Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1988360

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 11 grudnia 2015 r.
I OZ 1709/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 3263/14 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 3263/14 w sprawie ze skargi P. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...) września 2014 r., nr (...) w przedmiocie przyznania pomocy w formie bezpłatnego posiłku za okres od 1 września 2013 r. do 30 listopada 2013 r. postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 7 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną P. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 3262/14 oddalającego skargę P. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...) września 2014 r. w przedmiocie przyznania pomocy w formie bezpłatnego posiłku za okres od 1 września 2013 r. do 30 listopada 2013 r.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że odpis wskazanego wyżej wyroku wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 25 maja 2015 r. (k-30). Pismem z dnia 28 września 2015 r. (data stempla pocztowego) ustanowiony z urzędu pełnomocnik P. R. - adwokat A. S. wniosła od powyższego wyroku skargę kasacyjną, nie składając jednocześnie stosownego wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 24 czerwca 2015 r. Zatem wniesienie w dniu 28 września 2015 r. skargi kasacyjnej nastąpiło z uchybieniem terminu, co zgodnie z treścią art. 177 § 1 w zw. z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), stanowiło podstawę do odrzucenia tego środka prawnego.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P. R., reprezentowany przez pełnomocnika, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W zażaleniu strona zarzuciła zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: art. 177 § 1 i 3 w zw. z art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 6 ust. 1 EKPCZ poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej w związku z przyjęciem, że termin do jej wniesienia należy liczyć od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem samej stronie także w sytuacji, gdy strona ta skutecznie wystąpiła o przyznanie prawa pomocy, podczas gdy termin ten powinien być liczony od powiadomienia pełnomocnika o jego ustanowieniu, bez konieczności składania wniosku o przywrócenie terminu.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

W myśl art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie zaś do treść art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, iż w stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy, w sytuacji wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a., przy jednoczesnym braku stosownego wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, skarga kasacyjna. zgodnie z art. 178 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu. Jak wynika z akt sprawy, odpis wyroku z dnia 15 kwietnia 2015 r. wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 25 maja 2015 r. W dniu 24 czerwca 2015 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2015 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Okręgowa Rada Adwokacka pismem z dnia 19 sierpnia 2015 r. wyznaczyła skarżącemu adwokat A. S. pełnomocnikiem z urzędu. W dniu 28 września 2015 r. adwokat A. S. wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Skoro w niniejszej sprawie odpis wyroku został skutecznie doręczony skarżącemu, który występował wówczas w sprawie osobiście, to termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął bieg od dnia doręczenia mu tego odpisu, co wynika z treści art. 177 § 1 p.p.s.a. W tej sytuacji wystąpienie przez skarżącego w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, a następnie wniesienie przez ustanowionego pełnomocnika skargi kasacyjnej z uchybieniem terminu (który upływał w niniejszej sprawie w dniu 24 czerwca 2015 r.), wymagało złożenia stosownego wniosku o przywrócenie terminu i uprawdopodobnienia okoliczności braku winy w niedochowaniu terminu, zgodnie z wymogami przewidzianymi w art. 86 i n.p.p.s.a.

W zażaleniu słusznie zauważono, że z treści obecnie obowiązującego art. 177 § 3 p.p.s.a. wynika, iż w razie ustanowienia pełnomocnika w ramach prawa pomocy, jednym warunkiem zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest zachowanie 30-dniowego terminu od momentu dowiedzenia się przez tego pełnomocnika o jego ustanowieniu, bez konieczności składania wniosku o przywrócenie terminu. Pełnomocnik wnoszącego zażalenie nie dostrzegł jednak, że powołany przepis w niniejszej sprawie nie miał zastosowania. Zauważyć bowiem trzeba, że paragraf 3 został dodany do art. 177 p.p.s.a. artykułem 1 pkt 50 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), która weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. W art. 2 powołanej ustawy zmieniającej zawarto regulacje przejściowe i wskazano, że przepisy p.p.s.a., w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 tej ustawy, stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy p.p.s.a. w brzmieniu dotychczasowym. Z powyższego wynika, że art. 177 p.p.s.a. w brzemieniu nadanym przez ustawę zmieniającą, a więc i § 3 tego artykułu, nie ma zastosowania do postępowań sądowych wszczętych przed dniem 15 sierpnia 2015 r. W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte przed dniem 15 sierpnia 2015 r. (skarga do organu wpłynęła w dniu 23 października 2014 r.). Zatem zastosowanie w tej sprawie znajduje art. 177 w dotychczasowym brzmieniu. Skoro więc skarga kasacyjna nie została wniesiona w ustawowym 30-dniowym terminie, o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a., a ustanowiony z urzędu pełnomocnik, wnosząc środek zaskarżenia z uchybieniem terminu, nie złożył wniosku o jego przywrócenie, to WSA w Warszawie - jak wskazano na wstępie - miał pełne podstawy do odrzucenia skargi kasacyjnej.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.