Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1986169

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 27 października 2015 r.
I OZ 1369/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 27 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 lipca 2015 r., sygn. akt II SA/Ke 660/15 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia (...) lutego 2015 r. znak (...) w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 30 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia przez T.J. skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia (...) lutego 2015 r. w przedmiocie uznania świadczenia pielęgnacyjnego za nienależnie pobrane. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja została uznana za doręczoną skarżącej w trybie doręczenia zastępczego (przesyłka została podwójnie awizowana i nieodebrana przez adresata). W dniu 27 maja 2015 r. skarżąca zwróciła się do organu o doręczenie jej decyzji dotyczącej rozpatrzenia odwołania od decyzji organu I instancji z dnia (...) grudnia 2014 r. Organ przesłał skarżącej kopię decyzji, informując jednocześnie o zwrocie niepodjętej przesyłki zawierającej tę decyzję. Przedmiotowe pismo oraz kserokopie decyzji skarżąca otrzymała w dniu 3 czerwca 2015 r. W dniu 26 czerwca 2015 r. skarżąca wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia (...) lutego 2015 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Sąd wyjaśnił, że zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszej sprawie, Sąd uznał, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 3 czerwca 2015 r., czyli w dacie uzyskania przez skarżącą informacji, że sprawa z jej odwołania zakończyła się wydaniem zaskarżonej decyzji, a przesyłka zawierająca tę decyzję została uznana za doręczoną w trybie doręczenia zastępczego. Zatem wniosek o przewrócenie terminu należało wnieść do dnia 10 czerwca 2015 r. Tymczasem został on złożony w dniu 26 czerwca 2015 r., a więc szesnaście dni po terminie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła T.J. zarzucając mu naruszenie art. 53 § 1 p.p.s.a. i domagając się jego uchylenia oraz przywrócenia jej terminu do wniesienia skargi. W zażaleniu wyjaśniono, że skarżąca uznała, iż od dnia 3 czerwca 2015 r. biegnie dla niej trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie zaś do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W niniejszej sprawie skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi na zaskarżoną decyzję. Decyzja ta została uznana za doręczoną skarżącej zgodnie z procedurą doręczenia zastępczego uregulowaną w art. 73 p.p.s.a., w dniu 10 marca 2015 r. Zatem termin do wniesienia skargi upływał w dniu 9 kwietnia 2015 r. Skarżąca uchybiła temu terminowi, ponieważ nie wiedziała o pozostawieniu awiz i nie znała treści zaskarżonej decyzji. Jednakże o istnieniu decyzji z dnia (...) lutego 2015 r. skarżąca, jak sama podaje w zażaleniu, dowiedziała się zapewne już w maju 2015 r. w związku z rozpoczętym na podstawie tej decyzji postępowaniem egzekucyjnym, a najpóźniej w chwili otrzymania od organu kserokopii zaskarżonej decyzji wraz z informacją o podwójnym awizowaniu i zwrocie wcześniejszej przesyłki, i najpóźniej z tą chwilą przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała. Rozpoczął zaś bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. Słusznie Sąd I instancji uznał, że skoro przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 3 czerwca 2015 r., to termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upływał w dniu 10 czerwca 2015 r. Wniosek taki złożony dopiero w dniu 26 czerwca 2015 r. był wnioskiem złożonym po upływie ustawowego terminu do dokonania czynności procesowej i musiał zostać odrzucony jako spóźniony.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.