Stwierdzenie nieważności decyzji - podstawy - OpenLEX

Musiał Krzysztof J., Stwierdzenie nieważności decyzji - podstawy

Procedury
Status: Aktualna
Wersja od: 1 stycznia 2012 r.
Autorzy:

Stwierdzenie nieważności decyzji - podstawy

Stwierdzenie nieważności decyzji - podstawy

Stwierdzenie nieważności decyzji - podstawy

Procedura ma na celu przedstawienie przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej.

Stwierdzenie nieważności decyzji - podstawy podstawy stwierdzenia nieważności podstawy stwierdzenia nieważności w razie wykonania decyzji ostatecznej wywołałaby ona czyn zagrożony karą żądanie wniesione po upływie 5 lat od dnia doręczenia decyzji wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji decyzja o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej złożenie wniosku przez stronę lub zainicjowanie postępowania z urzędu decyzja ostateczna dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną decyzja ostateczna skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie decyzja ostateczna była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały decyzja ostateczna zawiera wadę powodującą jej nieważność na mocy wyraźnie wskazanego przepisu prawa decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji ostatecznej sąd administracyjny oddalił skargę na tę decyzję, chyba że żądanie oparte jest na przepisie art. 247 § 1 pkt 4 o.p. decyzja ostateczna otwarty katalog przyczyn zaistnienie przesłanki stanowiącej podstawę stwierdzenia nieważności zawartej w enumeratywnym katalogu decyzja ostateczna wydana z naruszeniem przepisów o właściwości decyzja ostateczna wydana bez podstawy prawnej decyzja ostateczna wydana rażącym naruszeniem prawa tak nie nie tak upływ terminu oddalenie skargi przez sąd naruszenie przepisów o właściwości brak podstawy prawnej rażące naruszenie prawa sprawa rozstrzygnięta inną decyzją ostateczną skierowanie do osoby niebędącej stroną w sprawie niewykonalność decyzji wada powodująca nieważność decyzji wykonanie decyzji wywoła czyn zagrożony karą

Krok: decyzja ostateczna

Decyzja ostateczna - czyli taka, od której nie przysługuje odwołanie - może być wzruszona jedynie w ściśle określonych sytuacjach. Decyzje ostateczne korzystają z domniemania legalności, co oznacza, że decyzja ostateczna jest ważna i powinna być wykonana. Obowiązuje tak długo, jak długo nie zostanie uchylona lub zmieniona przez inną, opartą na właściwym przepisie prawa. W postępowaniu podatkowym, wzorem ogólnego postępowania administracyjnego, przewidziano tryby nadzwyczajne weryfikacji decyzji ostatecznych, tj.:

1) wznowienie postępowania (art. 240 i nast. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm. - dalej o.p.),

2) stwierdzenie nieważności decyzji (art. 247 i nast. o.p.),

3) uchylenie lub zmianę decyzji ostatecznej (art. 253 i nast. o.p.)

- zob. M. Szubiakowski, Wzruszenie ostatecznych decyzji podatkowych. Specyfika Ordynacji podatkowej, M. Pod. 2006, nr 1, s. 31-32).

Krok: zaistnienie przesłanki stanowiącej podstawę stwierdzenia nieważności zawartej w enumeratywnym katalogu

Mówiąc o podstawach do stwierdzenia nieważności decyzji, należałoby zwrócić uwagę na - jak to określa J. Borkowski - „nieprawidłowości w działaniu wewnętrznego mechanizmu decyzyjnego i błędów powstałych przy podejmowaniu decyzji, głównie z powodu istotnych wadliwości stosowania prawa, choć mogących dotyczyć niekiedy okoliczności faktycznych” (J. Borkowski, Decyzja administracyjna, Łódź-Zielona Góra 1998, s. 134). Ciężkie wady proceduralne mogą wpływać na trwałość decyzji poprzez instytucję wznowienia. Natomiast stwierdzenie nieważności decyzji (art. 247 i nast. o.p.) odnosi się do nieprawidłowości o materialnym charakterze, o których pisano, iż są to wady powodujące „nieprawidłowe ukształtowanie stosunku materialnoprawnego - pod względem podmiotowym oraz przedmiotowym” (W. Olszowy, Decyzja podatkowa, podejmowanie i kontrola, Warszawa 1997, s. 183).