj. wskazania przedmiotu skargi poprzez podanie zaskarżonego aktu (podanie daty wydania, numeru tego aktu i organu, który go wydał).

Wobec tego, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia jest prawidłowe, wniesione zażalenie nie mogło odnieść zamierzonego skutku.

Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.