Procedury
Status: Aktualna
Wersja od: 1 stycznia 2012 r.
Autorzy:

Przedmiotowy i podmiotowy zakres rozpoznania sprawy na skutek apelacji

Przedmiotowy i podmiotowy zakres rozpoznania sprawy na skutek apelacji

Przedmiotowy i podmiotowy zakres rozpoznania sprawy na skutek apelacji

Sąd drugiej instancji nie ogranicza się jedynie do rozstrzygnięcia trafności zarzutów podniesionych w apelacji, z uwzględnieniem ewentualnej nieważności postępowania przed sądem pierwszej instancji, ale rozpoznaje sprawę w taki sam sposób, w jaki powinien był to uczynić sąd pierwszej instancji, tyle że w granicach zaskarżenia apelacją. Związany jest przy tym podniesionymi w apelacji zarzutami naruszenia przepisów postępowania. Nie wiążą go natomiast zarzuty naruszenia prawa materialnego.

Krok: ustalenie podmiotowego i przedmiotowego zakresu (granic) zaskarżenia wyroku sądu pierwszej instancji

Rozpoznając sprawę na skutek wniesionej apelacji, sąd drugiej instancji, przede wszystkim, powinien mieć na uwadze granice, w jakich wyrok sądu pierwszej instancji został zaskarżony. Kognicja sądu drugiej instancji nie sięga bowiem poza te granice, nawet gdy chodzi o nieważność postępowania.

W punkcie wyjścia sąd drugiej instancji powinien więc ustalić, czy wyrok został zaskarżony w całości, czy jedynie w części, czy tylko przez jedną stronę, czy przez obie, a w przypadku współuczestnictwa - którzy ze współuczestników wyrok zaskarżyli i czy na podstawie art. 73 § 2 k.p.c. zaskarżenie wyroku przez niektórych wywołuje skutek względem tych, którzy tego nie uczynili. Poza granicami zaskarżenia, wyrok sądu pierwszej instancji staje się prawomocny, za wyjątkiem sytuacji, gdy w rachubę wchodzi zastosowanie art. 378 § 2 k.p.c., pozwalającego sądowi drugiej instancji, bez przekraczania przedmiotowego zakresu zaskarżenia, rozpoznać z urzędu sprawę także na rzecz tych współuczestników (innych, niż wskazani w art. 73 § 2 k.p.c.), którzy wyroku nie zaskarżyli, jeśli będące przedmiotem zaskarżenia prawa lub obowiązki są im wspólne.

Krok: czy w apelacji powołane zostały nowe fakty i dowody?

Podstawę orzeczenia sądu drugiej instancji stanowić muszą ustalenia faktyczne, dokonane zgodnie z właściwymi normami prawa procesowego i podlegające subsumcji prawidłowo wyłożonym normom prawa materialnego znajdującym zastosowanie. Sąd drugiej instancji dysponuje już ustaleniami faktycznymi poczynionymi przez sąd pierwszej instancji. Mogą one być jednak kwestionowane w apelacji przez skarżącego, który w tym celu - oprócz zarzutów wskazujących na błędne ustalenie faktów - może powoływać także nowe fakty i dowody.

Pełna treść dostępna po zalogowaniu do LEX

Zaloguj się do LEX | Nie korzystasz jeszcze z programów LEX? Zamów prezentację