Procedury
Status: Aktualna
Wersja od: 1 stycznia 2012 r.
Autorzy:

Sprostowanie wyroku

Sprostowanie wyroku

Sprostowanie wyroku

Krok: powzięcie wiadomości o zasadności sprostowania

1. Sprostowanie wyroku może nastąpić w każdym czasie zarówno na wniosek strony, jak i z urzędu.

2. Sprostowania wyroku sądu pierwszej instancji może dokonać z urzędu także sąd drugiej instancji, jeżeli dostrzegł on omyłki w czasie rozpoznawania sprawy.

Krok: złożenie wniosku o sprostowanie wyroku

Sprostowanie wyroku może nastąpić w każdym czasie zarówno na wniosek strony, jak i z urzędu.

Krok: badanie formalne wniosku o sprostowanie wyroku

Każde pismo procesowe powinno spełniać wymogi określone w art. 126 k.p.c.

Krok: usuwanie braków formalnych wniosku o sprostowanie

Jeżeli wniosek nie spełnia wymagań formalnych, wówczas przewodniczący wzywa stronę do ich spełnienia, wyznaczając termin i określając skutek jego niedochowania.

Krok: zwrot wniosku o sprostowanie wyroku

Jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie spełni wymagań formalnych, a zatem wezwanie do ich spełnienia pozostanie bezskuteczne, wówczas przewodniczący wydaje zarządzenie o jego zwrocie.

Krok: rozpoznanie wniosku o sprostowanie wyroku

1. Sprostowanie wyroku ma służyć usunięciu niezgodności pomiędzy rzeczywistą wolą i wiedzą składu orzekającego a ich wyrażeniem na piśmie.

2. Wniosek strony o sprostowanie wyroku wymaga merytorycznego rozpoznania, a w razie jego bezzasadności podlega oddaleniu (por. postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10, poz. 155). Na postanowienie sądu pierwszej instancji dotyczące sprostowania wyroku przysługuje zażalenie (art. 394 § 1 pkt 8 k.p.c.). Od postanowienia oddalającego zażalenie na sprostowanie w orzeczeniu oczywistej omyłki nie przysługuje skarga kasacyjna (por. postanowienie SN z dnia 27 stycznia 1999 r., II CZ 158/98, LEX nr 50660).

3. Sprostowanie nie może dotyczyć wyroku sądu zagranicznego (por. postanowienie SN z dnia 27 sierpnia 1975 r., I CR 465/75, OSNC 1976, nr 7–8, poz. 170).

4. W trybie art. 350 k.p.c. można prostować tylko pomyłki sądu, natomiast niedopuszczalne jest sprostowanie pomyłki spowodowanej przez stronę (por. wyrok SN z dnia 8 czerwca 1977 r., IV PRN 4/77, LEX nr 7945).

5. Sprostowaniu mogą podlegać wadliwości zarówno sentencji, jak i uzasadnienia wyroku (por. postanowienie SN z dnia 15 czerwca 1976 r., III CZP 12/76, OSPiKA 1977, z. 2, poz. 26).

6. Instytucja sprostowania wyroku nie służy do usuwania merytorycznych błędów w rozstrzygnięciu sprawy. Jak wskazał Sąd Najwyższy, sprostowanie wyroku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienie SN z dnia 7 lipca 1999 r., III RN 24/99, OSNAPiUS 2000, nr 12, poz. 456).

7. Sprostowaniu podlegają jedynie niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

8. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im wypisach. Dalsze odpisy i wypisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.

9. Przepis o sprostowaniu wyroku stosuje się odpowiednio do postanowień (art. 361 k.p.c.) oraz do nakazów zapłaty (art. 3532 k.p.c.).