Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1068558

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 25 sierpnia 2011 r.
I OW 100/11

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska (spr.).

Sędziowie NSA: Joanna Banasiewicz, del. Leszek Kiermaszek.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty Gryfińskiego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą Gryfińskim a Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w Gryfinie w przedmiocie wskazanie organu właściwego do rozpoznania wniosku (...) Sp. z o.o. z siedzibą w C. o zwrot wydatków związanych z przechowywaniem pojazdu marki (...) o numerze rejestracyjnym (...). postanawia: wskazać Starostę Gryfińskiego jako organ właściwy do rozpoznania wniosku

Uzasadnienie faktyczne

Starosta Gryfiński, działając na podstawie art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej powoływana jako p.p.s.a.), wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą Gryfińskim a Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w Gryfinie przez wskazanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Gryfinie jako organu właściwego do rozpoznania sprawy dotyczącej zwrotu wydatków związanych z przechowywaniem pojazdu.

W uzasadnieniu wniosku Starosta Gryfiński stwierdził, że postanowieniem z dnia (...) marca 2011 r., wydanym na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. w zw. z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy- Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2010 r. Nr 152, poz. 1018- dalej powoływana jako ustawa o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym), Naczelnik Urzędu Skarbowego w Gryfinie uznał, że nie jest właściwy do rozpoznania żądania zgłoszonego przez (...) Sp. z o.o. z siedzibą w C. o zwrot wydatków związanych z przechowywaniem pojazdu marki (...) nr rejestracyjny (...). Na powyższe postanowienie Starosta Gryfiński oraz strona postępowania złożyli zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie, który postanowieniem z dnia (...) maja 2011 r. utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji.

Starosta Gryfiński stwierdził, że nie zgadza się ze stanowiskiem organów skarbowych. Powołał się przy tym na art. 13 ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym, który stanowi, że Skarb Państwa ponosi koszty przechowywania pojazdów, które powstały po upływie terminu, o którym mowa w art. 130a ust. 10 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, wobec pojazdów, których 6- miesięczny termin od dnia usunięcia upłynął w okresie od dnia 11 czerwca 2009 r. do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Nadto organ podał, że w całości podziela pogląd zawarty w piśmie Departamentu Prawnego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia (...) grudnia 2010 r., w którym przyjęto, że podmiotami właściwymi w zakresie zwrotu wydatków związanych z przechowywaniem usuniętych z drogi pojazdów oraz przyznania należnego z tego tytułu wynagrodzenia w przypadku pojazdów, których 6- miesięczny termin od dnia ich usunięcia upłynął w okresie od 11 czerwca 2009 r. do dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej, są właściwi miejscowo naczelnicy urzędów skarbowych.

W odpowiedzi na powyższy wniosek Naczelnik Urzędu Skarbowego w Gryfinie, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł o rozstrzygnięcie zaistniałego sporu kompetencyjnego poprzez wskazanie Starosty Gryfińskiego jako organu właściwego w sprawie. Uzasadniając swoje stanowisko, organ podniósł, że pogląd wyrażony przez Starostę Gryfińskiego, iż to urząd skarbowy winien orzekać o kosztach dozoru nie znajduje uzasadnienia w aktualnym stanie prawnym. Powołany przez wnioskodawcę art. 13 ustawy o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym wskazuje jedynie źródło finansowania kosztów parkowania, nie zaś tryb przyznawania wynagrodzenia. Tryb przyznawania wynagrodzenia reguluje obecnie art. 130a ust. 10h ustawy Prawo o ruchu drogowym, który jako przepis szczególny wyklucza stosowanie ogólnych zasad wynikających z art. 102 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i w wydanych do tej ustawy przepisów wykonawczych, w tym rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 kwietnia 2002 r. w sprawie rozciągnięcia stosowania przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wobec powyższego, w ocenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Gryfinie, jakkolwiek to Skarb Państwa poniesie koszty przechowywania pojazdu, to orzekanie w tym przedmiocie nie znajduje się w zakresie działania urzędów skarbowych.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej w skrócie p.p.s.a.) sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 wskazanej ustawy p.p.s.a. sprawy te rozpoznaje Naczelny Sąd Administracyjny, a do ich rozstrzygania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym

Przez spór o kompetencyjny, o którym mowa w art. 4 wskazanej wyżej ustawy należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej uważają się za właściwe w sprawie (spór pozytywny) lub też każdy z organów uważa się za niewłaściwy (spór negatywny).

W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia ze sporem negatywnym, który powstał pomiędzy Starostą Gryfińskim i Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w Gryfinie. Do sporu doszło w sprawie z wniosku (...) Sp. z o.o. z siedzibą w C. z dnia (...) stycznia 2011 r. o zwrot wydatków związanych z przechowywaniem pojazdu.

Zgodnie z art. 130a ust. 10h ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2008 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 10d i 10 i. Decyzję o zapłacie tych kosztów wydaje starosta. Przepis ten został dodany przez art. 1 pkt 10 lit. k) ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy- Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2010 r. Nr 152, poz. 1018) zmieniającej z dniem 4 września 2010 r. ustawę Prawo o ruchu drogowym. W tej ostatnio powołanej ustawie zmieniającej zamieszczone zostały również regulacje międzyczasowe. Nowela ta w art. 13 rozstrzygnęła o kosztach przechowywania pojazdów, które powstały po upływie terminu, o którym mowa w art. 130a ust. 10 Prawa o ruchu drogowym w brzmieniu dotychczasowym. Podkreślić przy tym należy, że rozstrzygając o kosztach, ustawodawca wskazał ogólnie na Skarb Państwa, bez wskazania statio fisci; jednocześnie jednak nie rozstrzygnięto w sposób odmienny, niż wskazany w znowelizowanym przepisie art. 130a ust. 10h Prawa o ruchu drogowym, o organie orzekającym w tego rodzaju przypadkach.

Uwzględniając powyższe regulacje stwierdzić należy, że organem właściwym w rozpoznawanej sprawie jest Starosta Gryfiński. Wniosek o zwrot wydatków za przechowywanie pojazdu został złożony w dniu (...) stycznia 2011 r. Oznacza to, że postępowanie w tej sprawie zostało wszczęte po nowelizacji art. 130a Prawa o ruchu drogowym i dodaniu do niego ust. 10h w obowiązującym nadal brzmieniu. Ten zaś przepis wprost wskazuje starostę jako organ właściwy do załatwienia tego rodzaju wniosków.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie na podstawie art. 15 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.