Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2723490

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 24 września 2019 r.
I OSK 2268/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 24 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej K. Sp. z o.o. Sp.k. (...) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Sz 303/19 w sprawie ze skargi K. Sp. z o.o. Sp.k. (...) na decyzję Okręgowego Inspektora pracy w (...) z dnia (...) stycznia 2019 r. nr (...) w przedmiocie nakazu inspekcji pracy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Uzasadnienie faktyczne

Nakazem z (...) października 2018 r. nr (...) Inspektor Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy, nakazał K. Sp. z o.o. sp.k. (...) (dalej: "skarżąca"):

1. przeprowadzić badania i pomiary mikroklimatu na stanowiskach pracy związanych z tzw. "Obsługą LADY", zorganizowanych w Markecie nr (...) w S. przy ul. T. (...). Termin wykonania: (...) grudnia 2018 r.;

2. zapewnić pracownikom wykonującym prace w chłodni i mroźni na terenie marketu nr (...) w (...) indywidualne kurtki (chroniące ciało i głowę przed niskimi temperaturami) lub "dyżurne kurtki" do pracy w chłodni i mroźni, które nie będą miały niepożądanego wpływu takiego użytkowania (użytkowania przez wielu pracowników tej samej kurtki) na zdrowie i higienę użytkowników. Termin wykonania: (...) grudnia 2018 r. Podstawa prawna: art. 11 pkt 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, art. 207 § 2 pkt 1 oraz art. 2379 § 1 i § 2 ustawy Kodeks pracy, § 5 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy;

3. zapewnić odzież roboczą pracownikom marketu nr (...) w S., wykonującym prace na stanowisku "sprzedawcy-kasjera" działu Food/Non Food/Kasy/Przyjęcia towaru/Owoce-warzywa/praca na zewnątrz oraz sprzedawcy-kasjera - piekarnia, ponieważ odzież własna pracowników nałożona na ich kończyny dolne lub je przykrywająca może ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu. Termin wykonania: (...) grudnia 2018 r. Podstawa prawna: art. 11 pkt 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, art. 207 § 2 pkt 1 w związku z art. 2377 § 1 pkt 1 oraz § 2 i § 4 ustawy Kodeks pracy.

Okręgowy Inspektor Pracy w (...) decyzją z (...) stycznia 2019 r. nr (...), po rozpatrzeniu odwołania postanowił:

- uchylić decyzję nr 2 zawartą w nakazie Inspektora Pracy w części dotyczącej podstawy prawnej decyzji i określić podstawę prawną decyzji jako art. 11 pkt 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 623 z późn. zm.), art. 207 § 2 pkt 1, art. 2379 § 1 i § 2, art. 23715 § 1 k.p. oraz § 39c rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650 z późn. zm.) w związku z § 5 załącznika nr 2 do ww. rozporządzenia, a w pozostałej części utrzymać ją w mocy,

- utrzymać w mocy decyzję nr 3 zawartą w nakazie w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z 10 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Sz 303/19 oddalił skargę skarżącej na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w (...) z (...) stycznia 2019 r.

Na powyższy wyrok skarżąca złożyła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji nr 2 i 3 zawartych w nakazie inspektora pracy z (...) października 2018 r., które zostały utrzymane w mocy w zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku wskazała, że obowiązki, które mogą ją obciążać w związku z decyzją będą wywoływać konsekwencje nie tylko dla marketu w Stargardzie jako zakładu pracy (kontrolowanego w rama postępowania). Skarżąca jako pracodawca ma obowiązek przepisy dotyczące odzieży roboczej i środków ochrony indywidualnej stosować we wszystkich należących do nie marketach w całej Polsce.

