Zamiana ryczałtu na zaliczki dokonywane przez cudzoziemca po zakończeniu roku - OpenLEX

Musiał Krzysztof J., Zamiana ryczałtu na zaliczki dokonywane przez cudzoziemca po zakończeniu roku

Procedury
Status: Aktualna
Wersja od: 1 stycznia 2020 r.
Autorzy:

Zamiana ryczałtu na zaliczki dokonywane przez cudzoziemca po zakończeniu roku

Zamiana ryczałtu na zaliczki dokonywane przez cudzoziemca po zakończeniu roku

Zamiana ryczałtu na zaliczki dokonywane przez cudzoziemca po zakończeniu roku

Cudzoziemiec może podlegać w Polsce opodatkowaniu ryczałtowemu lub na zasadach ogólnych (według skali podatkowej) - w zależności od sytuacji, każda z tych form może okazać się korzystniejsza. W przypadku naliczenia ryczałtu nierezydenci mają możliwość zamiany go na zaliczki, ale dotyczy to wyłączenie cudzoziemców unijnych.

Zamiana ryczałtu na zaliczki dokonywane przez cudzoziemca po zakończeniu roku podatnik podatnik zamiana ryczałtu na zaliczkę opodatkowanie w formie ryczałtu (!) wykonywanie  przez nierezydenta  pracy w Polsce  w ramach umowy  cywilnoprawnej obywatelstwo podatnika naliczenie ryczałtu 20% naliczenie ryczałtu 20% (!) decyzja  w sprawie złożenia  zeznania podatkowego UE/EOG lub Szwajcaria kraje pozostałe tak nie

Krok: (!) wykonywanie przez nierezydenta pracy w Polsce w ramach umowy cywilnoprawnej

Dla celów podatkowych istotny jest podział podatników na:

1) rezydentów podatkowych - mają oni miejsce zamieszkania w Polsce,

2) nierezydentów podatkowych - nie mają oni miejsca zamieszkania w Polsce.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, uważa się osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Dla celów podatkowych ważne jest to, gdzie znajduje się miejsce zamieszkania podatnika. Zgodnie z wyrokiem WSA w Łodzi z 27.11.2012 r., I SA/Łd 628/12, aby ustalić miejsce zamieszkania podatnika według przepisów krajowych organy podatkowe muszą zbadać, czy podatnik przebywa w danym roku podatkowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni lub czy posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum swoich interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).

Podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez nierezydentów przychodów:

1) z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6–9 ustawy z 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.) – dalej u.p.d.o.f.;

2) z odsetek innych niż wymienione w art. 30a ust. 1 u.p.d.o.f.;

3) z praw autorskich lub z praw pokrewnych;

4) z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw;

5) z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego;

6) za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu;

7) za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how)

– pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu, bez potrącania kosztów uzyskania przychodów.

Uwaga! Ryzyko: Ustalenie miejsca zamieszkania, a tym samym rezydencji podatkowej może sprawić duże kłopoty. Brak stempla w paszporcie powoduje, że trudno jest ustalić czas pobytu w Polsce. Z kolei centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) jest pojęciem zdecydowanie nieostrym - wyznacza go rodzina, znajomi, miejsce pracy i wiele, wiele innych czynników.

Krok: obywatelstwo podatnika

Ustawodawca wyraźnie rozróżnia pod względem sytuacji podatkowej sytuację cudzoziemców unijnych i pozaunijnych.