Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2749383

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 27 listopada 2019 r.
I OSK 319/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Dybowski.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wojewody (...) o sprostowanie oczywistej omyłki w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2019 r. sygn. akt I OSK 319/18 w sprawie skargi kasacyjnej (...) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lipca 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 571/17 w sprawie ze skargi Gminy Miejskiej (...) na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) marca 2017 r. nr (...) w przedmiocie zwrotu nieruchomości postanawia:

I. sprostować rubrum wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2019 r. sygn. akt I OSK 319/18 w ten sposób, że po oznaczeniu sędziego NSA Macieja Dybowskiego usunąć skrót " (spr.)", natomiast po oznaczeniu sędziego del. WSA Macieja Busza dodać skrót " (spr.)";

II. oddalić wniosek o sprostowanie punktu 2 (drugiego) sentencji wyroku

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 18 września 2019 r. sygn. akt I OSK 319/18 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie skargi kasacyjnej (...) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lipca 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 571/17 w sprawie ze skargi Gminy Miejskiej (...) na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) marca 2017 r. nr (...) w przedmiocie zwrotu nieruchomości 1. oddalił skargę kasacyjną; 2. zasądził od Wojewody (...) na rzecz Gminy Miejskiej (...) kwotę 257 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Pismem z 7 listopada 2019 r. Wojewoda (...), reprezentowany przez r.pr. J.L. wniósł o sprostowanie ww. wyroku przez "prawidłowe określenie w punkcie 2 sentencji wyroku strony obowiązanej do zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego" (k. 268-269 akt sądowych).

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) Sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012 r., s. 414, uw. 3).

W sentencji wyroku z 18 września 2019 r. sygn. akt I OSK 319/18, wskutek oczywistej omyłki przy sporządzaniu komputerowego wydruku sentencji wyroku, nieprawidłowo wskazano sędziego sprawozdawcę. Nie ulega wątpliwości, że - zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Izby Ogólnoadministracyjnej - sprawozdawcą w sprawie I OSK 319/18 został wyznaczony s. del. WSA Maciej Busz a nie sędzia NSA Maciej Dybowski (k. 211 akt sądowych). Błąd ten ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej W celu usunięcia ww. niezgodności, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia.

Instytucja sprostowania omyłki służy usunięciu niezgodności pomiędzy rzeczywistą wolą i wiedzą Sądu, a ich wyrażeniem na piśmie (K. Piasecki w: Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem, W. Pr. 1989 t. 2, s. 564 uw. 2; J. P. Tarno, - op. cit., s. 414, uw. 4).

W pkt 2 sentencji wyroku I OSK 319/18 Naczelny Sąd Administracyjny zasądził kwotę 257 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego od Wojewody (...) na rzecz Gminy Miejskiej (...). Wyrok został ogłoszony przez odczytanie sentencji, a sędzia sprawozdawca podał ustnie zasadnicze powody rozstrzygnięcia (k. 223 akt sądowych). W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a. (s. 35 uzasadnienia wyroku I OSK 319/18).

Sprostowaniu mogą podlegać niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (art. 156 § 1 p.p.s.a.). Nie można uznać, że zmiana podmiotowa dokonana w sentencji wyroku, której skutkiem byłoby uwzględnienie wniosku Wojewody, mieściła się w powyższym katalogu. Zmiana w takim zakresie byłaby merytoryczną ingerencją w treść prawomocnego wyroku a nie jego sprostowaniem. Nie zachodzi bowiem okoliczność, że przez omyłkę doszło do tzw. literówki, w sposób oczywisty wskazano nieprawidłowy podmiot, czy też pominięto część jego nazwy (postanowienia NSA z: 8 kwietnia 2016 r. I OSK 1691/14; 6 grudnia 2016 r. II GSK 2933/14; 9 lipca 2019 r. II FSK 2470/15). W myśl wniosku o sprostowanie, w miejsce Wojewody, należałoby wpisać imiona i nazwiska 23 skarżących kasacyjnie. Gdyby wolą Sądu było zasądzenie od skarżących kasacyjnie kosztów postępowania kasacyjnego, to z pewnością Skład Orzekający zauważyłby powyższą niezgodność przy sporządzaniu sentencji wyroku i składaniu na nim podpisów. Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszym postępowaniu nie jest władny kontrolować, a tym bardziej zmieniać wyroku I OSK 319/18.

Na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie II sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.