C 461/27 - Orzeczenie Sądu Najwyższego - OpenLEX

C 461/27 - Orzeczenie Sądu Najwyższego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1627110

Orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 1928 r. C 461/27

UZASADNIENIE

Uzasadnienie faktyczne

Zważywszy:

- że skarga kasacyjna zarzuca, iż sąd apelacyjny niesłusznie uznał zamieszczony w umowie stron, zawartej 14 grudnia 1922 w Gdańsku, warunek co do zwrotu podwójnego zadatku w funtach angielskich za nieważny z mocy art. 6 ustawy z 17 grudnia 1921 r. o środkach naprawy państwowej gospodarki skarbowej (Dz. U. z 1921 r. Nr 103, poz. 741), albowiem skoro umowa ta była zawarta na terytorjum Wolnego Miasta Gdańska, nie mógł tu mieć zastosowania wyżej powołany przepis art. 6 ustawy z 17 grudnia 1921, który stanowiąc, że umowy obustronnie obowiązujące między obywatelami polskimi, zamieszkałymi na obszarze Rzeczypospolitej, mogą być zawierane tylko w walucie polskiej, miał na myśli nie zamieszkanie w sensie art. 26 k.c.p., lecz pobyt w chwili zawarcia umowy, czyli dotyczy jedynie przypadków, gdy umowa była zawarta pomiędzy obywatelami polskimi na terytorjum Rzeczypospolitej;

- że zarzut powyższy nie może być uwzględniony wobec brzmienia art. 6 ustawy z 17 grudnia 1921, który mówi nie o zawartych na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej umowach, lecz o umowach, zawartych między zamieszkałymi na obszarze Rzeczypospolitej obywatelami polskimi, bez względu na miejsce zawarcia umowy i miejsce chwilowego w czasie jej zawarcia pobytu kontrahentów;

- że również drugi argument, przytoczony w skardze kasacyjnej, celem wykazania błędności wniosku sądu apelacyjnego o nieważności powyższego warunku umowy z 14 grudnia 1922, jest nietrafny, gdyż aczkolwiek art. 6 ustawy z 17 grudnia 1921 został uchylony przez p. d § 14 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 14 kwietnia 1924 r. o zmianie ustroju pieniężnego (Dz. U. z 1924 r. Nr 34, poz. 351), jednak uchylenie to nie mogło pociągnąć za sobą wskrzeszenia mocy tych umów, które, będąc zawarte pod rządem ustawy z 17 grudnia 1921 z pogwałceniem przepisu art. 6 tej ustawy, od samego początku dotknięte były bezwzględną nieważnością; z tych zasad sąd najwyższy skargę kasacyjną oddala.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.