II SA/Op 224/20 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3056358

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 24 września 2020 r. II SA/Op 224/20

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu po rozpoznaniu w dniu 24 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. i J. P. na uchwałę Rady Miasta Opola z dnia 28 maja 2015 r., Nr XI/163/15 w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy postanawia

1) odrzucić skargę,

2) zwrócić skarżącym J.

P. i J. P. solidarnie kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem procesowym z dnia 9 lipca 2020 r., J. P. i J. P., reprezentowani przez radcę prawnego J. S. (dalej też "strona") wnieśli skargę na uchwałę Rady Miasta Opola z dnia 28 maja 2015 r., Nr XI/163/15, w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Opola (dalej też "organ") wniósł o odrzucenie skargi, względnie jej oddalenie. Wniosek o odrzucenie skargi uzasadnił tym, iż strona nie wykazała w jaki sposób zaskarżona uchwała narusza jej interes prawny, stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Opolu z dnia 7 sierpnia 2020 r. wezwano stronę skarżącą do: - wykazania, że przed wniesieniem skargi wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą i w tym celu nadesłanie wystosowanego do organu wezwania wraz z potwierdzeniem daty jego wniesienia.

Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braku w terminie 7 dni, spowoduje odrzucenie skargi.

Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 12 sierpnia 2020 r. - do rąk osoby upoważnionej do odbioru przesyłek, N. W., co potwierdza pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (k-67 akt sąd.).

Z akt sprawy wynika, że do dnia wydania niniejszego postanowienia, strona skarżąca nie wykonała zobowiązania.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi sąd zobowiązany jest do ustalenia jej dopuszczalności. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", skarga podlega odrzuceniu, jeśli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Kontrola sądowa w tym zakresie wykazała, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna. Wnosząc skargę na uchwałę organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego wydaną przed dniem 1 czerwca 2017 r., strona skarżąca zobowiązana jest do wyczerpania szczególnego trybu jej zaskarżenia.

Zgodnie bowiem z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 506, z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą o samorządzie gminnym", w jej brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r. (por. Dz. U. z 2016 r. poz. 446), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

Z przytoczonego przepisu wynika, że wezwanie do usunięcia naruszenia jest obligatoryjnym elementem skuteczności wniesienia skargi na uchwałę organu gminy. Z regulacją tą koresponduje art. 52 § 4 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.), wedle którego w przypadku aktów innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.

Ponadto zakres kontroli został przez ustawodawcę ograniczony treścią art. 52 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia.

Z kolei, stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.), w przypadku, o którym mowa m.in. w art. 52 § 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W uchwale z 2 kwietnia 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. znajduje zastosowanie do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (por. uchwała siedmiu sędziów NSA z 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, dostępna na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tym miejscu odnotowania wymaga, że wprawdzie przepisami art. 2 pkt 1 oraz art. 9 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935) z dniem 1 czerwca 2017 r. został zniesiony zawarty w wyżej przytoczonym przepisie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym obowiązek wzywania organu do usunięcia naruszenia prawa, a przepis art. 52 § 4 p.p.s.a. został uchylony oraz zmieniony został termin określony w art. 53 § 2 p.p.s.a., jednakże na mocy art. 16 i art. 17 ust. 2 powołanej ustawy zmieniającej, zmiany te dotyczą wyłącznie aktów lub czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie tej ustawy. W konsekwencji wystąpienie z wezwaniem w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym warunkuje, możliwość skutecznego zaskarżenia uchwały podjętej przed dniem 1 czerwca 2017 r. i warunek ten ma zastosowanie w niniejszej sprawie, w której przedmiotem skargi jest uchwała z dnia 28 maja 2015 r.

Strona skarżąca została wezwana do wykazania, że wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą. Wezwanie w tym przedmiocie strona skarżąca odebrała w dniu 12 sierpnia 2020 r. Stąd, wyznaczony termin 7 dni do wykonania wezwania rozpoczął bieg w dniu 13 sierpnia 2020 r. i zakończył się w dniu 19 sierpnia 2020 r. (środa).

Strona skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie. Należało przyjąć, że nie wykazała spełnienia warunku przedsądowego wezwania z art. 52 § 1 p.p.s.a., co skutkowało stwierdzeniem niedopuszczalności skargi, na podstawie wskazanego wyżej art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił i orzekł, jak w punkcie 1 sentencji.

Orzeczenie o zwrocie kosztów zawarte w punkcie 2 sentencji uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.