Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1682109

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 1 kwietnia 2015 r.
I OZ 279/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. J. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 grudnia 2014 r., sygn. akt III SO/Kr 23/14 o pozostawieniu pism z dnia 14 października 2014 r. bez rozpoznania w sprawie z wniosku J. J. o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Zarządzeniem z 23 grudnia 2014 r., III SO/Kr 23/14 pozostawiono bez rozpoznania dwa pisma J. J. z 14 października 2014 r. w sprawie z jego wniosku o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. W pierwszym z pism napisano "zaskarżam wnioskiem o zawieszenie postępowania (...)", a drugie zatytułowano "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa".

W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 10 września 2014 r. odrzucił wniosek J. J. o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie z uwagi na naruszenie "art. 287.2) poppsa (...) wydanym w dniu 26 maja 2014 r. pismem sygn. akt Og.V.0/024/36/2014, na podstawie art. 3 § 1; art. 154 § 6 w zw. z art. 287.2) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.)".

W piśmie z 14 października J. J. zawarł stwierdzenie "zaskarżam wnioskiem o zawieszenie postępowania na podstawie art. 127 § 1 poppsa ze względu na niemożność nadania sprawie dalszego biegu". W kolejnym - również z 14 października 2014 r. - sformułował żądanie usunięcia naruszenia prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, powołując art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Jako adresata obu pism wskazano Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

W wykonaniu zarządzenia z 21 października 2014 r. wezwano J. J. do uzupełnienia braków formalnych pism skierowanych do Sądu przez oznaczenie sądu do którego jest ono kierowane, oznaczenie rodzaju pisma, a także wyjaśnienie osnowy wniosku lub oświadczenia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pism bez rozpoznania. Wezwania doręczono 10 listopada 2014 r. J. J. udzielił odpowiedzi pismami z 8 grudnia 2014 r. zatytułowanymi "skarga" i "wniosek".

Sąd I instancji pozostawił pisma z 14 października bez rozpoznania wskazując, że termin do uzupełnienia braków formalnych pism minął 17 listopada 2014 r. a skarżący nie uczynił zadość wezwaniu w zakreślonym terminie.

W zażaleniu, J. J. wniósł, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., o zobowiązanie przez Naczelny Sąd Administracyjny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do rozpoznania skargi na bezczynność tego Sądu z 8 grudnia 2014 r., II SO/Kr 23/14, którą poprzedziło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z 14 października 2014 r. wraz z wnioskiem o wymierzenie grzywny i załącznikami. Ponadto, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., wniósł o zobowiązanie przez Naczelny Sąd Administracyjny WSA w Krakowie do zawieszenia postępowania w przedmiocie zaskarżenia skargą kasacyjną wydanego 10 września 2014 r. postanowienia o sygn. akt III SO/Kr 23/14 na postawie art. 127 § 1 p.p.s.a., ze względu na niemożność nadania sprawie dalszego biegu i z uwagi na stwarzanie zagrożenia dla życie strony poprzez wydanie ponad 150 aktów z naruszeniem zasad sporządzania uzasadnień.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie może odnieść zamierzonego skutku.

Wnoszący zażalenie został wezwany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie do uzupełnienia braków formalnych pisma przez podanie: oznaczenia sądu, rodzaju pisma, jednoznaczne wyjaśnienie osnowy wniosku lub oświadczenia (to jest żądania pisma, wskazania jakiego rozstrzygnięcia wnioskodawca oczekuje). Oznaczono termin do wykonania zażalenia i wskazano konsekwencje niewykonania zarządzenia w terminie (art. 49 § 1 i 2 p.p.s.a.). J. J. nie zastosował się do wezwań, a więc jego pisma podlegały pozostawieniu bez rozpoznania. Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi formułuje zestaw reguł, które muszą być przestrzegane - zarówno przez sąd jak i uczestników postępowania. W szczególności, kierując pisma do sądu należy jasno i wyraźnie określić swoje żądania. W przeciwnym wypadku sąd nie będzie mógł podjąć działań. Kierując nieczytelne pisma do sądu, wnoszący zażalenie pozbawia się możliwości załatwienia jego sprawy. Z pism znajdujących się w aktach między innymi wynika, że J. J. jest niezadowolony z funkcjonowania Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Gorlicach, a także z bezczynności Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i Okręgowej Rady Adwokackiej oraz opisuje swoje działania w tym zakresie, ale jego pisma nie zawierają jednoznacznych wniosków w tym zakresie, co uniemożliwia podjęcie przez sąd czynności wynikających z ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i dalsze prowadzenie postępowania.

Na marginesie można wyjaśnić wnoszącemu zażalenie, że po pierwsze nie jest możliwe wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie na postawie art. 55 § 1 p.p.s.a. (taką grzywnę wymierza sąd organowi w przypadku nieprzekazania do sądu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia), a po drugie nie jest możliwe "zawieszenie" postępowania w przedmiocie postanowienia, które zostało już wydane. Ponadto, jeżeli J. J. jest niezadowolony z konkretnego rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie to może wnosić środki zaskarżenia po zapoznaniu się z pouczeniem które określa, jakie pismo należy wnieść (sprzeciw, zażalenie, czy skargę kasacyjną) oraz w jakim terminie. Od postanowienia z 10 września 2014 r. przysługiwała skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, o czym J. J. został pouczony w piśmie dołączonym do tego postanowienia.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.