Krywan Tomasz, Rzeczywisty właściciel – pojęcie

Procedury
Status: Aktualna
Wersja od: 1 stycznia 2017 r.
Autorzy:

Rzeczywisty właściciel – pojęcie

Rzeczywisty właściciel – pojęcie

Rzeczywisty właściciel – pojęcie

Procedura pozwala ustalić, czy dany podmiot ma status rzeczywistego właściciela (ang. beneficial owner).

płatnik płatnik podmiot nie jest rzeczywistym właścicielem podmiot jest rzeczywistym właścicielem istnieje potrzeba ustalenia czy dany podmiot jest rzeczywistym właścicielem czy podmiot otrzymuje należność dla własnej korzyści? czy podmiot jest pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem lub innym podmiotem zobowiązanym prawnie lub faktycznie do przekazania całości lub części należności innemu podmiotowi? czy należności uzyskiwane są w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą? czy podmiot prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju siedziby? tak nie tak nie tak nie tak nie

Krok: istnieje potrzeba ustalenia czy dany podmiot jest rzeczywistym właścicielem

W przepisach ustawy z 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm.) – dalej u.p.d.o.p., oraz ustawy z 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.) – dalej u.p.d.o.f., kilkukrotnie mowa jest o rzeczywistym właścicielu (np. w art. 21 ust. 3 pkt 4 u.p.d.o.p.; zob. również procedurę: Zwolnienie z CIT przychodów z odsetek oraz należności licencyjnych). Pojęcie rzeczywistego właściciela (ang. beneficial owner) definiują przepisy art. 4a pkt 29 u.p.d.o.p. oraz art. 5a pkt 33d u.p.d.o.f. Z przepisów tych wynika, że rzeczywistymi właścicielami są podmioty, które łącznie spełniają dwa lub trzy warunki (zależnie od tego, czy należności uzyskiwane są w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą danego podmiotu).

Krok: czy podmiot otrzymuje należność dla własnej korzyści?

Pierwszym warunkiem uznania danego podmiotu za rzeczywistego właściciela jest, aby otrzymywał on należność dla własnej korzyści, w tym – aby decydował samodzielnie o jej przeznaczeniu i ponosił ryzyko ekonomiczne związane z utratą tej należności lub jej części (zob. art. 4a pkt 29 lit. a u.p.d.o.p. oraz art. 5a pkt 33d lit. a u.p.d.o.f.).