Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3069242

Postanowienie
Sądu Okręgowego w Suwałkach
z dnia 24 września 2020 r.
I Ca 287/20

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: - SO Małgorzata Szostak - Szydłowska Sąd Okręgowy w Suwałkach I Wydział Cywilny po rozpoznaniu w dniu 24 września 2020 r. w Suwałkach na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej w Z. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa M. Ś. i G. Ś. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej w Z. o ustalenie istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego i zobowiązanie do złożenia oświadczenie woli zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 22 lipca 2020 r., sygn. akt I Ca 153/20 postanawia:

odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Pozwana Spółdzielnia Mieszkaniowa w Z. pismem z dnia 9 września 2020 r. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 22 lipca 2020 r., sygn. akt I Ca 153/20, oddalającym apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Suwałkach z dnia 2 marca 2020 r., sygn. akt I C 12/20, powołując się ujawnienie wcześniejszego prawomocnego wyroku z dnia 6 maja 2010 r. sygn. akt I C 98/10 dotyczącego tego samego stosunku prawnego oraz wykrycie takich okoliczności faktycznych i środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Do skargi załączyła korespondencję dotyczącą sprawy sygn. akt I C 98/10 (w tym m.in. odpis pozwu, odpis wyroku) oraz przedłożył internetowy wydruk Odpowiedzi podsekretarza stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa na interpelację nr (...) w sprawie przejęcia przez gminy zasobów mieszkaniowych po byłych PGR. Skarżąca wywodziła, że załączonej odpowiedzi wynika, iż nieodpłatne przekazanie mieszkania gminie lub spółdzielni jest równoznaczne z utratą przez najemcę możliwości nabycia w przyszłości zajmowanego mieszkania na preferencyjnych warunkach, a ewentualna sprzedaż najemcy mieszkania po przejęciu dokonywana jest już na warunkach ustalonych przez sprzedającego, a więc odpowiednio przez gminę lub spółdzielnię.

Uzasadnienie prawne

Sąd ustalił i zważył, co następuje:

Sąd Okręgowy w Suwałkach wyrokiem z dnia 22 lipca 2020 r. w sprawie sygn. akt I Ca 153/20, oddalił apelację pozwanej Spółdzielni mieszkaniowej w Z. od wyroku Sądu Rejonowego w Suwałkach z dnia 2 marca 2020 r., sygn. akt I C 12/20, którym to wyrokiem uznano za bezskuteczne wypowiedzenie dokonane przez pozwaną Spółdzielnię Mieszkaniową w Z. powodom G. Ś. i M. Ś. umowy najmu lokalu mieszkalnego zwartej w dniu 1 marca 2004 r. pomiędzy pozwaną Spółdzielnią Mieszkaniową w Z., a powodem G. Ś. i zobowiązano pozwaną Spółdzielnię Mieszkaniową w Z. do zawarcia umowy przeniesienia własności lokalu mieszkalnego numer (...) w budynku numer (...) położonym w Z. dla której Sąd Rejonowy w Suwałkach VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer (...) na rzecz powodów G. Ś. i M. Ś. na zasadach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej po uiszczeniu przez wyżej wymienionych na rzecz pozwanej spółdzielni wkładu budowlanego w kwocie 2.655,00 zł oraz orzeczono o kosztach procesu.

Przesłanki, na podstawie których można żądać wznowienia postępowania określają przepisy art. 401, 4011 i 403 k.p.c. Są to przesłanki nieważności (art. 401 k.p.c.), tzw. przesłanki restytucyjne (art. 403 k.p.c.) oraz sytuacja gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 4011 k.p.c.). Skarga o wznowienie postępowania może być oparta wyłącznie na powyższych podstawach wznowienia, zaś ich powołanie i uzasadnienie należy do skarżącego.

Zgodnie z art. 410 § 1 k.p.c., Sąd odrzuca m.in. skargę nieopartą na ustawowej podstawie.

Sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 401-403 k.p.c. nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Ocena, czy skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, nie ogranicza się bowiem do badania, czy okoliczności wskazane przez skarżącego dają się podciągnąć pod przewidzianą w ustawie podstawę wznowienia, lecz obejmuje badanie i ustalenie, czy podstawa wznowienia rzeczywiście występuje (por. np.: postanowienia SN z dnia 11 stycznia 2017 r., IV CZ 80/16, Legalis; z dnia 10 kwietnia 2014 r., IV CZ 8/14, Legalis, tak samo postanowienie SN z dnia 28 października 1999 r., II UKN 174/99, OSNAPiUS 2001/4/133).

