Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1239311

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 20 grudnia 2012 r.
I GSK 15/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Józef Waksmundzki.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Dyrektora Izby Celnej w G. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2012 r., sygn. akt I GSK 15/12 o orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego w sprawie ze skargi M. M.- M.-I. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia (...) kwietnia 2011 r. nr (...); (...) w przedmiocie cła antydumpingowego oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2012 r., sygn. akt I GSK 15/12 w ten sposób, że zawarte w nim rozstrzygnięcie poprzedzić cyfrą "1" i dodać punkt "2" o treści: "zasądza od M. M.- M.-I. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w G. kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego".

Uzasadnienie faktyczne

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 listopada 2012 r., sygn. akt I GSK 15/12 oddalił skargę kasacyjną M. M. - M.-I. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 20 października 2011 r., sygn. akt III SA/Gd 262/11.

Pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w G. radca prawny J. A.-Ch. pismem z dnia (...) grudnia 2012 r. wniosła o uzupełnienie powyższego wyroku NSA przez zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Z akt sprawy NSA wynika, że w dniu (...) grudnia 2012 r. złożono odpowiedź na skargę kasacyjną sporządzoną przez pełnomocnika - radcę prawnego, w której zawarto wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu. Takim dodatkowym orzeczeniem jest m.in. rozstrzygnięcie wniosku strony o zwrot kosztów, gdyż według art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204.

W postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym obowiązuje, zgodnie z art. 203 i art. 204 p.p.s.a., zasada finansowej odpowiedzialności za wynik postępowania (zasada rezultatu). Przejawia się ona w nałożeniu na stronę "przegrywającą" sprawę, bez względu na to, czy jest nią skarżący, czy też organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, obowiązku zwrotu kosztów postępowania stronie przeciwnej (zob. Komentarz - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat i M. Niezgódka-Medek, wyd. 4, LEX 2011).

Przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. są podstawą do zasądzenia od strony "przegrywającej" na rzecz strony przeciwnej zwrotu niezbędnych kosztów (art. 205 p.p.s.a.) postępowania kasacyjnego, w tym dla strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego ich wynagrodzenia w wysokości nie wyższej niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach (art. 205 § 2 p.p.s.a.).

Owymi "odrębnymi przepisami", gdy chodzi o stawki opłat z tytułu czynności radców prawnych, są przepisy (§ 14 ust. 2 pkt 2) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.) wydanego na podstawie delegacji zawartej w art. 223 ust. 2 i art. 225 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1059 z późn. zm.).

Przedmiotem sporu na gruncie tej sprawy była należność pieniężna o wartości 130.355 zł. Stosownie do § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6 cyt. rozporządzenia. Przepis § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. stanowi, iż stawki minimalne przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 50.000 zł do 200.000 zł wynoszą 3.600 zł.

Z akt sprawy wynika, iż radca prawny - pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w G. sporządził odpowiedź na skargę kasacyjną (k. 123 akt NSA), w której zawarł wniosek o "zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego według norm przypisanych". Z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z dnia 29 listopada 2012 r. wynika, iż pełnomocnik organu nie brał udział w rozprawie przed tym Sądem. Należy nadmienić, iż pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w G. który sporządził odpowiedź na skargę kasacyjną - prowadził sprawę przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w G. W związku z powyższym stawka wynagrodzenia pełnomocnika powinna być obliczona na podstawie przepisów § 6 pkt 6 i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. NSA zasądzając zwrot kosztów postępowania kasacyjnego - winien przyznać opłatę w wysokości 50% stawki minimalnej (3.600 zł), a więc kwotę 1.800 zł.

Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 157 § 2 i 3 w związku z art. 204 pkt 1 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.