Procedury
Status: Aktualna
Wersja od: 11 stycznia 2015 r.
Autor:

Wystąpienie państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie europejskiego nakazu ochrony (tzw. wystąpienie bierne)

Wystąpienie państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie europejskiego nakazu ochrony (tzw. wystąpienie bierne)

Wystąpienie państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie europejskiego nakazu ochrony (tzw. wystąpienie bierne)

Nowe rozdziały kodeksu postępowania karnego: 66j (pt. „Wystąpienie do państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie europejskiego nakazu ochrony” - tzw. wystąpienie czynne) oraz 66k (pt. „Wystąpienie państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie europejskiego nakazu ochrony” - tzw. wystąpienie bierne) zostały dodane na mocy art. 20 pkt 18 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o ochronie i pomocy dla pokrzywdzonego i świadka (Dz. U. z 2015 r. poz. 21) i obowiązują z dniem 11 stycznia 2015 r. (co warte zaznaczenia przepisy te weszły w życie przed samym wejściem w życie przepisów ww. ustawy). Z kolei wskazana ustawa jest konsekwencją (tzn. implementacją): po pierwsze - Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE z dnia 25 października 2012 r. ustanawiającej normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw oraz zastępującej decyzję ramową Rady 2001/220/WSiSW (Dz. Urz. UE L z dnia 14 listopada 2012 r.) oraz - po drugie - Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/99/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie europejskiego nakazu ochrony (Dz. Urz. UE L z dnia 21 grudnia 2011 r.). Celem pierwszej z ww. dyrektyw (zob. Artykuł 1 ust. 1) jest zapewnienie, by na terytoriach państw UE ofiary przestępstwa otrzymały odpowiednie informacje, wsparcie i ochronę oraz by mogły uczestniczyć w postępowaniu karnym; zaś celem drugiej z ww. dyrektyw (którą właśnie implementują omawiane rozdziały kodeksu postępowania karnego) jest określenie zasad pozwalających organowi sądowemu lub równoważnemu organowi w państwie UE, w którym przyjęto środek ochrony służący ochronie osoby przed czynem zabronionym innej osoby mogącym zagrozić jej życiu, nietykalności fizycznej lub psychicznej, godności, wolności osobistej lub nietykalności seksualnej - wydać tzw. europejski nakaz ochrony, dzięki któremu właściwy organ w innym państwie UE może nadal chronić daną osobę na terytorium tego innego państwa UE w przypadku wystąpienia działań wyczerpujących znamiona przestępstwa. Inaczej mówiąc, chodzi o ochronę takich osób (tj. pokrzywdzonych) na terenie wszystkich państw członkowskich UE i jak wskazywano przy redagowaniu wspomnianej dyrektywy - przez to o ich ochronę zupełną.

Krok: wydanie europejskiego nakazu ochrony

Europejski (obcy) nakaz ochrony wydany jest na podstawie orzeczenia nakładającego na osobę, przeciwko której jest lub było prowadzone postępowanie karne, obowiązek polegający na powstrzymaniu się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach lub kontaktowania się z określonymi osobami, lub zbliżania się do określonych osób. Oczywistym jest, że nakaz powinien zawierać informacje umożliwiające jego prawidłowe wykonanie oraz do nakazu powinno być dołączone orzeczenie organu państwa UE lub jego odpis poświadczony za zgodność z oryginałem (art. 611wd § 1–2 k.p.k.). Ogólną zasadą jest, że przy wykonywaniu nakazu stosuje się prawo polskie (zob. art. 611wd § 5 k.p.k.).

Krok: otrzymanie wniosku o wykonanie europejskiego nakazu ochrony

W przypadku wystąpienia organu państwa członkowskiego UE (tzw. państwo wydania nakazu) do Polski o wykonanie europejskiego nakazu ochrony - jest on bezpośrednio skierowany do właściwego organu, którym jest prokurator właściwy miejscowo ze względu na miejsce pobytu osoby podlegającej ochronie (zob. art. 611wd § 1 k.p.k.).

Pełna treść dostępna po zalogowaniu do LEX

Zaloguj się do LEX | Nie korzystasz jeszcze z programów LEX? Zamów prezentację