Wypisanie pacjenta ze szpitala - OpenLEX

Bogusiak Marta, Wypisanie pacjenta ze szpitala

Procedury
Status: Nieaktualna
Wersja od: 23 grudnia 2015 r. do: 14 kwietnia 2020 r.
Autorzy:

Wypisanie pacjenta ze szpitala

Wypisanie pacjenta ze szpitala

Wypisanie pacjenta ze szpitala

Procedura opisuje przebieg wypisania pacjenta ze szpitala albo innego przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju całodobowe i stacjonarne świadczenia zdrowotne.

Nie dotyczy wypisania ze szpitala psychiatrycznego.

Wypisanie pacjenta ze szpitala sąd opiekuńczy sąd opiekuńczy wydanie orzeczenia odebranie zawiadomienia lekarz lekarz odebranie orzeczenia obciążenie kosztami pobytu co orzekł sąd? koniec postępowania zatrzymanie pacjenta oczekiwanie na przesłanie orzeczenia sądu wystawienie rachunku zawiadomienie sądu organizacja transportu odmowa wypisania zawiadomienie organów czy stan zdrowia wymaga dalszej hospitalizacji? odmowa wypisu poinformowanie o skutkach wypisu czy stan zdrowia pozwala na wypis? wydanie dokumentów, rzeczy czy stan zdrowia pozwala na wypis? udokumentowanie wypisania pacjenta wystąpienie przesłanek wypisania pacjenta co jest przyczyną wypisu pacjenta? udokumentowanie żądania wypisu czy pacjent opuścił szpital? wypis pacjenta odmowa wypisu nie tak tak nie nie tak dobry stan zdrowia rażące naruszenie porządku żądanie pacjenta/przedstawiciela ustawowego tak nie

Krok: wystąpienie przesłanek wypisania pacjenta

Wystąpienie przesłanek wypisania pacjenta ze szpitala:

– stan zdrowia pacjenta nie wymaga dalszego udzielania świadczeń zdrowotnych w szpitalu (art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej; tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1638, z późn. zm.) - dalej u.dz.l. - przepis odwołuje się wyraźnie do potrzeby udzielania świadczeń zdrowotnych, a nie świadczeń opiekuńczych. Oznacza to, że podstawą przedłużenia hospitalizacji nie może być wyłącznie stan niesamodzielności czy nieporadności pacjenta i potrzeba sprawowania nad nim stałej opieki/pielęgnacji (np. z uwagi na podeszły wiek/demencję/niepełnosprawność). Osoby takie mogą być natomiast - po spełnieniu odrębnych przesłanek - umieszczone w innym niż szpital podmiocie udzielającym całodobowych i stacjonarnych świadczeń zdrowotnych (np. w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, pielęgnacyjno-opiekuńczym, w zakładzie rehabilitacji leczniczej, w hospicjum).

Stan zdrowia, stanowiący przesłankę wypisania, nie zawsze będzie oznaczał pełne wyzdrowienie. Dla wypisania pacjenta ze szpitala wystarczające będzie stwierdzenie, że kontynuacja leczenia może bezpiecznie przebiegać w innym niż szpital podmiocie udzielającym całodobowych i stacjonarnych świadczeń albo w warunkach ambulatoryjnych.

Warto również zwrócić uwagę na zasadę przyjętą przez NFZ, zgodnie z którą udzielanie świadczeniobiorcy świadczeń w ramach hospitalizacji może być realizowane, jeżeli cel leczenia w danym przypadku nie może być osiągnięty przez leczenie ambulatoryjne (§ 22 ust. 4 zarządzenia Nr 71/2016/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 30 czerwca 2016 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju leczenie szpitalne);

– pacjent w sposób rażący narusza porządek lub przebieg procesu udzielania świadczeń zdrowotnyc h (np. uporczywie zakłóca spokój innym pacjentom, narusza ich godność osobistą czy wręcz nietykalność cielesną; wprawia się w stan upojenia alkoholowego i in.), a nie zachodzi obawa, że odmowa lub zaprzestanie udzielania świadczeń zdrowotnych może spowodować bezpośrednie niebezpieczeństwo dla jego życia lub zdrowia albo życia lub zdrowia innych osób (art. 29 ust. 1 pkt 3 u.dz.l.). Z uwagi na użyte przez ustawodawcę pojęcie: w sposób rażący przyjmuje się, iż nie może to być naruszenie jednorazowe, lecz musi to być proces ciągły;

– żądanie pacjenta lub jego przedstawiciela ustawowego (art. 29 ust. 1 pkt 2 u.dz.l.)

Do wypisania na własne żądanie ma prawo wyłącznie pacjent posiadający pełne prawo do samostanowienia. W stosunku do pacjenta małoletniego lub ubezwłasnowolnionego żądanie takie może zgłosić jedynie jego przedstawiciel ustawowy (uprawnienia takiego nie ma już opiekun faktyczny). Żądanie pacjenta nie musi być przez niego w żaden sposób uzasadnione. Wynika ono z prawa do samostanowienia, w tym prawa do wyrażenia świadomej zgody na leczenie bądź też odmowy takiej zgody.

Krok: odmowa wypisu

Pacjent - chociażby naruszał w sposób rażący porządek lub przebieg procesu udzielania świadczeń zdrowotnych - nie podlega wypisowi, jeżeli mogłoby to spowodować zagrożenie dla jego zdrowia lub życia, a dalsze leczenie nie może przebiegać w warunkach ambulatoryjnych lub innym podmiocie leczniczym. W takim wypadku należy jednak podjąć stosowne środki zabezpieczające, np. umieścić takiego pacjenta w izolatce. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, zwłaszcza jeżeli zachodzi potrzeba ochrony pozostałych pacjentów, wobec pacjenta naruszającego porządek można zastosować środki przymusu bezpośredniego.