Zniesienie współwłasności - OpenLEX

Bełczącki Robert Marek, Zniesienie współwłasności

Procedury
Status: Aktualna
Wersja od: 7 listopada 2019 r.
Autorzy:

Zniesienie współwłasności

Zniesienie współwłasności

Zniesienie współwłasności

Zniesienie współwłasności uczestnik uczestnik brak odpowiedzi zgłaszanie żądań i wniosków oraz przedstawianie twierdzeń i dowodów na ich poparcie możliwe zachowania sąd przewodniczący skład orzekający sąd przewodniczący skład orzekający doręczenie wniosku uczestnikom badanie czy wniosek nie podlega odrzuceniu zwrot wniosku nadanie wnioskowi dalszego biegu wyznaczenie terminu rozprawy lub posiedzenia niejawnego badanie właściwości sądu badanie zachowania wymagań formalnych i fiskalnych wniosku usuwanie braków formalnych i fiskalnych wniosku przeprowadzenie postępowania dowodowego oddalenie wniosku umorzenie postępowania możliwe rozstrzygnięcia dalszy bieg postępowania uwzględnienie wniosku bieg postępowania wnioskodawca wnioskodawca potrzeba zniesienia współwłasności wniesienie wniosku o zniesienie współwłasności nie spełnia wymagań spełnia wymagania nieusunięte usunięte

Krok: potrzeba zniesienia współwłasności

Zgodnie z art. 210 § 1 k.c., każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.

Jeśli pomiędzy współwłaścicielami istnieje zgoda co do zniesienia współwłasności, w tym także zgoda co do sposobu, w jaki ma to nastąpić, wówczas celowe jest zniesienie współwłasności w drodze umowy zawartej przez współwłaścicieli. Umowa znosząca współwłasność może zostać zawarta w dowolnej formie. Jednakże, gdy przedmiotem współwłasności jest nieruchomość, niezbędne jest zachowanie formy aktu notarialnego.

Krok: wniesienie wniosku o zniesienie współwłasności

W myśl art. 211 k.c. każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.

Uprawnionym do wniesienia wniosku o zniesienie współwłasności jest każdy ze współwłaścicieli lub jego spadkobierca (art. 210 § 1 i art. 922 § 1 k.c.), a ponadto wierzyciel współwłaściciela, którego prawo do żądania zniesienia współwłasności zostało zajęte w postępowaniu egzekucyjnym (art. 887 § 1 w zw. z art. 902 i 912 § 1 i 2 k.p.c.).

Z wnioskiem o zniesienie współwłasności może również wystąpić prokurator na podstawie art. 7 k.p.c.

Zniesienie współwłasności nieruchomości należącej do spadkobierców oraz niebędącego spadkobiercą nabywcy udziału w nieruchomości może nastąpić na wniosek tego nabywcy na podstawie art. 210 i nast. k.c. oraz art. 617 i nast. k.p.c. (uchwała SN z dnia 21 stycznia 2011 r., III CZP 118/10, OSNC 2011/9/98, LEX nr 685426).

We wniosku wszczynającym postępowanie sądowe o zniesienie współwłasności można zgłosić także roszczenia wymienione w art. 618 § 1 k.p.c.