Procedury
Status: Aktualna
Wersja od: 7 października 2016 r.
Autor:

Wniosek o wstrzymanie egzekucji

Krok: strona formalna wniosku

W zakresie formy i treści wniosek powinien spełniać wymagania stawiane podaniom zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego.

Podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) mogą być wnoszone pisemnie, telegraficznie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu, a także za pomocą innych środków komunikacji elektronicznej przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu administracji publicznej utworzoną na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 346 z późn. zm.).

Podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych.

Podanie wniesione pisemnie albo ustnie do protokołu powinno być podpisane przez wnoszącego, a protokół ponadto przez pracownika, który go sporządził. Gdy podanie wnosi osoba, która nie może lub nie umie złożyć podpisu, podanie lub protokół podpisuje za nią inna osoba przez nią upoważniona, czyniąc o tym wzmiankę obok podpisu.

Podanie wniesione w formie dokumentu elektronicznego powinno:

1) być opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP, lub uwierzytelnione w sposób zapewniający możliwość potwierdzenia pochodzenia i integralności weryfikowanych danych w postaci elektronicznej;

2) zawierać dane w ustalonym formacie, zawartym we wzorze podania określonym w odrębnych przepisach, jeżeli te przepisy nakazują wnoszenie podań według określonego wzoru.

Organ administracji publicznej jest obowiązany potwierdzić wniesienie podania, jeżeli wnoszący tego zażąda. W przypadku wniesienia podania w formie dokumentu elektronicznego organ jest obowiązany potwierdzić wniesienie podania przez doręczenie urzędowego poświadczenia odbioru na wskazany przez wnoszącego adres elektroniczny.

Krok: (!) możliwość wstrzymania czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego

Organy nadzoru mają prawo i obowiązek czuwania nad właściwym wykorzystaniem przez organy egzekucyjne (podmioty nadzorowane) przysługujących im kompetencji w granicach i z zastosowaniem środków przewidzianych w przepisach prawnych. W tym celu zostały upoważnione do wstrzymywania czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez nadzorowany organ. Z tego uprawnienia organ nadzoru może skorzystać zarówno w razie rozpatrywania zażalenia na postanowienie organu egzekucyjnego, jak i w przypadku przeprowadzania z urzędu czynności kontrolnych u nadzorowanego organu egzekucyjnego. Wstrzymanie czynności egzekucyjnych różni się od wstrzymania postępowania egzekucyjnego. W razie wstrzymania czynności egzekucyjnych następuje jedynie wstrzymanie wykonania już zastosowanych środków egzekucyjnych. Wstrzymanie postępowania egzekucyjnego oznacza natomiast wstrzymanie wykonania zastosowanych środków egzekucyjnych i niedokonywanie kolejnych czynności egzekucyjnych.

Ustawodawca w art. 23 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1438 z późn. zm.) - dalej u.p.e.a., wprowadza dwojakiego rodzaju ograniczenia dotyczące wstrzymania czynności egzekucyjnych. Wstrzymanie czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego może nastąpić wyłącznie w przypadkach uzasadniających wstrzymanie, zależy zatem od uznania organu egzekucyjnego, czy uzna dany wypadek za szczególnie uzasadniony, czy też nie, oraz jedynie na czas określony. O wstrzymaniu czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego rozstrzyga organ nadzoru w drodze postanowienia. Na postanowienie o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych lub wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego służy zażalenie. Legitymowany do wniesienia zażalenia jest wierzyciel niebędący jednocześnie organem egzekucyjnym (art. 23 § 8 u.p.e.a.). Zażalenie powinno co do formy i treści odpowiadać wymaganiom stawianym podaniom (art. 63 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm. - dalej k.p.a.). Zażalenie na postanowienie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia.

Ponadto organ nadzoru może wstrzymać w uzasadnionych przypadkach prowadzenie postępowania egzekucyjnego w razie wniesienia skargi na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub poborcy skarbowego oraz skargi na przewlekłość postępowania egzekucyjnego (art. 54 § 6 u.p.e.a.; zob. M. Ofiarska, Nadzór nad egzekucją administracyjną, Vademecum Doradcy Podatkowego).

Mimo że art. 54 § 6 u.p.e.a. wyraźnie o tym nie stanowi, z uprawnienia do wstrzymania postępowania nie powinno się korzystać w przypadku skargi na przewlekłość (zob. W. Chróścielewski (w:) W. Chróścielewski, J. Tarno, Postępowanie, s. 319).

Przepis art. 35 u.p.e.a. został poddany gruntownej nowelizacji mocą ustawy z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 765 z późn. zm.). Przed zmianą stanowił on w § 1, że wniesienie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego nie wstrzymuje jego biegu. Organ egzekucyjny mógł jedynie w uzasadnionych przypadkach wstrzymać postępowanie egzekucyjne lub niektóre czynności do czasu rozpatrzenia zarzutu. Wniesienie zarzutu nie powodowało zatem z mocy prawa wstrzymania czynności egzekucyjnych. Wstrzymanie czynności egzekucyjnych następowało z urzędu.

Zgodnie z brzmieniem art. 35 u.p.e.a., wprowadzonym ww. ustawą o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych, zgłoszenie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie art. 33 § 1 pkt 1–7, 9 i 10 u.p.e.a. zawiesza postępowanie egzekucyjne do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu, o ile wierzyciel po otrzymaniu zarzutu nie wystąpi z uzasadnionym wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego. W okresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny może dokonać na podstawie tytułu wykonawczego zabezpieczenia na wniosek wierzyciela lub z urzędu.

Możliwość dokonania zabezpieczenia została z dniem 18 czerwca 2016 r. wyłączona w zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g u.p.e.a., czyli w zakresie administracyjnych kar pieniężnych lub grzywien administracyjnych nałożonych na pracodawcę delegującego pracownika z terytorium RP w związku z naruszeniem przepisów dotyczących delegowania pracowników w ramach świadczenia usług.

Jeżeli w toku postępowania egzekucyjnego wystąpiono o pomoc do państwa członkowskiego lub państwa trzeciego z wnioskiem o odzyskanie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a-f i pkt 9 u.p.e.a., organ egzekucyjny informuje to państwo o okolicznościach, o których mowa w § 1 (tj. zgłoszeniu przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie art. 33 § 1 pkt 1–7, 9 i 10 u.p.e.a. i zawieszeniu postępowania egzekucyjnego do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu, o ile wierzyciel po otrzymaniu zarzutu nie wystąpi z uzasadnionym wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego). W takim przypadku organ egzekucyjny może, z urzędu lub na wniosek wierzyciela, wystąpić z wnioskiem o podjęcie środków zabezpieczających należności pieniężne na zasadach określonych w ustawie o wzajemnej pomocy lub z uzasadnionym wnioskiem o dalsze odzyskiwanie tych należności.

Uwaga! Ryzyko: Za "szczególnie uzasadniony przypadek" z art. 23 u.p.e.a. nie został uznany fakt niewywiązywania się przez kontrahentów z zobowiązań (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2005 r., III SA/Wa 2432/04).

Pełna treść dostępna po zalogowaniu do LEX

Zaloguj się do LEX | Nie korzystasz jeszcze z programów LEX?