Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1988335

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 4 grudnia 2015 r.
I OZ 1684/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 3195/14 o pozostawieniu wniosku o wyłączenie sędziów bez rozpoznania w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia (...) września 2014 r., nr (...) w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego postanawia oddalić zażalenie

Uzasadnienie faktyczne

W piśmie z dnia 2 stycznia 2015 r. P. S. wniósł o wyłączenie sędziów: Piotra Przybysza, Bożeny Marciniak oraz Anity Wielopolskiej - Fonfary podając, że sędziowie ci orzekali w sprawie I SA/WA 2862/14 a sędzia, który raz już uczestniczył w czynnościach procesowych może mieć przez to ugruntowane poglądy zarówno na stan faktyczny, jak i na sposób rozstrzygnięcia sprawy, co może nasuwać uzasadnione wątpliwości do jego bezstronności i obiektywizmu. W piśmie zaś z dnia 12 stycznia 2015 r. P. S. zawarł wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie od udziału w przedmiotowej sprawie, powtarzając wyżej przedstawioną argumentację.

Zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2015 r. Sąd I instancji wezwał P.S. do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów poprzez imienne wskazanie sędziów, których dotyczy wniosek; podanie przyczyn uzasadniających wyłączenie oraz powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego.

W odpowiedzi na wezwanie P.S. w piśmie z dnia 21 stycznia 2015 r. wymienił z imienia i z nazwiska sędziów, których wyłączenia się domaga oraz wskazał, że nie jest zadowolony z orzeczeń, jakie wydaje Wydział I WSA w Warszawie. Podkreślił, że sędzia, który już raz uczestniczył w czynnościach procesowych może mieć przez to ugruntowane poglądy zarówno na stan faktyczny jak i na sposób rozstrzygnięcia sprawy a to zaś może nasuwać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności.

Zarządzeniem z dnia 30 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił wniosek P. S. o wyłączenie wskazanych przez skarżącego sędziów bez rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2015 r. I OZ 874/15 uchylił powyższe zarządzenie z tego powodu, że skarżący w zawartym w wezwaniu (do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów) pouczeniu nie został poinformowany o skutkach nieuzupełnienia tych braków w terminie.

W wykonaniu zaleceń NSA w ww. postanowieniu pismem z dnia 10 września 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, poprzez imienne wskazanie sędziów, których dotyczy wniosek; podanie przyczyn uzasadniających wyłączenie oraz powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego.

W odpowiedzi na wezwanie P. S. w piśmie z dnia 18 września 2015 r. wymienił z imienia i z nazwiska sędziów, których wyłączenia się domaga oraz wskazał, że nie jest zadowolony z orzeczeń, jakie wydaje Wydział I WSA w Warszawie. Skarżący zaznaczył, że ma podejrzenia co do braku bezstronności wymienionych sędziów oraz podtrzymał argumentację zawartą w piśmie z dnia 12 i 21 stycznia 2015 r.

Zarządzeniem z dnia 26 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił wniosek P. S. o wyłączenie wskazanych przez skarżącego sędziów bez rozpoznania. W uzasadnieniu, odwołując się do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2004 r., sygn. akt III CO 2/04 (OSNC 2004/12/207) oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lutego 2008 r., sygn. akt I OZ 112/08, wskazano, że wniosek o wyłączenie sędziego musi określać osobę (tożsamość) sędziego, którego dotyczy, oraz wskazywać zindywidualizowane przyczyny wyłączenia. Jeżeli wniosek dotyczy większej liczby sędziów, wszyscy oni muszą być oznaczeni przez wskazanie imion i nazwisk, a przyczyny wyłączenia powinny dotyczyć do każdego z nich. Braki lub niedokładności wniosku w tym zakresie uniemożliwiają nadanie mu właściwego biegu. Wniosek P. S. o wyłączenie sędziów nie spełniał powyższych wymogów i pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych, wniosek ten nie został uzupełniony w zakreślonym terminie.

Na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego P. S. wniósł zażalenie, podnosząc, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane w sposób niekorzystny dla niego. Wskazał, że podtrzymuje stanowisko zawarte we wniosku o wyłączenie sędziów oraz stwierdził, że w sposób właściwy uzasadnił wniosek i w wymaganym terminie uzupełnił jego braki formalne.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako "p.p.s.a."), Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Wniosek o wyłączenie sędziów, powinien odpowiadać wymogom formalnym określonym w art. 46 p.p.s.a., a dodatkowo, zgodnie z treścią art. 20 p.p.s.a., zawierać uprawdopodobnienie przyczyny wyłączenia. Niewskazanie sędziego z imienia i nazwiska oraz brak uzasadnienia jego wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego czyni, niemożliwym rozpoznanie wniosku.

Stwierdzić należy, że wniosek P. S., w którym domagał się wyłączenia sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie odpowiadał powyższym wymaganiom. Zasadnie zatem Sąd I instancji wezwał P. S., w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., do uzupełnienia braków formalnych wniosku, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Z akt sprawy wynika, że skarżący (któremu prawidłowo doręczono wezwanie) nie uzupełnił braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów. P. S. w odpowiedzi na powyższe wezwanie wskazał bowiem z imienia i nazwiska sędziów, których wyłączenia się domagał, jednak nie przedstawił żadnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania, co do bezstronności każdego sędziego objętego wnioskiem. Wskazać należy, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony bądź utrata wiarygodności w bezstronność sędziego. Nie ma również znaczenia subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania jej sprawy. Wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej w tym zakresie argumentacji.

Skoro zatem, jak wynika z powyższego, skarżący nie uzupełnił braków formalnych przedmiotowego wniosku, to zasadnie Sąd I instancji na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. pozostawił ten wniosek bez rozpoznania. Zaskarżone zarządzenie uznać należy zatem za zgodne z prawem.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.