Skarżąca wyjaśniła, że jeśli przyjąć, iż wykonanie decyzji nr 2 może polegać wyłącznie na zapewnieniu kurtek indywidualnych, to oznacza, że skarżąca może być zobowiązana do zakupu kurtek na kwotę (...) zł. Koszt kurtki ocieplonej zapewnianej przez skarżącą to kwota (...) zł. W każdym markecie potrzebnych byłoby około 20 kurtek. Koszt dla marketu wyniósłby (...) zł. Tym samym zakup kurtek dla wszystkich (...) marketów wymaga inwestycji (...) zł. Natomiast jeśliby uznać, że wykonanie decyzji nr 3 oznacza zapewnienie każdemu pracownikowi spodni roboczych (termicznych), to będzie dla skarżącej obowiązek poniesienia kosztu w kwocie (...) zł. W praktyce bowiem wszyscy pracownicy marketów skarżącej wykonują ręczne prace transportowe. Koszt spodni ocieplanych to kwota 170,10 zł. Dlatego też kwota minimalna, którą w sumie musiałaby ponieść skarżąca chcąc w pełni wykonać decyzję, oznacza wydatek ok. (...) mln złotych. W ocenie skarżącej występuje więc przesłanka wstrzymania decyzji, w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, tj. poniesienia ogromnego kosztu zakupu dodatkowej odzieży roboczej.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Okręgowy Inspektor Pracy w (...) wniósł o oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jako bezzasadnego.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części stanowi odstępstwo od generalnej reguły wykonalności zaskarżonego aktu lub czynności i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W świetle powołanego przepisu, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia wystąpienia negatywnych następstw jego wykonania. Tym samym wnioskodawca powinien dołączyć do wniosku stosowne dokumenty, które pozwoliłyby sądowi ocenić prawdopodobieństwo i rozmiar szkody lub skutków finansowych powstałych w związku z egzekucją zaskarżonego aktu lub czynności. W tym miejscu należy podkreślić, że użyte przez ustawodawcę pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" są pojęciami nieostrymi, tzn. takimi które nabierają treści w realiach konkretnej sprawy sądowoadministracyjnej. O znacznej szkodzie można mówić, jeżeli nie będzie mogła być ona wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z 31 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 271/09). Wobec powyższego, strona zobowiązana jest we wniosku skonkretyzować rodzaj grożącej jej szkody na skutek wykonania aktu. W przeciwnym razie sąd badający wniosek nie będzie mógł dokonać analizy, czy wnioskodawca rzeczywiście spełnia przesłanki zastosowania wobec niego tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowym, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje powstanie niebezpieczeństwa, o jakim mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Zwrócić należy uwagę, że zaskarżona decyzja nakłada na skarżącą obowiązek zapewnienia odzieży ochronnej, wymienionej w zaskarżonej decyzji, jedynie dla wskazanej grupy pracowników marketu nr (...) w (...). Tym samym nie można zgodzić się z argumentacja skarżącej, iż kwota minimalna, którą w sumie musiałaby ponieść chcąc w pełni wykonać decyzję, stanowi wydatek niemal (...) mln złotych. Wskazana przez skarżącą kwota odnosi się bowiem do poniesienia wydatku zakupu odzieży dla pracowników zatrudnionych w (...) marketach na terenie całej Polski. Takiego obowiązku natomiast zaskarżona decyzja nie nakłada.

Jednocześnie wskazać należy, że w niniejszej sprawie skarżąca w żaden sposób nie umożliwiła dokonania oceny, czy w stosunku do niej zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody z uwagi na poniesienie wydatków związanych z zakupem dodatkowej odzieży roboczej. Skarżąca przedstawiła bowiem jedynie jakie wydatki mogłaby ponieść w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże nie nadesłała dokumentów, które pozwoliłyby Sądowi w sposób kompleksowy ocenić jej sytuacji finansowej. Przede wszystkim, z wniosku nie wynika, jakie dochody skarżąca uzyskuje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, jakim dysponuje majątkiem i jakie ponosi koszty bieżącej działalności. Przykładowo, nie przedstawiła informacji dotyczących posiadanego majątku (wynikających np. z ewidencji środków trwałych), czy księgi przychodów i rozchodów zawierającej przychody i koszty prowadzonej działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił wniosek jako bezzasadny oddalić.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.