Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1068651

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 20 września 2011 r.
I OZ 678/11

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Dzbeńska.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 20 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. K. i K. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 708/11 wzywające G. K. i K. K. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w sprawie ze skargi J. G., S. K., S. M., J. M., B. P., M. P., D. L., Z. L., B. M., J. M., G. K., K. K., W. Z., S. Z., A. L., T. L., K. S., M. P., B. P., J. W., T. P., G. P., A. P., A. S., H. R. i T. R. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) lutego 2011 r., nr (...) w przedmiocie reformy rolnej postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie faktyczne

Zarządzeniem z dnia 1 lipca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 708/11 Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał G. K. i K. K. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) lutego 2011 r., nr (...) w przedmiocie reformy rolnej w kwocie 200 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.).

Zażalenie na powyższe zarządzenie wnieśli G. K. i K. K., domagając się jego zmiany lub uchylenia.

W uzasadnieniu wnoszący zażalenie podkreślili, że osoby podpisujące się pod skargą nie wnoszą odrębnych skarg, a zatem Sąd I instancji zobowiązany był do wezwania wszystkich skarżących do uiszczenia jednego wpisu od skargi.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", stanowi, iż Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania.

Wysokość należnego wpisu ustalana jest w oparciu o przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. § 2 ust. 3 pkt 5 tego rozporządzenia, który stał się podstawą wyznaczenia należnej w przedmiotowej sprawie kwoty wpisu, stanowi, iż wpis stały w sprawach z zakresu nieruchomości wynosi 200 zł. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja stwierdzała, iż nieruchomość położona w Z. obejmująca działki oznaczone nr (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) i (...) wraz z zabudowaniami, nie podpadała pod działanie przepisów dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej, a zatem jest to sprawa z zakresu nieruchomości. Tym samym prawidłowo skarżący wezwani zostali do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w wysokości 200 zł, bowiem są oni współwłaścicielami lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w Z. przy ul. (...).

Odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu, iż Sąd I instancji zobowiązany był do wezwania wszystkich skarżących do uiszczenia jednego wpisu od skargi wskazać należy, że stosownie do art. 214 § 2 p.p.s.a. pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. Jednakże przepis ten nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. Wynikająca z powołanego przepisu zasada, że wnoszone pismo podlega jednej opłacie ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, to jest w sytuacji, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Sytuacja taka ma miejsce wówczas, gdy przedmiotem jest wspólne uprawnienie a skarżący mogą występować tylko wspólnie. Przykładem jest sytuacja, kiedy skargę wnoszą osoby będące współwłaścicielami jednej nieruchomości, i z tego tytułu, a więc z praw do jednej nieruchomości, wywodzą swe uprawnienia do posiadania statusu strony postępowania. Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt II OZ 1079/10).

Z akt sprawy wynika, że każdemu ze skarżących przysługuje prawo własności do innego lokalu (z wyjątkiem wnoszących skargę współwłaścicieli tego samego lokalu mieszkalnego zobowiązanych do uiszczenia wpisu solidarnego). Uznać zatem należy, że każdy z nich reprezentuje w sprawie swój własny interes prawny, czego nie zmienia fakt, że cel, który chcą oni osiągnąć zaskarżając decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) lutego 2011 r., jest dla nich wspólny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2005 r., sygn. akt OSK 1637/04).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.