Rozpoznanie zażalenia przez sąd drugiej instancji i wydanie orzeczenia kończącego postępowanie zażaleniowe - OpenLEX

Bełczącki Robert Marek, Rozpoznanie zażalenia przez sąd drugiej instancji i wydanie orzeczenia kończącego postępowanie zażaleniowe

Procedury
Status: Aktualna
Wersja od: 1 stycznia 2013 r.
Autorzy:

Rozpoznanie zażalenia przez sąd drugiej instancji i wydanie orzeczenia kończącego postępowanie zażaleniowe

Rozpoznanie zażalenia przez sąd drugiej instancji i wydanie orzeczenia kończącego postępowanie zażaleniowe

Rozpoznanie zażalenia przez sąd drugiej instancji i wydanie orzeczenia kończącego postępowanie zażaleniowe

Rozpoznając zażalenie sąd drugiej instancji, stosownie do art. 316 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 397 § 2 k.p.c., związany jest stanem rzeczy z chwili podpisywania jego sentencji w przypadku rozpoznawania zażalenia na posiedzeniu niejawnym, a w razie rozpoznawania zażalenia na rozprawie - z chwili jej zamknięcia.

Podstawę rozstrzygnięcia w postępowaniu zażaleniowym stanowi całość zebranego w sprawie materiału zarówno przed sądem pierwszej, jak i drugiej instancji (art. 382 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.).

Nowe fakty i dowody zgłoszone dopiero na etapie postępowania zażaleniowego mogą zostać uwzględnione bez ograniczeń, o których mowa w art. 381 k.p.c.

Orzeczenie sądu drugiej instancji kończące postępowanie zażaleniowe przybiera zawsze formę postanowienia.

Sąd drugiej instancji rozpoznaje zażalenie w składzie trzyosobowym (art. 367 § 2 w zw. z art. 397 § 2 zd. pierwsze k.p.c.), za wyjątkiem zażalenia na postanowienie w przedmiocie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych lub cofnięcia takiego zwolnienia, odrzucenia wniosku o zwolnienie oraz nałożenia na stronę obowiązku uiszczenia kosztów i skazania na grzywnę, odmowy ustanowienia adwokata lub radcy prawnego lub ich odwołania oraz nałożenia na stronę obowiązku uiszczenia wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego dla niej ustanowionego i skazania na grzywnę. Wówczas w myśl art. 397 § 2 zd. drugie k.p.c. sąd drugiej instancji rozpoznaje zażalenie w składzie jednoosobowym.

W myśl art. 3941 i art. 3942 k.p.c. postanowienie sądu drugiej instancji wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji nie podlega zaskarżeniu zażaleniem ani do Sądu Najwyższego, ani do innego składu sądu drugiej instancji.

Skarga kasacyjna przysługuje natomiast wyłącznie na:

– postanowienie oddalające zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji odrzucające pozew;

– postanowienie oddalające zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji umarzające postępowanie w sprawie;

– postanowienie odrzucające pozew albo umarzające postępowanie w sprawie w wyniku uwzględnienia zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji odmawiające odrzucenia pozwu.

Por. Uzasadnianie i doręczanie orzeczeń sądu drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym - sprawa rozpoznawana według przepisów o postępowaniu zwyczajnym,

Uzasadnianie i doręczanie orzeczeń sądu drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym - sprawa rozpoznawana według przepisów o postępowaniu uproszczonym.

Rozpoznanie zażalenia przez sąd drugiej instancji i wydanie orzeczenia kończącego postępowanie zażaleniowe sąd drugiej instancji skład orzekający sąd drugiej instancji skład orzekający przedmiotem zaskarżenia zażalenia jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie wydanie postanowienia uchylającego zaskarżone postanowienie i odrzucającego pozew wydanie postanowienia uchylającego zaskarżone postanowienie i umarzającego postępowanie w sprawie czy zaskarżone zażaleniem orzeczenie jest zgodne ze stanem faktycznym i prawnym, a jego uwzględnienie nie pogorszy sytuacji procesowej skarżącego? czy zgromadzony w sprawie materiał procesowy stanowi wystarczającą podstawę do odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania w sprawie? przedmiotem zaskarżenia zażalenia jest inne orzeczenie sądu pierwszej instancji wydanie postanowienia uchylającego zaskarżone orzeczenie czy przed sądem pierwszej instancji miała miejsce nieważność postępowania? czy przyczyna nieważności postępowania stanowi jednocześnie podstawę odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania w sprawie? wydanie postanowienia uchylającego orzeczenie zaskarżone zażaleniem, znoszącego postępowanie w zakresie dotkniętym nieważnością i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji wydanie postanowienia zmieniającego zaskarżone orzeczenie skierowanie zażalenia do przewodniczącego czy zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania? ustalenie podmiotowego i przedmiotowego zakresu (granic) zaskarżenia zażalenia czy przyczyna niedopuszczalności zażalenia jest usuwalna? wydanie postanowienia oddalającego zażalenie czy wniesione zażalenie jest dopuszczalne? wydanie postanowienia odrzucającego zażalenie czy zachodzą okoliczności uzasadniające umorzenie postępowania zażaleniowego? wydanie postanowienia umarzającego postępowanie zażaleniowe wydanie postanowienia uchylającego zaskarżone orzeczenie i przekazującego sprawę sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania tak nie tak nie tak nie nie tak nie tak tak nie nie tak tak nie

Krok: ustalenie podmiotowego i przedmiotowego zakresu (granic) zaskarżenia zażalenia

Rozpoznając sprawę na skutek zażalenia sąd drugiej instancji przede wszystkim powinien mieć na uwadze granice, w jakich orzeczenie sądu pierwszej instancji zostało zaskarżone zażaleniem. W punkcie wyjścia sąd drugiej instancji powinien więc ustalić, czy kwestionowane orzeczenie zostało zaskarżone w całości, czy jedynie w części, czy tylko przez jedną stronę, czy przez obie, a w przypadku współuczestnictwa - którzy ze współuczestników je zaskarżyli i czy na podstawie art. 73 § 2 k.p.c. zaskarżenie przez niektórych wywołuje skutek względem tych, którzy tego nie uczynili. Ponadto w postępowaniu zażaleniowym odpowiednie zastosowanie znajdować może art. 378 § 2 k.p.c., pozwalający sądowi drugiej instancji, bez przekraczania przedmiotowego zakresu zaskarżenia, rozpoznać z urzędu sprawę także na rzecz tych współuczestników (innych, niż wskazani w art. 73 § 2 k.p.c.), którzy nie wnieśli zażalenia, jeśli będące przedmiotem zaskarżenia prawa lub obowiązki są im wspólne.

Krok: czy wniesione zażalenie jest dopuszczalne?

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania zażalenia sąd drugiej instancji bada kwestie związane z jego dopuszczalnością. Ustalenie okoliczności wskazujących na niedopuszczalność zażalenia nie pozwala na przejście do etapu jego merytorycznego rozpoznania, a jedynie na formalne zakończenie postępowania zażaleniowego przez wydanie postanowienia odrzucającego zażalenie.