Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2170040

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 8 grudnia 2016 r.
I OZ 1712/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1970/15 odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia (...) września 2015 r., nr (...) w przedmiocie pomocy finansowej postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Mirosław Zieliński w dniu 20 października 2015 r. (data stempla pocztowego) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia (...) września 2015 r. nr (...) w przedmiocie pomocy finansowej.

Postanowieniem z dnia 21 lipca 2016 r., Sąd odrzucił skargę jako wniesioną z uchybieniem 30-dniowego terminu do jej wniesienia.

Pismem z dnia 16 sierpnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wskazał, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 8 sierpnia 2016 r., kiedy zapoznał się z treścią postanowienia Sądu z dnia 21 lipca 2016 r. Podkreślił, że od tego dnia zaczął biec siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi była wadliwa interpretacja przez skarżącego pouczenia o terminie wniesienia skargi. Pełnomocnik podniósł, że skarżący został błędnie pouczony, że do terminu tego nie wlicza się niedziel. Dlatego wnosząc skargę w dniu 20 października 2015 r. był przekonany, że termin upływa w dniu 24 października 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 września 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1970/15, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi wskazując, że nie wystąpiła przesłanka z art. 86 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm. - dalej "p.p.s.a."). W ocenie Sądu zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe i czytelne pouczenie o tym, iż może być zaskarżona w terminie 30 dni od daty jej doręczenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie. Zdaniem Sądu jasna i niebudząca wątpliwości treść tego pouczenia nie dawała podstaw do twierdzenia, że termin 30 dni ulegnie wydłużeniu, w sytuacji, gdy w trakcie jego biegu wystąpi niedziela - dzień ustawowo wolny od pracy. Podkreślił, że ta reguła ma zastosowanie jedynie wtedy, gdy ostatni dzień terminu do dokonania danej czynności wypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, co wynika z zasady obliczania terminów, wyrażonej w art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a.

Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję skarżący otrzymał w dniu 17 września 2015 r. Z uwagi na to, że 30 - dniowy termin na wniesienie skargi przypadał na dzień 17 października 2015 r. tj. sobotę, za ostatni dzień terminu następnego po dniach wolnych od pracy, uważa się poniedziałek, tj.19 października 2015 r. Skargę zaś wniesiono w dniu 20 października 2015 r., a więc po terminie.

Na powyższe postanowienie skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wniósł zażalenie wnosząc o jego uchylenie i o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniósł także o zasądzenie nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

W uzasadnieniu zażalenia ponownie podniesiono, że uchybienie 30 - dniowego terminu do wniesienia zażalenia było wynikiem tego, że skarżący został błędnie pouczony o tym, że do 30 - dniowego terminu nie wlicza się niedziel. W związku z tym skarżący miał przekonanie, że termin do wniesienia skargi upływa w dniu 24 października 2016 r. Wskazano także, że wnosząc o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej, strona powinna uprawdopodobnić, a nie udowodnić, brak swojej winy w uchybieniu tegoż terminu.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma więc charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

W niniejszej sprawie z jej akt nie wynika, aby skarżący dołożył należytej staranności w dbaniu o swoje interesy. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 września 2015 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 września 2015 r., zatem 30 - dniowy termin, o którym mowa powyżej upływał w dniu 17 października 2015 r. Z uwagi jednak na to, że wypadał on w sobotę, to - zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. - za termin ten należy przyjąć poniedziałek, tj. dzień 19 października 2015 r., na co zasadnie wskazał Sąd I instancji. Skarga została zaś nadana w dniu 20 października 2015 r., a więc po ustawowo zakreślonym terminie dla dokonania tej czynności.

Rację ma skarżący w zażaleniu twierdząc, że powinien uprawdopodobnić, a nie udowodnić brak swojej winy w uchybieniu ww. terminu. Jednakże ani we wniosku o przywrócenie terminu, ani w złożonym zażaleniu tego nie uczynił. Nie można bowiem za uprawdopodobnienie braku winy skarżącego w uchybieniu terminu przyjąć twierdzeń, że został on błędnie pouczony przez organ co do złożenia środka zaskarżenia. Z zawartego pod decyzją SKO w Warszawie z dnia 14 października 2015 r. pouczenia w sposób jasny i przejrzysty wynika bowiem, że decyzja ta może być zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (za pośrednictwem SKO w Warszawie) w terminie 30 dni od daty doręczenia. Nie ma żadnej wzmianki o tym, że do podanego terminu nie wlicza się niedziel. Nie wiadomo zatem, na czym skarżący oparł swoje przeświadczenie, nie było to jednak z pewnością błędne pouczenie organu. Wobec tego nie można przyjąć, że uchybienie terminu było przez skarżącego niezawinione.

Mając po wyższe na uwadze stwierdzić należy, że Sąd I instancji zasadnie uznał, iż w niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki z art. 86 § 1 p.p.s.a. i odmówił przywrócenia terminu.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Odnosząc się do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego stwierdzić należy, że nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu I instancji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.