Procedury
Status: Aktualna
Wersja od: 7 listopada 2019 r.
Autorzy:

Wyznaczenie i przebieg rozprawy w sprawach z zakresu prawa pracy

Wyznaczenie i przebieg rozprawy w sprawach z zakresu prawa pracy

Wyznaczenie i przebieg rozprawy w sprawach z zakresu prawa pracy

Krok: wyznaczenie rozprawy

Stronę wnoszącą pismo wszczynające postępowanie w sprawach z zakresu prawa pracy wzywa się do usunięcia jego braków, tylko gdy braki te uniemożliwiają przeprowadzenie posiedzenia przygotowawczego z udziałem strony wnoszącej pismo.

Posiedzenie przygotowawcze służy także usunięciu braków pisma wszczynającego postępowanie w zakresie niezbędnym do nadania sprawie prawidłowego biegu oraz, w razie potrzeby, ustaleniu przez sąd dowodów do przeprowadzenia z urzędu, a także wyjaśnieniu innych okoliczności istotnych dla prawidłowego i szybkiego rozpoznania sprawy (art. 467 § 31-32 k.p.c.).

Krok: wywołanie sprawy

1. Wywołanie sprawy polega na ogłoszeniu przez przewodniczącego przystąpienia do rozpatrywania sprawy ze wskazaniem stron oraz przedmiotu sporu (por. wyrok SN z dnia 1 grudnia 2004 r., III CK 15/04, niepubl.).

2. Czynność protokolanta, polegająca na odczytaniu na korytarzu sądowym treści wokandy jest jedynie czynnością techniczną mającą charakter organizacyjno-porządkowy, nie zastępuje oświadczenia sędziego.

Krok: sprawdzenie prawidłowości doręczenia

Sąd obowiązany jest sprawdzić, czy osoby wezwane i zawiadomione o terminie rozprawy, zostały poinformowane o niej w sposób prawidłowy, a zatem sprawdza prawidłowość doręczenia. Jeżeli strony zostały zawiadomione/wezwane prawidłowo, wówczas kontynuuje rozprawę.

W postępowaniu w sprawach z zakresu prawa pracy z powództwa pracownika sąd może wzywać strony, świadków, biegłych lub inne osoby w sposób, który uzna za najbardziej celowy, nawet z pominięciem sposobów przewidzianych przez przepisy ogólne, jeżeli uzna to za niezbędne do przyspieszenia rozpoznania sprawy. Dotyczy to również doręczeń oraz zarządzeń mających na celu przygotowanie rozprawy, zwłaszcza zaś żądania przedstawienia niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy akt osobowych i innych dokumentów (art. 472 k.p.c.).

Krok: odroczenie rozprawy

Jeżeli sąd stwierdzi nieprawidłowość w doręczeniu wezwania, rozprawa ulega odroczeniu.

Krok: przedstawienie stanowisk stron

1. Po wywołaniu sprawy sąd udziela głosu stronom, w tej kolejności, że najpierw swoje stanowisko prezentuje powód, a następnie pozwany.

2. Jeżeli w sprawie bierze udział prokurator, na jego żądanie sąd udziela mu głosu w każdym stanie rozprawy. W postępowaniu w sprawach z zakresu prawa pracy w sprawach o ustalenie istnienia stosunku pracy inspektorzy pracy mogą wytaczać powództwa na rzecz obywateli, a także wstępować, za zgodą powoda, do postępowania w tych sprawach w każdym jego stadium. W takich sytuacjach do inspektorów pracy stosuje się więc w tym zakresie odpowiednio przepisy o prokuratorze.

3. Na rozprawie, sąd przez zadawanie pytań stronom dąży do tego, aby strony przytoczyły lub uzupełniły twierdzenia lub dowody na ich poparcie oraz udzieliły wyjaśnień koniecznych dla zgodnego z prawdą ustalenia podstawy faktycznej dochodzonych przez nie praw lub roszczeń. W ten sam sposób sąd dąży do wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, które są sporne.

4. Sąd poucza stronę niezastępowaną przez adwokata, radcę prawnego, rzecznika patentowego lub Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej o treści art. 162 § 1, art. 20512 § 2, art. 229art. 230. Pouczenie dotyczy więc także przypadku, gdy pracownik jest reprezentowany przez pełnomocnika nieprofesjonalnego, jakim może być przedstawiciel związku zawodowego lub inspektor pracy albo pracownik zakładu pracy, w którym mocodawca jest lub był zatrudniony (art. 465 k.p.c.).

5. W razie uzasadnionej potrzeby przewodniczący może udzielić stronom niezbędnych pouczeń, a stosownie do okoliczności zwraca uwagę na celowość ustanowienia pełnomocnika procesowego.