Skarżąca w niniejszej sprawie w skardze o wznowienie postępowania powołała się na dwojakie podstawy wznowienia. Po pierwsze, podnosiła ujawnienie wcześniejszego prawomocnego wyroku z dnia 6 maja 2010 r. sygn. akt I C 98/10 dotyczącego tego samego stosunku prawnego, a po drugie, twierdziła, że wykryte zostały okoliczności faktyczne i środki dowodowe mogące mieć wpływ na wynik sprawy. Powyższe argumenty odpowiadają podstawom wznowienia określonym w art. 403 § 2 k.p.c. Przepis ten mówi, że można również żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego wyroku, dotyczącego tego samego stosunku prawnego, albo wykrycia takich faktów lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Sąd Okręgowy był więc obowiązany zbadać, czy wskazywane podstawy wznowienia w niniejszej sprawie rzeczywiście występują.

Podkreślić należy, że w podstawie wznowienia unormowanej w art. 403 § 2 k.p.c. chodzi o wyrok, który uprawomocnił się przed wyrokiem objętym skargą i podstawa ta odnosi się do sytuacji procesowych przewidzianych w art. 199 § 1 k.p.c. (art. 379 pkt 3 k.p.c.), które wyłączają wydanie kolejnego wyroku co do tego samego przedmiotu sprawy (sporu) między tymi samymi stronami.

W ocenie Sądu Okręgowego, nie sposób uznać, że okoliczności dotyczące wyroku Sądu Rejonowego w Suwałkach z dnia 6 maja 2010 r. sygn. akt I C 98/10 pozwalają na wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 22 lipca 2020 r., sygn. akt I Ca 153/20. Jak bowiem wynika z załączonego do skargi odpisu (k. 6), wyrok w sprawie o sygn. akt I C 98/10 uprawomocnił się wprawdzie wcześniej niż wyrok, którego dotyczy skarga o wznowienie (tj. w dniu 2 czerwca 2010 r.), lecz nie zapadł on w procesie pomiędzy tymi samymi stronami, które występowały w postępowaniu, którego wznowienia domaga się skarżąca. Sprawa sygn. akt I C 98/10 toczyła się pomiędzy powodami w osobach M. Ś. i G. Ś. a pozwanym R. D. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli. R. D. pełnił wówczas - jak twierdzi skarżąca - funkcję prezesa zarządu pozwanej Spółdzielni i, istotnie, uzasadnienie pozwu wskazuje, że przedmiotem żądania było nakazanie pozwanemu przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego położonego w Z. (...) w prawo własności i przeniesienie tego prawa na rzecz powodów. Nie oznacza to jednak, że stroną procesu w ww. była osoba prawa, tj. Spółdzielnia Mieszkaniowa w Z., gdyż treść wyroku Sądu Rejonowego w Suwałkach z dnia 6 maja 2010 r. sygn. akt I C 98/10 jednoznacznie wskazuje na pozwanego w osobie R. D., zaś przesłanką oddalenia powództwa mógł być, jak się wydaje (skarżąca nie przedłożyła uzasadnienia ww. wyroku), brak legitymacji biernej ww. pozwanego. Tym samym nie zachodziła w rzeczywistości pierwsza z powoływanych podstaw wznowienia postępowania.

Nie doszło również w niniejszej sprawie do wykrycia takich faktów lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Możliwość wznowienia postępowania na podstawie art. 403 § 2 in fine k.p.c. jest uzależniona od łącznego zaistnienia trzech przesłanek: po pierwsze - wykrycia po uprawomocnieniu się wyroku nowych faktów, które istniały w toku postępowania, ale nie zostały w nim powołane, po drugie - możliwości ich wpływu na wynik sprawy oraz po trzecie - niemożności skorzystania z nich przez stronę w poprzednim postępowaniu (post. SN z 26 maja 2011 r., II UZ 11/11, Legalis).

W ocenie Sądu Okręgowego, że powołane przez skarżącą wystąpienie - Odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa na interpelację nr (...) w sprawie przejęcia przez gminy zasobów mieszkaniowych po byłych PGR (k. 7) nie jest faktem ani środkiem dowodowym, o których mowa w art. 403 § 2 k.p.c. Stanowi ono bowiem jedynie pogląd prawny (a nie fakt lub dowód), a ponadto strona mogła z niego skorzystać także w poprzednim postępowaniu, skoro jest ono datowane na dzień 5 sierpnia 2003 r. (k. 7v.). Dodatkowo podkreślić należy, że nawet jeżeli wystąpiłaby wadliwość orzeczenia wynikająca z obrazy prawa materialnego, to nie może być ona kwalifikowana jako ustawowa podstawa wznowienia.

Mając powyższe na względzie, uznając iż w istocie skarga pozwanej Spółdzielni nie jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia, na mocy art. 410 § 1 k.p.c., Sąd Okręgowy orzekł jak na wstępie.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.