Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1239408

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 23 listopada 2012 r.
I OPP 34/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Ryms (sprawozdawca).

Sędziowie NSA: Zofia Flasińska, Marek Stojanowski.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, sygn. akt III SO/Kr 4/12 w sprawie z wniosku J. J. o wymierzenie grzywny Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Krakowie - aplikantowi radcowskiemu A. B. postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 19 października 2012 r. J. J. złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie z jego wniosku o wymierzenie grzywny Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Krakowie - aplikantowi radcowskiemu A. B., żądając stwierdzenia przewlekłości postępowania oraz wymierzenia Sądowi grzywny.

Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 14 lutego 2012 r. (data stempla pocztowego) J. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wymierzenie grzywny Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Krakowie - aplikantowi radcowskiemu A. B., wskazując na naruszenie art. 4171 § 1 Kodeksu cywilnego. Zarządzeniem z dnia 22 lutego 2012 r. Przewodniczący Wydziału, informując o treści art. 54 § 2, art. 55 § 1 i art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), wezwał skarżącego o sprecyzowanie wniosku przez podanie, o wymierzenie której z wyżej wymienionych grzywien wnosi. W odpowiedzi na wezwanie J. J. pismem z dnia 2 marca 2012 r. wskazał, że podstawę jego żądania stanowi art. 287 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zarządzeniem z dnia 7 marca 2012 r. Przewodniczący Wydziału wyznaczył termin posiedzenia niejawnego na dzień 21 marca 2012 r. Postanowieniem z dnia 21 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wniosek J. J. o wymierzenie grzywny Okręgowej Izbie Radców Prawnych - aplikantowi radcowskiemu A. B., stwierdzając, że sprawa której wniosek dotyczy nie mieści się w kognicji sądów administracyjnych. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 9 maja 2012 r. W dniu 15 maja 2012 r. J. J. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 lipca 2012 r. akta wraz z zażaleniem zostały przedstawione Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, który po dostrzeżeniu braku wpisu sądowego od zażalenia, zwrócił akta sprawy Sądowi I instancji. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 lipca 2012 r. J. J. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. W zażaleniu z dnia 16 sierpnia 2012 r. na powyższe zarządzenie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 sierpnia 2012 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez złożenie wniosku na urzędowym formularzu. Następnie zarządzeniem z dnia 20 września 2012 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia przez złożenie 1 egzemplarza zażalenia z dnia 16 sierpnia 2012 r.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga na przewlekłość postępowania podlega oddaleniu, albowiem nie doszło do naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Dz. U. Nr 179, poz. 1843 z późn. zm., zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to, iż ustawodawca uznał za przewlekłe postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy.

W tej sprawie nie można zarzucić Sądowi przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki. Wniosek o wymierzenie grzywny Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Krakowie - aplikantowi radcowskiemu A. B. został odrzucony postanowieniem z dnia 21 marca 2012 r., czyli po upływie jednego miesiąca od jego złożenia. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 9 maja 2012 r., złożone zaś na to postanowienie zażalenie z dnia 15 maja 2012 r. nie może zostać rozpoznane, obecnie bowiem toczy się postępowanie w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy.

Mając powyższe względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie stwierdzając, że w tym postępowaniu nie można mówić o przewlekłości w rozumieniu przepisów ustawy.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.