Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1549149

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 16 października 2014 r.
I GSK 1745/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Kręcisz.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 16 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku "K." Sp. z o.o. w Ś. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej "K." Sp. z o.o. w Ś. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 maja 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 435/14 w sprawie ze skargi "K." Sp. z o.o. w Ś. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia (...) września 2011 r. nr (...) w przedmiocie podatku akcyzowego za czerwiec 2009 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 16 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu o sygn. akt I GSK 435/14 oddalił skargę "K." sp. z o.o. w Ś. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia (...) września 2011 r. w przedmiocie podatku akcyzowego za czerwiec 2009 r.

Spółka od powyższego wyroku Sądu I instancji wniosła skargę kasacyjną.

Pismem z dnia (...) września 2014 r. spółka złożyła ponadto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."). Zdaniem wnioskodawczyni wykonanie przedmiotowej decyzji może wyrządzić znaczną szkodę oraz spowodować trudne do odwrócenia skutki. Podniosła, iż natychmiastowa egzekucja należności spowoduje całkowitą utratę płynności finansowej spółki i uniemożliwi jej funkcjonowanie, co oznacza likwidację działalności i tym samym zwolnienia pracowników. Skarżąca szczegółowo przedstawiła dane jej dotyczące oraz przestawiła dowód wpłaty (...) zł do organu podkreślając, że podjęła spłatę zaległości w ratach o tej wysokości i wystąpiła do organu o rozłożenie zobowiązania na raty.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Cytowany przepis - w powiązaniu z art. 193 p.p.s.a. - znajduje również zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 16 kwietnia 2007 r. o sygn. akt I GPS 1/07.

Z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania aktu jest wykazanie we wniosku, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jego wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania decyzji na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w tym przepisie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przytoczona przez skarżącego okoliczność w postaci niebezpieczeństwa likwidacji przedsiębiorstwa w razie wykonania zaskarżonej decyzji - uzasadnia zastosowanie w niniejszej sprawie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

W związku z argumentami przedstawionymi przez spółkę we wniosku Sąd uznaje, że prawdopodobne jest, iż wykonanie zaskarżonej decyzji zagrozi istnieniu prowadzonego przez nią przedsiębiorstwa. Konieczność natychmiastowej spłaty zobowiązania prowadziłaby do konieczności wyzbycia się składników majątkowych niezbędnych do prowadzenia działalności, co w konsekwencji oznaczałoby niemożność jej kontynuacji i likwidację. Jeśli w niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zakończyłoby się ostatecznie wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, to wcześniejsze wykonanie tej decyzji sprawiłoby, że kontrola sądowa okazałaby się wówczas iluzoryczna.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.