6. Ponadto, w myśl art. 477 zd. 2 k.p.c. w postępowaniu w sprawach z zakresu prawa pracy przewodniczący ma obowiązek pouczenia pracownika o przysługujących mu roszczeniach materialnoprawnych wynikających z przytoczonych przez niego faktów. Obowiązek ten ma zastosowanie w sprawach wszczętych z powództwa pracownika, z wyjątkiem spraw rozpatrywanych w postępowaniu uproszczonym (art. 50514 § 1 k.p.c.). Na obowiązek ten nie ma wpływu zastępowanie strony przez profesjonalnego pełnomocnika, jak radca prawny czy adwokat.

Przepis zdania drugiego art. 477 k.p.c. nie zawiera żadnych ograniczeń co do roszczeń mogących być przedmiotem pouczeń. W zależności od okoliczności sprawy mogą one więc dotyczyć na przykład: należności głównej, ubocznej, prawa do waloryzacji itd.

7. Jeżeli wyznaczono posiedzenie przygotowawcze, strona może przytaczać twierdzenia i dowody na uzasadnienie swoich wniosków lub dla odparcia wniosków i twierdzeń strony przeciwnej do chwili zatwierdzenia planu rozprawy. Twierdzenia i dowody zgłoszone po zatwierdzeniu planu rozprawy podlegają pominięciu, chyba że strona uprawdopodobni, że ich powołanie nie było możliwe albo potrzeba ich powołania wynikła później.

8.Jeżeli nie zarządzono przeprowadzenia posiedzenia przygotowawczego, strona może przytaczać twierdzenia i dowody na uzasadnienie swoich wniosków lub dla odparcia wniosków i twierdzeń strony przeciwnej aż do zamknięcia rozprawy, z zastrzeżeniem niekorzystnych skutków, które według przepisów kodeksu mogą dla niej wyniknąć z działania na zwłokę lub niezastosowania się do zarządzeń przewodniczącego i postanowień sądu.

Krok: zgłoszenie żądań i wniosków na rozprawie

1. Po wywołaniu sprawy strony - najpierw powód, a potem pozwany - zgłaszają ustnie swe żądania i wnioski oraz przedstawiają twierdzenia i dowody na ich poparcie.

2. Strony mogą także wskazywać podstawy prawne swych żądań i wniosków.

3. Każda ze stron jest obowiązana do złożenia oświadczenia co do twierdzeń strony przeciwnej dotyczących faktów. Strona jest przy tym obowiązana wyszczególnić fakty, którym zaprzecza.

Krok: przedstawienie wniosków, twierdzeń i dowodów strony

W razie nieobecności strony na rozprawie przewodniczący lub wyznaczony przez niego sędzia sprawozdawca przedstawia jej wnioski, twierdzenia i dowody znajdujące się w aktach sprawy.

Krok: rozpoznanie sprawy

1. Sąd może zarządzić oddzielną rozprawę co do pozwu głównego i wzajemnego, jako też co do jednego z kilku roszczeń połączonych w jednym pozwie, bądź to głównym, bądź wzajemnym, albo w stosunku do poszczególnych współuczestników.

2. Sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli są one ze sobą w związku lub mogły być objęte jednym pozwem.

3. Sąd może także ograniczyć rozprawę do poszczególnych zarzutów lub zagadnień wstępnych.

4. Od zarządzeń przewodniczącego wydanych w toku rozprawy strony mogą odwołać się do sądu. Przepis ten dotyczy wyłącznie przewodniczącego posiedzenia i jego czynności decyzyjnych w formie zarządzeń wydawanych tylko w toku rozprawy. Ustawa nie określa terminu do tego odwołania, jednakże zasadność niezwłocznego odwołania się przez stronę może wynikać z toku postępowania i narastających oraz podejmowanych kolejno czynności zapewniających dynamikę procesu. Rozstrzygnięcie sądu w przedmiocie odwołania wydaje cały skład sądu (art. 47 k.p.c.) w formie postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, jednakże może ono być poddane kontroli w trybie art. 380 k.p.c.

Tak: P. Wiśniewski [w:] procedura „Wyznaczenie i przebieg rozprawy” (spc/kpc.a210.10), LEX Navigator Postępowanie Cywilne, red. nauk. T. Wiśniewski.

Krok: postępowanie dowodowe oraz roztrząsanie jego wyników

Rozprawa, stosownie do okoliczności, obejmuje także postępowanie dowodowe i roztrząsanie jego wyników.

Krok: zamknięcie rozprawy

1. Przewodniczący zamyka rozprawę po przeprowadzeniu dowodów i udzieleniu głosu stronom.

2. Można zamknąć rozprawę również w przypadku, gdy ma jeszcze zostać przeprowadzony dowód przez sędziego wyznaczonego lub przez sąd wezwany, dowód z dokumentu sporządzonego przez organ administracji publicznej lub znajdującego się w jego aktach albo dowód z dokumentu znajdującego się w aktach sądowych lub komorniczych, a rozprawę co do tych dowodów sąd uzna za zbyteczną.

3. Sąd może zamkniętą rozprawę otworzyć na nowo.