Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1773373

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 29 maja 2015 r.
I GZ 293/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Robotowska.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia F. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 lutego 2015 r. sygn. akt III SA/Gl 1245/14 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia (...) czerwca 2014 r. nr (...) w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej za zaległości w podatku akcyzowym postanawia:

1.

uchylić zaskarżone postanowienie;

2.

wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 23 lutego 2015 r. w sprawie ze skargi F. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia (...) czerwca 2014 r., w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wraz ze skargą strona złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nr (...) w całości. Wniosek umotywowany został przez pełnomocnika procesowego skarżącego tym, że strona nie jest w stanie bez istotnego uszczerbku dla siebie spłacić kwoty zobowiązań określonych zaskarżonymi decyzjami. Wykonanie tych decyzji doprowadzi w istocie do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw. W szczególności do olbrzymich trudności finansowych skarżącego, a w konsekwencji do jego bankructwa poprzez licytację jego majątku. Podkreślono w uzasadnieniu wniosku, że pozbawienie wnioskodawcy środków finansowych przed rozpoznaniem sprawy przez sądy administracyjne spowoduje skutki, które w żadnym wypadku "nie będą mogły być odwrócone", nawet w sytuacji korzystnego dla strony wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, czy też Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach strona skarżąca, składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przywołała de facto jedynie ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania aktu administracyjnego, zawarte w art. 61 § 3 p.p.s.a., jednakże okoliczności faktyczne, które przywołała w uzasadnieniu wniosku, mające być odzwierciedleniem przesłanek ustawowych opierają się praktycznie jedynie na hipotetycznym wnioskowaniu o możliwości nastąpienia określonych skutków. Sąd pierwszej instancji podkreślił, iż nie jest wystarczające jedynie samo stwierdzenie, że okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występują w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

W związku z powyższym Sąd stwierdził, iż strona w rzeczywistości nie wykazała występowania w sprawie realnych i rzeczywistych przesłanek skutkujących uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł F. L., żądając uchylenie zaskarżonego postanowienia i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Gliwicach.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 133 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 166 § 1 p.p.s.a., art. 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a oraz naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a.

W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, iż przesłał do Sądu pierwszej instancji tytuły wykonawcze wystawione na F. L. i wskazał, iż kwota po potrąceniach związanych z egzekucją wynikającą z tytułów wykonawczych łącznie spowoduje, iż skarżący będzie dysponował kwotą 440,23 zł miesięcznie, która to kwota faktycznie nie pozwoli stronie na pokrycie minimum życiowego.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego dokonana przez Sąd pierwszej instancji ocena argumentów skarżącego zawartych we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, w kontekście ustawowych przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, była nieprawidłowa.

Analizując pod tym kątem: wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, dokumenty dołączone do wniosku o przyznanie prawa pomocy - tj. tytuły wykonawcze z dnia (...) października 2014 r., zażalenia i zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja wymaga wstrzymania.

W zażaleniu na zaskarżone postanowienie strona wskazała, iż z dokumentów dołączonych do wniosku o przyznanie prawa pomocy, tj. tytułów wykonawczych z (...) października 2014 r. wynika, iż w stosunku do skarżącego toczą się liczne postępowania egzekucyjne, których łączne wykonanie zagrozi w sposób znaczący sytuacji finansowej skarżącego. Przedmiotowe tytuły wykonawcze wystawione są na znaczne kwoty tj. od 9 792 zł do 113 130 zł. Do akt sprawy dołączone zostały również liczne zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego przez Dyrektora Izby Celnej w K.

Z przedstawionych w zażaleniu informacji oraz załączonych na ich potwierdzenie dokumentów wynika, iż uprawdopodobnił wykonanie zaskarżonej decyzji, w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej F. L. jako prezesa zarządu spółki "F." sp. z o.o. z siedzibą w R., może doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków. Konsekwencją wykonania decyzji jest, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, możliwość spowodowania trudnej sytuacji materialnej, a ponadto wykonanie decyzji może spowodować ciężkie nieodwracalne konsekwencje, których w większości skarżący nie będzie mógł odwrócić nawet w sytuacji uwzględnienia skargi.

W świetle tego, co powiedziano wyżej zażalenie zasługiwało na uwzględnienie, a wzgląd na ekonomikę postępowania skłonił Naczelny Sąd Administracyjny nie tylko do uchylenia zaskarżonego postanowienia lecz także do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.

Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 188 oraz art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.