I NSP 1/19, Warunek „przytoczenia okoliczności uzasadniających żądanie” w skardze na przewlekłość postępowania. - Postanowienie Sądu Najwyższego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2652509

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2019 r. I NSP 1/19 Warunek „przytoczenia okoliczności uzasadniających żądanie” w skardze na przewlekłość postępowania.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN Antoni Bojańczyk.

Sędziowie SN: Marek Dobrowolski (spr.), Mirosław Sadowski.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie ze skargi W. S. na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w (...) w sprawie VI ACa (...), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 21 marca 2019 r., odrzuca skargę.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 7 stycznia 2019 r. W. S. wniósł sporządzoną osobiście skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki domagając się: stwierdzenia przewlekłości postępowania Sądu Apelacyjnego w (...) polegającej na nierozpoznaniu wniosku o wznowienie postępowania w sprawie VI ACa (...), a także podjęcia działań dyscyplinarnych przeciwko sędziom, którzy nie podjęli właściwych działań w celu wyznaczenia terminu do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w dniu 28 września 2018 r. złożył do Sądu Apelacyjnego w (...) wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (...) VI Wydział Cywilny z dnia 29 czerwca 2018 r., sygn. akt VI ACa (...), który zdaniem skarżącego do chwili złożenia skargi nie został rozpatrzony, a nawet nie wyznaczono terminu rozprawy. W jego opinii należy więc uznać, że postępowanie w opisywanej sprawie trwa dłużej niż jest to konieczne dla wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla jej rozstrzygnięcia. Ponadto przyczyną takiego stanu rzeczy w ocenie skarżącego jest fakt, że w (...) "S." w L. i (...) Związku (...) działa zorganizowana grupa przestępcza, która ma do swojej dyspozycji sędziów, prokuratorów i policjantów, jednak skarżący nie wskazał wprost jakie działania tych osób miałyby opóźniać postępowanie.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych (tzw. przymus adwokacko - radcowski), przy czym wymogu tego nie stosuje się w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej (art. 871 § 2 i 3 k.p.c.). Przymus adwokacko - radcowski stosuje się więc także do rozpoznawanej przez Sąd Najwyższy skargi na przewlekłość postępowania uregulowanej w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 75). Skarga sporządzona przez samą stronę, pozbawioną zdolności postulacyjnej, jest z mocy ustawy niedopuszczalna (zob. zasada prawna - uchwała Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2004 r., III SSP 42/04, OSNP 2005 Nr 5, poz. 71, także: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 2017 r., III SPP 32/17, LEX nr 2310104).

Przedmiotowa skarga na przewlekłość postępowania wniesiona przez stronę osobiście, ze względu na powyższy wymóg oraz brak okoliczności uzasadniających zastosowanie art. 871 § 2 k.p.c., dotknięta jest brakiem nieusuwalnym, co powoduje konieczność jej odrzucenia bez wzywania do uzupełnienia tego braku na podstawie art. 370 w zw. z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. oraz w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze.

Ze względu na powyższe, w szczególności z uwagi, że skarżący naruszył określony w art. 871 § 1 k.p.c. wymóg, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.