Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2704187

Postanowienie
Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
z dnia 29 maja 2019 r.
I ACz 346/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SA Artur Kowalewski (spr.).

Sędziowie: SA Agnieszka Sołtyka, SO del. Zbigniew Ciechanowicz.

Sentencja

Sąd Apelacyjny w Szczecinie Wydział I Cywilny po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2019 r. w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. R. (1), M. R. (2) przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej przy ul. (...) w Ś. o uchylenie uchwały w przedmiocie zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 19 marca 2019 r., sygnatura akt I C 1274/18 postanawia:

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 19 marca 2019 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie odrzucił apelację pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 15 stycznia 2019 r. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, iż odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi pozwanej 30 stycznia 2019 r., zaś apelację nadano w urzędzie pocztowym w dniu 14 lutego 2019 r., a więc po upływie dwutygodniowego ustawowego terminu do jej wniesienia.

Powyższe postanowienie pozwana zaskarżyła w całości, wnosząc o jego uchylenie, ewentualnie o przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Pozwana podniosła, iż z posiadanych przez jej pełnomocnika informacji wynika, iż do odbioru wyroku wraz z jego uzasadnieniem nie doszło w dniu 30 stycznia, lecz w dniu 31 stycznia 2019 r., co wynika z poczynionych przez pełnomocnika zapisków. Z ustaleń pełnomocnika pozwanej wynika, iż mogło dojść do błędnych zapisów lub też błędnego odczytania prezentaty na zwrotnym potwierdzeniu odbioru korespondencji kierowanej do pełnomocnika pozwanej. Ponadto zdaniem pozwanej o terminowości złożenia apelacji świadczy fakt, iż Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych apelacji.

Uzasadnienie prawne

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie okazało się bezzasadne i jako takie podlegało oddaleniu.

Sąd Apelacyjny podziela ustalenia Sądu Okręgowego, że apelacja pozwanej podlegała odrzuceniu jako wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu.

Zgodnie z art. 369 § 1 k.p.c. apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem. Natomiast zgodnie z art. 370 k.p.c. Sąd pierwszej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym apelację wniesioną po upływie przepisanego terminu, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie Nie ma racji skarżąca twierdząc, iż jej pełnomocnik odebrał wyrok wraz z uzasadnieniem w dniu 31 stycznia 2019 r. Zgodnie bowiem z zapisami widniejącymi na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, znajdującym się w aktach sprawy, czynność ta miała miejsce w dniu 30 stycznia 2019 r. Taka data widnieje zarówno obok podpisu pełnomocnika, jak i w miejscu wskazanym jako datownik pocztowy placówki oddawczej i na odwrocie obok podpisu pracownika urzędu pocztowego. Apelację nadano zaś w placówce pocztowej w dniu 14 lutego 2019 r., a więc po upływie terminu wskazanego w art. 369 § 1 k.p.c. Tym samym apelacja podlegała odrzuceniu jako wniesiona po upływie wskazanego w tym przepisie dwutygodniowego terminu. Argument skarżącej wskazujący, iż o zasadności jej stanowiska świadczy fakt, iż Sąd wezwał pozwaną do uzupełnienia braków formalnych jest chybiony. Apelacja została odrzucona niezwłocznie po otrzymaniu z placówki pocztowej zwrotnego potwierdzenia odbioru przez pozwaną wyroku wraz z uzasadnieniem. Nadto wskazać należy, iż pozwana odebrała postanowienie o odrzuceniu apelacji jeszcze przed uzupełnieniem braków formalnych, tj. w dniu 25 marca 2019 r., natomiast pismo uzupełniające braki formalne, do których pozwana została wezwana, zostało nadane w dn. 27 marca 2019 r. Nie dostrzega również skarżąca, że termin do wniesienia apelacji ma charakter ustawowy, co oznacza, że na skutki związane z jego upływem nie mogą mieć wpływu jakiekolwiek czynności sądu, np. poprzez jego przedłużenie.

Zażalenie okazało się zatem nieuzasadnione i podlegało oddaleniu, na podstawie art. 385 k.p.c. związku z art. 397 § 2 k.p.c.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.