Procedury
Status: Nieaktualna
Wersja od: 11 września 2016 r. do: 10 września 2017 r.
Autor:

Zapewnienie dostępu do krwi w podmiotach leczniczych

Zapewnienie dostępu do krwi w podmiotach leczniczych

Zapewnienie dostępu do krwi w podmiotach leczniczych

Zgodnie z art. 21 ust. 2–5 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r. poz. 332) - dalej u.p.s.k. - kierownik podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne zapewnia jednostkom lub komórkom organizacyjnym przedsiębiorstwa tego podmiotu ciągły, całodobowy dostęp do krwi i jej składników.

Dostęp do krwi i jej składników może być zapewniony poprzez utworzenie banku krwi w podmiocie leczniczym, zlokalizowanym w odrębnym pomieszczeniu przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego albo na terenie pracowni serologii lub pracowni immunologii transfuzjologicznej, albo medycznego laboratorium diagnostycznego.

Kierownicy banku krwi albo pracowni serologii lub pracowni immunologii transfuzjologicznej są obowiązani posiadać kwalifikacje i doświadczenie zapewniające właściwe wykonywanie funkcji kierownika danego podmiotu.

Zgodnie natomiast z § 9 ust. 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie leczenia krwią w podmiotach leczniczych wykonujących działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne, w których przebywają pacjenci ze wskazaniami do leczenia krwią i jej składnikami (Dz. U. z 2013 r. poz. 5), jeżeli w podmiocie leczniczym nie ma banku krwi, zamówienie indywidualne na krew i jej składniki przekazuje się bezpośrednio do centrum, czyli do jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi.

Krok: czy podmiot udziela świadczeń w zakresie hematologii

Zgodnie z załącznikiem 3 pkt 21 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 694 z późn. zm.), w przypadku udzielania świadczeń w zakresie: hematologia, wymagane jest zapewnienie dostępu do banku krwi. W pozostałych przypadkach podmiot leczniczy zapewnia zaopatrzenie w krew poprzez utworzenia banku krwi lub indywidualne zamówienia na krew - § 9 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie leczenia krwią w podmiotach leczniczych wykonujących działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne, w których przebywają pacjenci ze wskazaniami do leczenia krwią i jej składnikami (Dz. U. z 2013 r. poz. 5) - dalej r.l.k.p.l.

Krok: podjęcie decyzji o sposobie zaopatrzenia w krew

1) Zaopatrzenie w drodze zamówienia indywidualnego na krew i jej składniki.

Zamówienie indywidualne na krew i jej składniki przekazuje się bezpośrednio do centrum, czyli do jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi, do których zgodnie z art. 4 ust. 3 pkt 2–4 u.p.s.k. należą:

– regionalne centra krwiodawstwa i krwiolecznictwa - właściwe dla podmiotów leczniczych, innych niż regionalne centra, których miejsce udzielania świadczeń zdrowotnych znajduje się na obszarze działania danego regionalnego centrum, określonego w statucie nadanym przez ministra właściwego do spraw zdrowia;

– Wojskowe Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa - właściwe dla podmiotów leczniczych, dla których podmiotem tworzącym jest Minister Obrony Narodowej, oraz utworzonych i prowadzonych przez Skarb Państwa reprezentowany przez tego ministra;

– Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa - MSWiA - właściwe dla podmiotów leczniczych, dla których podmiotem tworzącym jest minister właściwy do spraw wewnętrznych, oraz utworzonych i prowadzonych przez Skarb Państwa reprezentowany przez tego ministra.

2) Poprzez utworzenie banku krwi.

Krok: utworzenie banku krwi

Dostęp do krwi i jej składników może być zapewniony poprzez utworzenie banku krwi w podmiocie leczniczym, zlokalizowanym w odrębnym pomieszczeniu przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego albo na terenie pracowni serologii lub pracowni immunologii transfuzjologicznej lub medycznego laboratorium diagnostycznego (art. 21 ust. 3 u.p.s.k.).

Podmiot leczniczy (lub podmiot tworzący) podejmuje zatem decyzję co do sposobu organizacji funkcjonowania banku krwi w strukturze zakładu leczniczego podmiotu

– utworzenie banku krwi w podmiocie leczniczym w odrębnym pomieszczeniu przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego;

– utworzenie banku krwi na terenie pracowni serologii.

Pracownia serologii działać może jako:

1) samodzielna jednostka albo komórka organizacyjna;

2) wydzielona pracownia wchodząca w skład medycznego laboratorium diagnostycznego;

3) samodzielna jednostka albo komórka organizacyjna połączone z bankiem krwi;

4) wydzielona pracownia wchodząca w skład medycznego laboratorium diagnostycznego połączona z bankiem krwi

– utworzenie banku krwi na terenie pracowni immunologii transfuzjologicznej

Pracownia immunologii transfuzjologicznej działać może jako:

1) samodzielna jednostka albo komórka organizacyjna;

2) wydzielona pracownia wchodząca w skład medycznego laboratorium diagnostycznego;

3) samodzielna jednostka albo komórka organizacyjna połączone z bankiem krwi;

4) wydzielona pracownia wchodząca w skład medycznego laboratorium diagnostycznego połączona z bankiem krwi

– utworzenie banku krwi na terenie medycznego laboratorium diagnostycznego.

Zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r. poz. 1384 z późn. zm.) medyczne laboratorium diagnostyczne jest zakładem leczniczym podmiotu leczniczego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1638 z późn. zm.). Laboratorium może być także jednostką organizacyjną zakładu leczniczego podmiotu leczniczego, instytutu badawczego albo uczelni medycznej.